II GSK 1248/12

II GSK 1248/12 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2013-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Kuba
Cezary Pryca /sprawozdawca/
Jan Bała /przewodniczący/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I SA/Łd 1382/10 - Wyrok WSA w Łodzi z 2011-12-15
II GZ 294/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-27
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 157 poz 1241
art.113, art.220
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych.
Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
art.145, art.146, art.190
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art.1 pkt 1, art.104
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2012 poz 270
art.134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia NSA Andrzej Kuba Protokolant Patrycja Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. F. M. im. [...] w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1382/10 w sprawie ze skargi M. F. M. im. [...] w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 r. oddalił skargę M. F. M. im. A. R. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2010 r. (nr [...]) w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi z tytułu pobrania dotacji w nadmiernej wysokości.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Dnia [...] lutego 2008 r. (nr [...]) została zawarta umowa pomiędzy Województwem Ł., a M. F. M. im. A. R. w Ł., dotycząca realizacji wojewódzkiego zadania publicznego z zakresu kultury i ochrony dziedzictwa narodowego pod nazwą – M. F. M. im. A. R. w Ł. "[...]". Zgodnie z umową o wsparcie realizacji zadania F. przekazano dotację w kwocie 370.000 zł. W § 7 ust. 1 umowy zleceniodawca zastrzegł, że jeżeli w wyniku realizacji zadania ulegnie zmniejszeniu jego wartość określona w korekcie kalkulacji przewidywanych kosztów zadania (o której mowa w § 1 ust 1), wówczas odpowiedniemu zmniejszeniu ulegnie wysokość dotacji z zachowaniem udziału procentowego dotacji w całkowitych kosztach związanych z realizacją zadania. Jeżeli zaś ulegnie zwiększeniu całkowity koszt realizacji zadania wysokość dotacji pozostanie bez zmian.
W sprawozdaniu końcowym (korekta 3 z wykonania zadania publicznego) zleceniobiorca wykazał, że wykorzystał dotację w kwocie 368.782,60 zł, a całkowity koszt zadania wyniósł 948.230,41 zł co oznaczało, że uległ on zmniejszeniu.
Dnia [...] listopada 2009 r. zleceniobiorca dokonał zwrotu niewykorzystanej części dotacji w kwocie 1.217,40 zł wraz z należnymi odsetkami.
Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Marszałek Województwa Ł. określił kwotę 129.884,84 zł podlegającą zwrotowi z tytułu pobrania przez M. F. M. im. A. R. w Ł. dotacji w nadmiernej wysokości z budżetu Województwa Ł. Ponadto organ wskazał dzień [...] grudnia 2009 r. jako datę, od której należy naliczać odsetki, liczone jak dla zaległości podatkowych.
Organ I instancji w oparciu o cytowany § 7 ust. 1 umowy uznał, że w związku ze zmniejszeniem całkowitego kosztu zadania również wartość dotacji powinna ulec proporcjonalnemu zmniejszeniu. Zleceniodawca wyliczył, że różnica między kwotą wykorzystanej dotacji - 368.782,60 zł a faktycznie przysługującej - 238.897,76 zł wyniosła 129.884,84 zł. Organ wskazał, że w związku z niedokonaniem we właściwym terminie zwrotu wskazanej kwoty, należy wydać decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Termin ten został ustalony na dzień [...] grudnia 2009 r., czyli dzień, w którym zatwierdzono sprawozdanie końcowe z realizacji zadania pod względem formalnym i rachunkowym.
Po rozpatrzeniu odwołania F., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...] września 2010 r. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Ł. z dnia [...] lipca 2010 r. w części określającej kwotę 129.884,84 zł jako podlegającą zwrotowi z tytułu pobrania w nadmiernej wysokości dotacji otrzymanej z budżetu Województwa Ł. na realizację zadania określonego w umowie oraz uchyliło decyzję organu I instancji w części, w której ustalono termin, od którego nalicza się odsetki i w tym zakresie określiło, że odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych od kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Województwa Ł. nalicza się począwszy od dnia [...] lipca 2010 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wydatkowanie środków publicznych poddane jest ściśle określonym rygorom i nie może się odbywać w dowolnie przyjęty sposób. Zgodnie z przepisem art. 145 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zm. – dalej jako "u.f.p.") dotacje udzielone z budżetu państwa pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. Organ odwoławczy zaznaczył, że w myśl art. 146 ust. 1 u.f.p. w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie określonym powyżej, na organie spoczywa obowiązek wydania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu oraz termin, od którego nalicza się odsetki.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 190 u.f.p. decyzję w sprawie zwrotu dotacji wydaje marszałek województwa, a organem odwoławczym od takiej decyzji jest właściwe miejscowo samorządowe kolegium odwoławcze. Ponadto organ zaznaczył, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1241 ze zm.) ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych straciła moc, z wyjątkiem wyszczególnionych w ustawie przepisów. Z przepisu art. 113 ust. 1 tej ustawy wynika jednak, że dotacje udzielone przed dniem 1 stycznia 2010 r., podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów (art. 145 i 146 u.f.p. i przepisy działu III o.p.).
Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie dla oceny, czy dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości decydujące znaczenie ma treść umowy nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r.
Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 cytowanej umowy, zleceniodawca przekazał na realizację zadania dotację w wysokości 370.000 zł (w dwóch transzach po 185.000 zł - do dnia [...] marca 2008 r. i dnia [...] września 2008 r.). Na mocy § 3 ust. 1 umowy zadanie miało zostać wykonane zgodnie z ofertą zleceniobiorcy z dnia [...] stycznia 2008 r., zgodnie z którą procentowy udział ogółu dotacji (500.000 zł) miał wynieść 32,75, a także zgodnie z korektą kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia [...] lutego 2008 r. (stanowiących integralną część umowy) oraz zgodnie z harmonogramem rzeczowo - finansowym (stanowiącym załącznik nr 1 do umowy).
Organ podniósł, że w § 7 ust. 1 zleceniodawca zastrzegł, że jeżeli w wyniku realizacji zadania ulegnie zmniejszeniu wartość zadania określona w korekcie kalkulacji przewidywanych kosztów zadania, o której mowa w § 1 ust 1, odpowiedniemu zmniejszeniu ulegnie wysokość dotacji z zachowaniem udziału procentowego dotacji w całkowitych kosztach związanych z realizacją zadania. Jeżeli zaś ulegnie zwiększeniu całkowity koszt realizacji zadania wysokość dotacji pozostanie bez zmian. W ocenie organu oznaczało to, że jeżeli zleceniobiorca z pozostałych źródeł finansowania nie uzyska, co najmniej kwoty 1.098.600 zł, nie będzie mógł również wykorzystać pełnej kwoty dotacji z budżetu województwa.
Organ zaznaczył, że w toku prowadzonego postępowania F. wskazała, że wiadomym jej było, że brak jest oficjalnych decyzji o innych dotacjach na festiwal, w związku z czym w ocenie organu, skarżąca powinna mieć świadomość, iż zgodnie z treścią § 7 ust. 1 wiążącej ją umowy, wysokość dotacji z budżetu województwa może ulec proporcjonalnemu zmniejszeniu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podkreśliło, że F., pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. złożyła wniosek o spisanie aneksu do umowy nr [...] wraz z proponowaną zamianą zapisu § 7 ust. 1 umowy. Zleceniobiorca uzasadnił to znacznie niższymi od spodziewanych dotacjami z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urzędu Miasta Ł., a także mniejszym udziałem finansowym sponsorów. Organ wskazał, że w aktach sprawy nie znajdują się, jakiekolwiek dokumenty wskazujące na wolę podpisania przez zleceniodawcę aneksu do umowy i ostatecznie aneks ten nie został podpisany.
Organ wskazał, że F. zdając sobie sprawę z problemów z uzyskaniem pieniędzy z pozostałych źródeł finansowania, a mimo to wydając całą kwotę dotacji z budżetu województwa, bez wcześniejszego podpisania aneksu do umowy, musiała liczyć się z konsekwencjami swoich działań.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zaznaczyło, że zgodnie ze sprawozdaniem końcowym (korekta 3 z wykonania zadania publicznego) M. F. M. im. A. R. w Ł. "[...]" - koszty pokryte z dotacji wyniosły 368.782,60 zł, co stanowiło 38,89 % całości kosztów, koszty pokryte z finansowych środków własnych, środków z innych źródeł oraz wpłat i opłat adresatów wyniosły 579.447,81, co stanowiło 61,11% całości kosztów, a całkowity koszt zadania wyniósł 948.230,41 zł. Natomiast z korekty kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia [...] lutego 2008 r. wynikało, że całkowity koszt zadania miał wynieść 1.468.600 zł. Różnica między kwotą dotacji wykorzystanej (368.782,60 zł), a faktycznie przysługującej (238.897,76 zł) wyniosła 129.884,84 zł, a zatem zgodnie z § 7 umowy kwota 129.884,84 zł powinna zostać przez zleceniobiorcę zwrócona.
Organ odwoławczy zaznaczył, że mimo dokonania wyliczeń przez organ I instancji z niezwykłą dokładnością Marszałek Województwa Ł. nie dał temu wyrazu w uzasadnieniu swojej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało jednak, że organ I instancji błędnie określił termin od którego nalicza się odsetki. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 145 ust 5 pkt 2 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu województwa nalicza się począwszy od dnia stwierdzenia nieprawidłowego naliczenia dotacji, a zatem w rozpatrywanym przypadku od dnia wydania przez organ I instancji zaskarżonej decyzji.
M. F. M. im. A. R. w Ł. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., w której domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 r. oddalił skargę. Sąd wskazał, że organy administracji, rozpatrując niniejszą sprawę, nie naruszyły przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych w stopniu mogącym mieć wpływ na treść decyzji.
Sąd zaznaczył, że w przedmiotowym postępowaniu zasadnicze znaczenie ma umowa, która została zawarta pomiędzy Województwem Ł., a F. oraz przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, w zakresie w jakim dotyczą dotacji udzielonych z budżetu państwa, a także przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, odnoszące się do wskazanego zagadnienia.
Sąd odnosząc się do treści § 2, § 3 i § 7 umowy zawartej pomiędzy M. F. M. im. A. R. w Ł. i Marszałkiem Województwa Ł. wskazał, że różnica między kwotą dotacji wykorzystanej, a faktycznie przysługującej wyniosła 129.884,84 zł, co oznacza że należna kwota dotacji z budżetu województwa wynosiła 238.897,76 zł. Sąd zgodził się z oceną organu, że zgodnie z § 7 umowy kwota 129.884,84 zł powinna zostać przez zleceniobiorcę zwrócona.
W ocenie Sądu, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest analizowanie przyczyn, dla których nie został podpisany aneks do umowy. Sąd podkreślił, że skoro aneks do umowy nie został sporządzony i podpisany, stosunki między stronami były w dalszym ciągu regulowane postanowieniami umowy z dnia [...] lutego 2008 r. Zdaniem Sądu żadne inne okoliczności (również kwestia ewentualnego konfliktu personalnego, mającego leżeć u podstaw nie przyznania F. kolejnych dotacji przez inne podmioty) nie mają wpływu na uregulowanie kwestii rozliczeń, będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Sąd wskazał, że znaczenie w sprawie ma jedynie wysokość otrzymanej dotacji oraz ostateczny koszt projektu i zaznaczył, że zgodnie z § 3 ust. 1 umowy zadanie miało zostać wykonane zgodnie z ofertą zleceniobiorcy z dnia [...] stycznia 2008 r., zgodnie z którą procentowy udział ogółu dotacji (500.000 zł) miał wynieść 32,75%, a także zgodnie z korektą kalkulacji przewidywanych kosztów zadania z dnia [...] lutego 2008 r., stanowiących integralną część umowy oraz z harmonogramem rzeczowo - finansowym, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy.
Sąd wskazał, że zgodnie ze sprawozdaniem końcowym koszty pokryte z dotacji wyniosły 368.782,60 zł, co stanowiło 38,89 % (a nie jak wynikało z umowy 32,75%) całości kosztów. Sąd zwrócił ponadto uwagę, że całkowity koszt zadania wyniósł 948.230,41 zł, mimo że z korekty kalkulacji przewidywanych kosztów zadania wynikało, że jego całkowity koszt miał wynieść 1.468.600 zł. Różnica między kwotą dotacji wykorzystanej (368.782,60 zł), a faktycznie przysługującej (238.897,76 zł) wynosi 129.884,84 zł. Oznacza to, że należna kwota dotacji z budżetu województwa wyniosła 238.897,76 zł, zatem zgodnie z § 7 umowy kwota 129.884,84 zł powinna, jak wskazał Sąd, zostać zwrócona przez zleceniobiorcę. Sąd podkreślił, że F. nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że mając na uwadze ostateczny koszt wykonania projektu, F. pobrała dotacje w nadmiernej wysokości. Sąd zaznaczył, że F., mając świadomość problemów z uzyskaniem pieniędzy z pozostałych źródeł finansowania i wydając całą kwotę dotacji z budżetu województwa, bez wcześniejszego podpisania aneksu do umowy musiała liczyć się z koniecznością zwrotu części dotacji.
Ponadto zdaniem Sądu, organy dokonały wszechstronnego zbadania stanu faktycznego, ustalonego w oparciu o precyzyjnie zgromadzony materiał dowodowy, a także dokonały właściwej oceny ustalonego stanu faktycznego, nie przekraczając przy tym zasady swobodnej oceny. Sąd stwierdził również, że organy w sposób właściwy zastosowały w sprawie obowiązujące uregulowania prawne.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik M. F. M. im. A. R. w Ł. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a polegające na:
1) naruszeniu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającego na nie wywiązaniu się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z obowiązku rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego,
2) naruszeniu prawa procesowego oraz norm kompetencyjnych przez błędną wykładnię, a w konsekwencji błędne zastosowanie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.- Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. nr 157, poz. 1241 ze zm.), oraz art. 1 pkt 1 i art. 104 kpa przez przyjęcie, iż Marszałek Województwa Ł. jest właściwym organem do rozpoznania sprawy o zwrot dotacji pobranej w nadmiernej wysokości jako sprawy administracyjnej oraz, że sprawa ta winna być załatwiona w formie decyzji administracyjnej,
3) naruszeniu art. 3 § 1 i art. 3 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przeprowadzenie kontroli, która nie zmierzała do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, w tym przez przyjęcie, że w niniejszej sprawie decyzja może być wydana przez organ, który nie był do tego uprawniony, a zatem niezgodnie z art. 7 Konstytucji RP.
W oparciu o powyższe zarzuty, pełnomocnik F., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art.174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art.183 § 1 ustawy- p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.
Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.
Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na podstawie kasacyjnej opisanej w art.174 pkt 2 p.p.s.a.
Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art.134 § 1 p.p.s.a. polegające na niezrealizowaniu w pełni kontroli sądowej w zakresie regulacji prawnych mających zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym i prawnym. Przypomnieć więc należy, że zgodnie z treścią art.134 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jakkolwiek z przywołanego przepisu wynika, że sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, to jednak związany jest granicami danej sprawy, albowiem ustawodawca wprost stanowi, że "sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy". Oznacza to, że sąd nie może uczynić przedmiotem kontroli zgodności z prawem, innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Przywołany przepis wyraźnie i jednoznacznie determinuje więc zakres kognicji sądu administracyjnego. Sąd operuje bowiem w granicach sprawy, którą jest sprawa rozstrzygnięta zaskarżonym aktem, co prowadzi do wniosku, że tym samym wyznacza on przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego oraz jego ramy. Granice kontroli sądowoadministracyjnej wyznaczone więc zostają przez granice sprawy administracyjnej, na którą składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe (vide wyrok NSA z 27.10. 2010 r., sygn. akt I OSK 73/10; wyrok NSA z 18.05. 2010 r., sygn. akt II OSK 854/09; wyrok NSA z 28.09. 2010 r., sygn. akt I GSK 1158/09; wyrok NSA z 8.12. 2010 r., sygn. akt I GSK 618/09). Innymi słowy, granice rozpoznania wojewódzkiego sądu administracyjnego określa sprawa administracyjna będąca przedmiotem zaskarżenia. Zaskarżenie konkretnej decyzji administracyjnej oznacza, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego staje się ta sama sprawa, która została tą decyzją rozstrzygnięta. Tak więc badając legalność zaskarżonej decyzji sąd administracyjny powraca do materialnego stosunku administracyjnoprawnego, który stanowił przesłankę wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego oraz wydania decyzji. Ze wskazanych wyżej obowiązków Sąd I instancji wywiązał się w sposób prawidłowy, nie dający podstaw do skutecznego postawienia zarzutu naruszenia przepisu art.134 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że kasator upatruje naruszenia przepisów art.113 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych oraz art.1 pkt 1 i art.104 k.p.a. w tym, że Sąd I instancji dokonując ich błędnej wykładni niewłaściwie zastosował powołane wyżej przepisy prawa w zakresie odnoszącym się do regulacji prawnych dotyczących trybu i właściwości organów prowadzących postępowanie o zwrot dotacji przyznanej przez jednostki samorządu terytorialnego. Jednocześnie wskazując na datę wydania decyzji określającej kwotę dotacji podlegającej zwrotowi, strona wnosząca skargę kasacyjną odwołując się do treści art.113 ust.1 w/w ustawy wskazuje na brak podstaw do stosowania przepisów ustawy z 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych w zakresie odnoszącym się do trybu zwrotu przyznanej dotacji.
W związku z powyższym należy przypomnieć, że z akt sprawy wynika, iż postępowanie administracyjne dotyczące zwrotu dotacji zostało w istocie wszczęte przed wejściem w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych. Ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 roku. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że datą wszczęcia postępowania jest data podjęcia przez organ pierwszej czynności w sprawie. Poza sporem winna więc pozostawać okoliczność, że pismem z dnia [...] maja 2009 roku, doręczonym stronie skarżącej w tej samej dacie, organ wezwał M. F. M. im. A. R. w Ł. do zwrotu kwoty 131.140,32 złote. Uruchomiono więc postępowanie, co do którego w zakresie odnoszącym się do podstaw materialnoprawnych znajdują zastosowanie przepisy ustawy z 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych i to także w sytuacji, gdy dotacje zostały udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, co wynika z treści art.113 ust.1 ustawy z 27 sierpnia 2009 roku Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych. Postępowanie we wskazanym wyżej zakresie było wszczęte i prowadzone przez organ właściwy w chwili jego wszczęcia, to jest stosownie do treści art.190 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych- marszałka województwa. Poza sporem pozostaje okoliczność, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art.113 ust.1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, organ ten prowadził postępowanie w kierunku ustalenia przesłanek określonych w art.145 i art.146 ustawy z 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych. Umocowanie tegoż organu do prowadzenia postępowania o zwrot dotacji, wszczętego przed dniem wejścia w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych wynika także z treści art.113 ust.3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych. Okoliczności tej nie kwestionuje również sam kasator. Ponadto podkreślić należy, że z treści art.113 ust.4 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych wyraźnie wynika, iż jedynie w przypadku postępowań nadzwyczajnych (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności) oraz wznowienia i zmiany decyzji ostatecznej właściwość organu jest określana na podstawie przepisów ustawy o finansach publicznych z 2009 roku. W tym stanie rzeczy z treści art.113 ust.1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych należy wywieść, iż obejmuje on swym zakresem także przepisy odnoszące się do trybu postępowania w sprawach zwrotu dotacji udzielonych przed datą wejścia w życie ustawy o finansach publicznych z 2009 roku. Odwoływanie się przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną do rozwiązań zawartych w treści art.220 ustawy z 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych jest o tyle niezasadne, że po pierwsze przepis ten zawiera regulację dotyczącą dotacji przyznawanych między jednostkami samorządu terytorialnego, a po drugie podkreślić należy, że z treści art.220 ustawy z 27 sierpnia 2009 roku wynika, że skoro sądy powszechne stały się właściwe do rozstrzygania sporów w zakresie zwrotu dotacji z chwilą wejścia w życie w/w ustawy to ich kognicja obejmuje jedynie spory zaistniałe po 1 stycznia 2010 roku. Odmienne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, w której od decyzji wydanej przez marszałka województwa "odwołanie" przysługiwałoby do sądu powszechnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd I instancji zaakceptował stanowisko organów dotyczące określenia organu odwoławczego i właściwego trybu postępowania w sprawach zwrotu dotacji udzielonych przed wejściem w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych. Treść przepisów ustawy z 27 sierpnia 2009 roku Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych daje podstawy do zastosowania, w zakresie odnoszącym się do określenia organu odwoławczego od decyzji wydanej przez marszałka województwa w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej przez jednostkę samorządu terytorialnego przed dniem 1 stycznia 2010 roku, rozwiązań zawartych w przepisach prawnych znajdujących swoje zastosowanie w dacie wszczęcia postępowania o zwrot dotacji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art.184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.