Orzeczenie · 2024-03-12

II GSK 1568/23

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-03-12
NSAAdministracyjneWysokansa
kontrola sanitarnakara pieniężnapostępowanie administracyjneKodeks postępowania administracyjnegoprawo żywnościowesądownictwo administracyjneNSAWSAodstąpienie od kary

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego nakładającą karę pieniężną w wysokości 5.000 zł za uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli sanitarnej w lokalu gastronomicznym. Sąd pierwszej instancji uznał, że organy administracji nie rozważyły możliwości odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), który przewiduje odstąpienie, gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że stanowisko WSA jest nietrafne. NSA podkreślił, że przesłanka "zaprzestania naruszania prawa" z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania do deliktów jednoczynowych i skutkowych, takich jak uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli sanitarnej. W związku z tym organy administracji nie miały obowiązku rozważania odstąpienia od nałożenia kary. NSA uznał również, że WSA naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez oparcie swojego rozstrzygnięcia na błędnym rozumowaniu i brak odniesienia się do zarzutów skargi. W konsekwencji NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w kontekście czynów jednoczynowych i skutkowych, a także wymogi uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego (art. 141 § 4 p.p.s.a.).

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji uniemożliwienia kontroli sanitarnej, ale zasady interpretacji przepisów proceduralnych i materialnych mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy przepis art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. (odstąpienie od wymierzenia kary) ma zastosowanie do czynów jednoczynowych i skutkowych, takich jak uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli sanitarnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania do deliktów jednoczynowych i skutkowych, ponieważ przesłanka "zaprzestania naruszania prawa" nie może się w takich przypadkach zaktualizować.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że przesłanka "zaprzestania naruszania prawa" wymaga możliwości zmiany postawy sprawcy poprzez zaprzestanie naruszenia. W przypadku czynów jednoczynowych i skutkowych, naruszenie już nastąpiło i nie można go "zaprzestać", co wyklucza zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Czy WSA prawidłowo uchylił decyzję organu administracji, opierając się na błędnej wykładni art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. i naruszając przepisy postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, WSA naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez oparcie rozstrzygnięcia na błędnym rozumowaniu prawnym i brak odniesienia się do zarzutów skargi.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że uzasadnienie wyroku WSA nie spełnia wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., ponieważ opiera się na wadliwej wykładni przepisu materialnego i nie zawiera konstruktywnej polemiki ze stanowiskiem organów ani ustosunkowania się do okoliczności podnoszonych w skardze.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Zaskarżony wyrok WSA został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania WSA.

Przepisy (15)

Główne

k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

NSA uznał, że przesłanka "zaprzestania naruszania prawa" nie ma zastosowania do deliktów jednoczynowych i skutkowych, co wyklucza możliwość zastosowania tego przepisu w sprawie uniemożliwienia kontroli sanitarnej.

ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia art. 103 § ust. 1 pkt 7

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

Przepis ten stanowi podstawę do wymierzenia kary pieniężnej za uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli sanitarnej.

ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia art. 104 § ust. 2

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

W związku z art. 103 ust. 1 pkt 7, NSA analizował jego wykładnię w kontekście możliwości odstąpienia od kary.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 141 § par. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów, stanowisk stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie. W przypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi, uzasadnienie powinno zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Sąd zobowiązany jest do przeprowadzenia wywodu prawnego i odniesienia się do zarzutów skargi.

p.p.s.a. art. 189 § par. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten dotyczy możliwości odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej, gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. NSA uznał, że nie ma zastosowania do czynów jednoczynowych i skutkowych.

ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia art. 104 § ust. 3

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

Przepis ten odsyła do odpowiedniego stosowania Działu III Ordynacji Podatkowej w zakresie podstaw do odstąpienia od nałożenia kary.

Ordynacja Podatkowa § Dział III

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

WSA wskazał, że Dział III Ordynacji Podatkowej nie reguluje odstąpienia od nałożenia zobowiązania podatkowego, co skutkuje zastosowaniem przepisów Działu IVa k.p.a.

p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zarzut naruszenia tego przepisu dotyczył uznania przez WSA, że niezastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. stanowi inne naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zarzut naruszenia tego przepisu dotyczył wadliwego uzasadnienia wyroku WSA, który oparł się na błędnej wykładni i nie odniósł się do zarzutów skargi.

p.p.s.a. art. 15 § par. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zarzut naruszenia tego przepisu dotyczył powołania się przez WSA na uchwałę NSA dotyczącą innego stanu prawnego.

p.p.s.a. art. 269 § par. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zarzut naruszenia tego przepisu dotyczył wadliwego uzasadnienia wyroku WSA.

p.p.s.a. art. 185 § par. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Na podstawie tego przepisu NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

p.p.s.a. art. 203 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Na podstawie tego przepisu orzeczono o kosztach postępowania.

rozporządzenie nr 2017/625 art. 139 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625

Przywołane przez stronę skarżącą kasacyjnie w kontekście obowiązku stosowania skutecznych sankcji.

rozporządzenie nr 2017/625 art. 15 § ust. 1 lit. a-d

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625

Przywołane przez stronę skarżącą kasacyjnie w kontekście obowiązku umożliwienia dostępu do kontroli.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów postępowania przez WSA (art. 141 § 4 p.p.s.a.) • Błędna wykładnia prawa materialnego przez WSA (art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.) • Niewłaściwe zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. do czynu jednoczynowego i skutkowego.

Godne uwagi sformułowania

stanowisko Sądu pierwszej instancji w tym zakresie jest nietrafne • istota przesłanki stosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. wywodzi się z potrzeby oceny zachowania i postawy sprawcy wobec naruszenia prawa • nie jest już jednak to możliwe w odniesieniu do deliktów jednoczynowych oraz skutkowych • nie jest możliwe zamanifestowanie zmiany stosunku sprawcy wobec tego naruszenia poprzez zmianę jego (dotychczasowego) zachowania • sprzeczne z prawem zachowanie ma z całą pewnością charakter jednoczynowy oraz jednocześnie skutkowy • Sąd pierwszej instancji nie wywiązał się w pełni z zakreślonych obowiązków wynikających z art. 141 § 4 p.p.s.a.

Skład orzekający

Cezary Pryca

sprawozdawca

Dorota Dąbek

członek

Gabriela Jyż

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w kontekście czynów jednoczynowych i skutkowych, a także wymogi uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego (art. 141 § 4 p.p.s.a.)."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uniemożliwienia kontroli sanitarnej, ale zasady interpretacji przepisów proceduralnych i materialnych mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie administracyjnym – możliwości odstąpienia od nałożenia kary. Wyjaśnienie, kiedy można, a kiedy nie można odstąpić od kary, jest kluczowe dla praktyków.

Kiedy można uniknąć kary administracyjnej? NSA wyjaśnia kluczową przesłankę.

Dane finansowe

WPS: 5000 PLN

Sektor

administracyjne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst