II GSK 1474/22

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 września 2025 r. oddalił skargę kasacyjną Powiatu Lubartowskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Lubelskiego, który stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu w Lubartowie w sprawie zatrudnienia Pana M. K. na stanowisku pełniącego obowiązki Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Lubartowie. Głównym zarzutem było niespełnienie przez kandydata wymogu posiadania co najmniej pięcioletniego stażu pracy na stanowisku kierowniczym, zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 3 ustawy o działalności leczniczej (u.d.l.). Sąd pierwszej instancji oddalił skargę Powiatu Lubartowskiego, podzielając stanowisko organu nadzoru. Sąd uznał, że stanowisko audytora wewnętrznego, które zajmował M. K. przez ponad 15 lat (w tym prawie 13 lat na stanowisku audytora wewnętrznego w wojskowych jednostkach organizacyjnych), nie jest stanowiskiem kierowniczym. Sąd odwołał się do Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Wojskowych Jednostek Organizacyjnych Sfery Budżetowej, wskazując, że rozróżnienie między audytorem wewnętrznym a kierownikiem audytu wewnętrznego zostało wprowadzone dopiero w 2011 r., a stanowisko audytora wewnętrznego, zwłaszcza w jednoosobowej komórce, nie wiąże się z kierowaniem pracą innych osób. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że ustawa o działalności leczniczej nie definiuje pojęcia „stanowiska kierowniczego”, a jego wykładnia językowa i powszechne rozumienie wskazują na konieczność organizowania i kierowania procesem pracy innych pracowników. Analiza przepisów wewnętrznych, w tym PUZP, potwierdziła, że stanowisko audytora wewnętrznego nie spełnia tych kryteriów, gdyż pracownik na tym stanowisku zarządza głównie własną organizacją pracy, a nie pracą podległych mu osób. Sąd odrzucił argumentację skarżącego kasacyjnie, że zamiarem ustawodawcy było zrównanie stanowiska audytora z kierownikiem komórki audytu, wskazując na brak podstaw prawnych dla takiej interpretacji. W konsekwencji, NSA uznał, że M. K. nie spełniał wymogu stażu pracy na stanowisku kierowniczym, co uzasadniało stwierdzenie nieważności uchwały o jego zatrudnieniu. Skarga kasacyjna została oddalona.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający