II GSK 1371/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny (NSA) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na K. T. (prowadzącego działalność gospodarczą jako Kopalnia Kruszywa Naturalnego Zakład Górniczy "B.") za przejazd pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej masy całkowitej. Organy administracji nałożyły karę na K. T. jako nadawcę ładunku, powołując się na art. 13g ust. 1b ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym nadawca może być odpowiedzialny, jeśli miał wpływ lub godził się na naruszenie warunków przewozu. WSA oddalił skargę K. T., uznając, że miał on wpływ na powstanie naruszenia, a dokument WZ (wydany przez jego przedsiębiorstwo) potwierdzał zgodę na wywóz towaru poza teren kopalni. K. T. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 p.p.s.a.) poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i nierozpatrzenie wszystkich zarzutów, a także naruszenie prawa materialnego (art. 13g ust. 1b u.d.p. i art. 93 ust. 8 u.t.d.) przez niewłaściwe zastosowanie. NSA uznał skargę kasacyjną za zasadną. Sąd podkreślił, że WSA nie zbadał wystarczająco dokładnie umowy między K. T. a firmą M. E. C. E. SA, która mogła być faktycznym nadawcą lub załadowcą. NSA stwierdził, że podmiot, który nie sprzedawał piasku na zewnątrz, nie zajmował się jego załadunkiem ani transportem, nie może być uznany za nadawcę lub załadowcę odpowiedzialnego za naruszenia, ponieważ nie miał wpływu na powstanie tych naruszeń ani na zgodę na nie. W związku z tym NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie odpowiedzialności nadawcy/załadowcy za naruszenia przepisów transportowych, zwłaszcza w kontekście umów sprzedaży i dokumentacji przewozowej.
Dotyczy specyficznej sytuacji, w której podmiot sprzedający towar nie jest bezpośrednio zaangażowany w jego załadunek i transport.
Zagadnienia prawne (2)
Czy podmiot prowadzący kopalnię, który sprzedaje kruszywo i wydaje dokument WZ, może być uznany za nadawcę lub załadowcę odpowiedzialnego za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu przez przewoźnika, jeśli nie zajmował się załadunkiem ani transportem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, podmiot, który nie sprzedawał towaru na zewnątrz, nie zajmował się jego załadunkiem ani transportem, nie może być uznany za nadawcę lub załadowcę odpowiedzialnego za naruszenia, ponieważ nie miał wpływu na powstanie tych naruszeń ani na zgodę na nie.
Uzasadnienie
NSA uznał, że WSA błędnie ocenił materiał dowodowy i nie zbadał dokładnie umowy między stronami. Podkreślono, że odpowiedzialność nadawcy/załadowcy wymaga wpływu lub zgody na naruszenie, czego nie można przypisać podmiotowi, który jedynie sprzedał towar i wydał dokument WZ, nie angażując się w proces transportu.
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił materiał dowodowy i rozpoznał zarzuty skargi, nie naruszając przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, WSA naruszył przepisy postępowania, dokonując niewłaściwej oceny materiału dowodowego i nie odnosząc się wyczerpująco do wszystkich zarzutów skargi, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Uzasadnienie
NSA wskazał na naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 7, 77, 80 K.p.a. poprzez błędną ocenę dowodów i brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym nieodniesienie się do twierdzeń strony o innym podmiocie odpowiedzialnym.
Przepisy (33)
Główne
u.d.p. art. 13g § ust. 1b pkt 2
Ustawa o drogach publicznych
Przepis ten może nakładać karę na nadawcę, jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Sąd uznał, że błędnie zastosowano ten przepis wobec skarżącego.
u.t.d. art. 93 § ust. 8 pkt. 2 i 3
Ustawa o transporcie drogowym
Przepisy te określają odpowiedzialność za naruszenia związane z transportem drogowym. Sąd uznał, że błędnie zastosowano te przepisy wobec skarżącego.
Pomocnicze
u.d.p. art. 13g § ust. Ib pkt 2
Ustawa o drogach publicznych
u.t.d. art. 93 § ust. 8 pkt. 2 i 3
Ustawa o transporcie drogowym
u.d.p. art. 13g § ust. 1b
Ustawa o drogach publicznych
u.t.d. art. 93 § ust. 7
Ustawa o transporcie drogowym
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 176
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt. 1 lit. c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit a)
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit c)
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 7
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 80
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 8
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 11
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 10
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 156 § § 1 pkt 4
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym art. 61
u.t.d. art. 93 § ust. 8 pkt. 2 i 3
Ustawa z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA dokonał błędnej oceny materiału dowodowego i nie zbadał dokładnie umowy między stronami, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego. • Organy administracji nie wykazały, że skarżący miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia warunków przewozu. • Skarżący nie był nadawcą ani załadowcą w rozumieniu przepisów, ponieważ nie zajmował się załadunkiem ani transportem towaru.
Odrzucone argumenty
Argumenty organów administracji i WSA, że skarżący jako nadawca/załadowca ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów dotyczących dopuszczalnej masy pojazdu.
Godne uwagi sformułowania
podmiot, który nie sprzedawał piasku na zewnątrz kopalni (piasku, który w ramach zawartej transakcji nie był objęty transportem), nie zajmował się jego załadunkiem, ani późniejszym transportem. Taki podmiot nie miał bowiem wpływu na powstanie naruszeń związanych z transportem tego towaru. • nie można też uznać, aby taki podmiot godził się na powstanie naruszeń obowiązków lub warunków przewozu.
Skład orzekający
Wojciech Kręcisz
przewodniczący
Magdalena Bosakirska
członek
Dariusz Dudra
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie odpowiedzialności nadawcy/załadowcy za naruszenia przepisów transportowych, zwłaszcza w kontekście umów sprzedaży i dokumentacji przewozowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której podmiot sprzedający towar nie jest bezpośrednio zaangażowany w jego załadunek i transport.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne badanie umów i relacji między podmiotami w postępowaniach administracyjnych, aby uniknąć obciążania karami podmiotów, które nie są faktycznie odpowiedzialne za naruszenie.
“Kto odpowiada za przeładowany tir? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice odpowiedzialności sprzedawcy.”
Dane finansowe
WPS: 1440 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.