II GSK 1460/23

II GSK 1460/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-09-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marcin Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Gl 1833/22 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2023-03-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 61 § 3 w zw. z art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Ł. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie skargi kasacyjnej Ł. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1833/22 w sprawie ze skargi Ł. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] października 2022 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny Gliwicach wyrokiem z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1833/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Ł. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] października 2022 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, oddalił skargę.
W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek "o wstrzymanie wykonania - decyzji Prezydenta Miasta Mysłowice z dnia [...] kwietnia 2022 roku dotyczącej cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B.", podkreślając, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami może uniemożliwić mu prowadzenie działalności gospodarczej, a to z kolei może doprowadzić do nieodwracalnych dla niego skutków, zwłaszcza biorąc pod uwagę przewidywany czas postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji z dnia 28 kwietnia 2022 r. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B podlega oddaleniu jako pozbawiony w stopniu oczywistym uzasadnionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności). Sąd może jednak, po przekazaniu skargi, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego rodzaju aktu (czynności), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Nadzwyczajna kompetencja sądu administracyjnego do tymczasowej ingerencji w proces wykonywania aktów (czynności) administracyjnych została także rozciągnięta na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (por. art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a.). Wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej może zostać skutecznie złożony także w postępowaniu ze skargi kasacyjnej, zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07.
Dokonując wstępnej oceny treści wniosku skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przedmiot wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej został określony wadliwie. Decyzja organu I instancji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami określonej kategorii nie podlegała i również w obecnym stanie sprawy (ze względu na obowiązywanie decyzji odwoławczej, która zastąpiła decyzję I instancji) nie podlega wykonaniu, albowiem tak przed upływem terminu do wniesienia od niej odwołania (zob. art. 130 § 1 k.p.a.), jak i po jego wniesieniu (zob. art. 130 § 2 k.p.a.) jej wykonalność była wstrzymana, a w sprawie nie miały zastosowania wyjątki, o których mowa w art. 130 § 3 i 4 k.p.a. lub w przepisach szczególnych. W związku z powyższym decyzja organu I instancji wydana w sprawie, której dotyczy skarga, nie może być skutecznie wskazywana jako przedmiot wniosku o sądowoadministracyjne wstrzymanie wykonania. Konkluzja ta jest wystarczająca do oddalenia zawartego w skardze kasacyjnej wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa jednak dodatkowo, że strona skarżąca wnosząca o przyznanie ochrony tymczasowej nie dokonała prawidłowej konkretyzacji podstawy faktycznej wniosku w nawiązaniu do przesłanek materialnych warunkujących jego uwzględnienie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jak również nie wykazała, że na tle wskazanych okoliczności można uznać, że przesłanki te zostały spełnione. Podmiot wnoszący o przyznanie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. powinien odwołać się do takich okoliczności faktycznych związanych z wykonaniem treści zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności), które świadczą o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej albo niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, albo które realnie mogą spowodować powstanie nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako takie zmiany w rzeczywistości, które uniemożliwiają przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy albo których zniesienie w celu restytucji stanu poprzedniego byłoby możliwe tylko po podjęciu nadzwyczajnych działań lub po dokonaniu niewspółmiernych do powstałych skutków nakładów sił i środków.
Przywołanie przez stronę skarżącą w sposób ogólny i abstrakcyjny okoliczności związanych z "uniemożliwieniem prowadzenia działalności gospodarczej", jako skutków wykonania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oznaczonej kategorii, nie spełnia warunku dostatecznej konkretyzacji przesłanek ustawowych, co uzasadnia konkluzję, że również w tym zakresie żądanie wniosku nie zasługuje na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek jest bezzasadny, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.