II CO 26/08

Sąd Najwyższy2008-12-11
SNCywilnepostępowanie cywilneWysokanajwyższy
wznowienie postępowaniaskarga kasacyjnaTrybunał Konstytucyjnyk.p.c.prawo do sąduprawomocnośćpostanowienie

Sąd Najwyższy wznowił postępowanie kasacyjne zakończone prawomocnym postanowieniem odrzucającym skargę kasacyjną z powodu wadliwego uzasadnienia, uchylając je na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego uznającego przepis proceduralny za niezgodny z Konstytucją.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę W. G. o wznowienie postępowania kasacyjnego, które zakończyło się prawomocnym postanowieniem odrzucającym skargę kasacyjną powoda z powodu braku prawidłowego uzasadnienia. Powód powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego uznający przepis k.p.c. dotyczący odrzucenia skargi kasacyjnej bez wezwania do uzupełnienia braków za niezgodny z Konstytucją. Sąd Najwyższy uznał, że skarga o wznowienie spełnia przesłanki formalne i merytoryczne, w związku z czym wznowił postępowanie i uchylił swoje wcześniejsze postanowienie.

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Kazimierza Zawady rozpoznał skargę W. G. o wznowienie postępowania kasacyjnego. Postępowanie to zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008 r., które odrzuciło skargę kasacyjną powoda na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 5 września 2007 r. Powodem odrzucenia było niespełnienie przez skargę kasacyjną wymogów formalnych, w szczególności prawidłowo sformułowanego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, co stanowiło naruszenie art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c. Sąd Najwyższy zastosował wówczas art. 398^6 § 3 k.p.c., odrzucając skargę bez wzywania do uzupełnienia braków. Powód, W. G., wniósł o wznowienie postępowania kasacyjnego, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. (SK 40/07), który orzekł o niezgodności art. 398^6 § 2 i 3 w związku z art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Trybunał uznał, że przepisy te, w zakresie w jakim dopuszczają odrzucenie skargi kasacyjnej bez wezwania do usunięcia braku uzasadnienia, naruszają konstytucyjne prawo do sądu. Sąd Najwyższy, analizując wniesioną skargę o wznowienie postępowania, stwierdził, że spełnia ona wszystkie wymagane przesłanki wynikające z art. 401^1 k.p.c. (możliwość wznowienia postępowania w przypadku orzeczenia TK o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją) oraz art. 405 k.p.c. (właściwość sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie). Zgodnie z art. 407 k.p.c., skarga została wniesiona w ustawowym terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uwzględnił skargę, wznowił postępowanie kasacyjne i uchylił swoje postanowienie z dnia 19 marca 2008 r.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jest niezgodny z Konstytucją.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepisy te naruszają konstytucyjne prawo do sądu, ponieważ dopuszczają odrzucenie skargi kasacyjnej bez umożliwienia stronie usunięcia stwierdzonych braków formalnych w uzasadnieniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wznowienie postępowania i uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

W. G.

Strony

NazwaTypRola
W. G.osoba_fizycznaskarżący
M. G.osoba_fizycznapozwany
W. G.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (9)

Główne

Konstytucja art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Gwarantuje prawo do sądu.

Konstytucja art. 31 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Określa zasady ograniczania konstytucyjnych wolności i praw.

Konstytucja art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej.

k.p.c. art. 401^1

Kodeks postępowania cywilnego

Umożliwia wznowienie postępowania w przypadku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^4 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

Wymaga prawidłowo sformułowanego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^6 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Pozwala na odrzucenie skargi kasacyjnej bez wzywania do uzupełnienia stwierdzonego braku.

k.p.c. art. 399 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pozwala na wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem.

k.p.c. art. 405

Kodeks postępowania cywilnego

Określa właściwość sądu do wznowienia postępowania.

k.p.c. art. 407

Kodeks postępowania cywilnego

Określa termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 40/07 stwierdzający niezgodność przepisów k.p.c. z Konstytucją. Spełnienie przesłanek formalnych i terminowych do wznowienia postępowania na podstawie art. 401^1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

nie zawierała prawidłowo sformułowanego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania nie czyniła więc zadość wymaganiu określonemu w art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji można żądać wznowienia postępowania w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją

Skład orzekający

Kazimierz Zawada

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wznowienie postępowania na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego niezgodność przepisów proceduralnych z Konstytucją, szczególnie w kontekście prawa do sądu i wymogów formalnych skargi kasacyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy orzeczenie TK nastąpiło po prawomocnym zakończeniu postępowania, a przepis proceduralny był podstawą odrzucenia skargi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa ilustruje, jak orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mogą wpływać na prawomocne rozstrzygnięcia sądowe i przywracać możliwość dochodzenia praw stronom, które wcześniej zostały pominięte z powodu wadliwości przepisów.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego uchyla prawomocne postanowienie Sądu Najwyższego!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CO 26/08 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 11 grudnia 2008 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Kazimierz Zawada 
 
w sprawie ze skargi W. G. 
o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 
19 marca 2008r., sygn. akt II CSK (…) wydanego w sprawie z powództwa W. G. 
przeciwko M. G. i W. G. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2008 r., 
 
wznawia postępowanie kasacyjne zakończone prawomocnym postanowieniem 
Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II CSK (…), i uchyla to 
postanowienie. 
 
Uzasadnienie 
 
Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. Sąd Najwyższy odrzucił 
skargę kasacyjną powoda na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 5 września 2007 r. W 
uzasadnieniu wyjaśnił, że skarga kasacyjna powoda nie zawierała prawidłowo 
sformułowanego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania; nie czyniła więc 
zadość wymaganiu określonemu w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., dlatego, zgodnie z art. 3986 
§ 3 k.p.c., należało ją odrzucić bez wzywania do uzupełnienia stwierdzonego braku. 
Powód w skardze z dnia 3 października 2008 r., powołując się na wyrok 
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07, opublikowany w dniu 8 lipca 
2008 r. w Dz. U. Nr 120, poz. 779, wniósł o wznowienie postępowania kasacyjnego 
zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem Sądu Najwyższego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  

 
 
2 
Trybunał Konstytucyjny w powołanym przez powoda wyroku orzekł, że art. 3986 § 
2 i 3 w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie 
skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. bez 
wezwania do usunięcia tego braku jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 
3 i art. 2 Konstytucji. 
Zgodnie z art. 4011 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w wypadku, 
gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, 
ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało 
wydane orzeczenie. Postępowanie na podstawie określonej w art. 4011 k.p.c. może być 
wznowione także w razie zakończenia go postanowieniem (art. 399 § 2 k.p.c.). Do 
wznowienia postępowania na podstawie przewidzianej w art. 4011 k.p.c. właściwy jest 
sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów różnych 
instancji, właściwy jest sąd instancji wyższej (art. 405 k.p.c.). Skargę o wznowienie na 
omawianej podstawie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie 
orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 407 k.p.c.). 
Wniesiona przez powoda skarga o wznowienie postępowania spełnia wszystkie 
przesłanki wynikające z przytoczonych przepisów, dlatego należało ją uwzględnić i 
orzec jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI