II GSK 157/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Wydawnictwa "L." Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nakładającą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego przez reklamy. WSA uznał, że kara została naliczona prawidłowo według przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji, a zarzut przedawnienia był bezzasadny, ponieważ bieg terminu przedawnienia rozpoczął się od dnia wydania decyzji przez organ II instancji. Skarga kasacyjna spółki zarzucała naruszenie prawa materialnego, w szczególności błędną wykładnię art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych poprzez nieuwzględnienie przedawnienia oraz wadliwą wykładnię art. 40 ust. 12 i ust. 4-6 tej ustawy w związku z art. 6 i 7 k.p.a. i przepisami wykonawczymi, z powodu naliczenia kary na podstawie przepisów obowiązujących po dacie zdarzenia. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, uznając zarzut przedawnienia za bezzasadny w kontekście art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych, który dotyczy terminu wykonania decyzji ostatecznej, a nie orzekania w sprawie nałożenia kary. Jednakże, Sąd podzielił argumentację spółki dotyczącą zasady niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit). Stwierdził, że skoro zdarzenie (zajęcie pasa drogowego) miało miejsce w 2000 r., a przepisy wykonawcze, na podstawie których naliczono karę, weszły w życie później, to zastosowanie tych nowych przepisów narusza zasadę zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz zasadę ochrony praw nabytych. Sąd podkreślił, że odstępstwo od zasady lex retro non agit jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach, które nie miały miejsca w tej sprawie. W związku z tym, NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający