II GSK 1261/12

II GSK 1261/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tadeusz Cysek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
III SA/Lu 372/12 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2012-07-04
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
art. 30b ust. 4, art. 30 c ust. 1,  ust. 2, ust. 3, ust. 5 pkt 2,
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej F. Spółka z o.o. w C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 372/12 w sprawie ze skargi F. Spółka z o.o. w C. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 372/12 pozostawił bez rozpatrzenia skargę F. Spółka z o.o. w L. na rozstrzygnięcie L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie negatywnego wyniku procedury odwoławczej.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. F. Spółka z o.o. (dalej: Spółka) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. na rozstrzygnięcie protestu przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], złożonego w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowania projektu o nr ewid. [...] pt. "D. d. p. F. sp. z o.o." w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.3 RPO WL 2007-2012 – konkurs [...].
Do skargi skarżący dołączył szereg załączników w tym m.in. wniosek o dofinansowanie poświadczony za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. pozostawił skargę bez rozpatrzenia uznając, że była ona niekompletna w rozumieniu art. 30 c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.). We wniosku o dofinansowanie, załączonym do skargi, brakowało odpisu lub kopii aktualnego dokumentu rejestrowego Wnioskodawcy (załącznik nr 2 zgodnie z listą załączników wymaganych przy złożeniu wniosku o dofinansowanie), kopii statutu (umowy) Spółki (załącznik 3) oraz kopii dokumentów potwierdzających sytuację finansową Wnioskodawcy (załącznik 6). Podkreślił przy tym, że pismo Agencji z dnia [...] czerwca 2012 r. (rozstrzygnięcie protestu), zawiera precyzyjne i jasne pouczenie o trybie i warunkach wniesienia skargi do sądu administracyjnego na negatywną ocenę projektu. W punkcie 2 stanowiącym w istocie powtórzenie treści art. 30c ust. 2 ustawy, zawarto jednoznaczną informację o dokumentach, jakie winny być obligatoryjnie dołączone do skargi.
F. Spółka z o.o. złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj.:
a) art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. w związku z art. 30 c ust. 2 ustawy u.z.p.p.r. przez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jako niekompletnej, mimo spełnienia przez skarżącego wymagań ustawowych i wniesienia kompletnej dokumentacji.
2. naruszenie przepisów postępowania, tj.
a) art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. skutkujące dokonaniem ustaleń faktycznych przy pominięciu części materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, a przez to dokonanie prze Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania postanowienia, tj. przyjęcie, że skarżący nie złożył dokumentów rejestrowych w postaci odpisu z KRS.
b) art. 49 § 1 p.p.s.a., przez nie wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni wniesionej skargi w związku z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie niewyłączającym stosowania wyżej wskazanego przepisu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie wskazuje, iż skarżący zobowiązany był do dołączenia odpisu KRS, kopii statutu, czy też informacji o sytuacji finansowej. Brak jest przesłanek do stwierdzenia, że skarżący składając na podstawie powołanego przepisu wniosek o dofinansowanie zobowiązany był do złożenia do niego załączników wymaganych przez Sąd I instancji. Literalne brzmienie powołanego przepisu nie wskazuje aby skarżący był zobowiązany do załączenia wniosku o dofinansowanie – załączników. Podniósł przy tym, iż do wniesionej skargi skarżący dołączył odpis KRS w oryginale.
Ponadto zdaniem skarżącego zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. sąd powinien był wezwać stronę do uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni wniesionej skargi.
Reasumując skarżący stwierdził, że dopełnił wszelkich aspektów formalnych wniesionej skargi albowiem załączona przez niego dokumentacja była kompletna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Strona wnosząca skargę kasacyjną oparła złożony środek odwoławczy na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 p.p.s.a., to jest na naruszeniu przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także na naruszeniu prawa materialnego. Granice rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny strona wyznaczyła zarzucając naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 30c ust. 2, art. 30c ust. 5 pkt 2 i art. 37 u.z.p.p.r. oraz art. 49 p.p.s.a., przy czym naruszenie tych przepisów miało się sprowadzać do bezpodstawnego uznania skargi za niekompletną i pozostawienia jej bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy strona dołączyła do skargi kompletną dokumentację, zaś wskazywany przez Sąd pierwszej instancji brak był możliwy do uzupełnienia.
Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga jest wnoszona w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. skarga podlega opłacie sądowej.
Nie ulega wątpliwości, iż całość rozwiązań przyjętych w cytowanym przepisie wprowadza zmiany w stosunku do uregulowań przyjętych w p.p.s.a. i stanowi elementy ukształtowania przez ustawodawcę na gruncie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju trybu szczególnego postępowania przed sądem administracyjnym. Ustawodawca kierował się w tym względzie z całą pewnością dążeniem do maksymalnego skrócenia postępowania sądowego, służącego możliwie najszybszemu zakończeniu szeroko rozumianego procesu rozdysponowania środków finansowych w ramach programów operacyjnych. Na stronę został nałożony obowiązek krótszego niż w przepisach p.p.s.a. opracowania skargi, skompletowania dokumentacji, opłacenia skargi i wniesienia jej bezpośrednio do sądu.
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., aby została rozpoznana przez sąd administracyjny musi być kompletna (to jest winna zawierać dokumentację określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). jak również skarga jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania formalne określone w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a.
Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. nie precyzuje pojęcia "skargi niekompletnej". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (por. wyrok NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1957/09).
Dokumentację, którą zgodnie z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. należy załączyć do skargi uznać należy za kompletną, gdy stanowi całość, a więc gdy zawiera wszystkie dokumenty złożone przez stronę, którymi dysponowały organy oceniając projekt jak i rozpoznając środki odwoławcze, oraz dokumenty pochodzące od organu, a doręczone stronie. Tylko wówczas bowiem możliwa jest prawidłowa kontrola legalności zaskarżonych aktów (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 22/11).
Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji ma na celu umożliwienie sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Przewidziany w tym przepisie obowiązek obejmuje także wniosek o dofinansowanie, który, jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji, powinien być kompletny, a więc złożony z wymaganymi załącznikami. Załączniki do wniosku stanowią jego integralną część, zatem stanowią element kompletnej dokumentacji (vide postanowienia NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 876/11, z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 990/11, z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1735/11, z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2300/11).
Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżąca Spółka złożyła w postępowaniu administracyjnym wniosek o dofinansowanie według ustalonego wzoru. W rubryce "Lista załączników wymaganych przy złożeniu wniosku o dofinansowanie" formularza wniosku zaznaczono dokumenty, które załączono do wniosku tj. kopię dokumentów potwierdzających sytuację finansową, biznes plan, kopia statutu/umowy/regulaminu organizacyjnego (w zależności od formy prawnej), odpis oryginału lub kopia aktualnego dokumentu rejestrowego wnioskodawcy. Wymienione dokumenty stanowiły integralną część wniosku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego taki wniosek wraz z dokumentami w nim wymienionymi powinien zatem być załączony do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który zgodnie z art. 30 c ust. 3 u.z.p.p.r. bada postępowanie w sprawie oceny konkretnego projektu z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa, powinien dysponować całokształtem dokumentacji, aby zweryfikować prawidłowość tego postępowania. W związku z niedołączeniem do skargi wniosku z załącznikami w postaci kopii dokumentów potwierdzających sytuację finansową wnioskodawcy, kopii statutu i odpisu KRS, Sąd I instancji miał uzasadnioną podstawę do przyjęcia, że skarga była niekompletna, i to pismo pozostawić bez rozpatrzenia, co czyni nieuzasadnionym zarzut wydania zaskarżonego wyroku z naruszeniem art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.
Niedołączenie do skargi załączników do wniosku nie wymagało wezwania strony do uzupełnienia braków skargi ponieważ, jak to już wyżej wskazano, w przepisie art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł odmienną regulację w porównaniu do art. 49 § 1 p.p.s.a.
Przechodząc do zarzuconego w skardze kasacyjnej naruszenia przepisu art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. skutkującym zdaniem skarżącej Spółki dokonaniem ustaleń faktycznych przy pominięciu części materiału dowodowego (odpis KRS) znajdującego się w aktach sprawy, a przez to dokonanie przez Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania postanowienia należy stwierdzić, że jest on bezzasadny.
W świetle art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zważyć należy, iż uzasadnienie Sądu I instancji odpowiada powyższym wymaganiom. Zaskarżone orzeczenia zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne.
Nie jest też trafny zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Zauważyć bowiem należy, iż w myśl mających pierwszeństwo art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. oraz art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. znaczenie w sprawie miała ocena, czy skarżący dołączył do skargi wniosek wraz z załącznikami. Przedstawienie zatem odpisu KRS z dnia 27 czerwca 2012 r., który nie był załącznikiem do wniosku, a pochodzi z późniejszej daty nie usprawiedliwiało wadliwość zachowania skarżącego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.