Orzeczenie · 2022-11-03

II GSK 1199/19

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2022-11-03
NSAtransportoweWysokansa
transport drogowyczas pracy kierowcówtachografkara pieniężnaodpowiedzialność przedsiębiorcyNSAskarga kasacyjnaprzepisy socjalnerozporządzenie 561/2006

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki transportowej I. SRL od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD). GITD utrzymał w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą na spółkę karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Naruszenia obejmowały skrócenie dziennego czasu odpoczynku kierowców oraz nierejestrowanie przez tachograf prędkości pojazdu i aktywności kierowcy. Spółka argumentowała, że nie miała wpływu na powstanie naruszeń, które były wynikiem działań kierowców, oraz że zapewniła właściwą organizację pracy. WSA oddalił skargę spółki, uznając, że przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za działania osób, którymi się posługuje, i że spółka nie wykazała skutecznych procedur zapobiegających naruszeniom. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, podzielił stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność przedsiębiorcy transportowego ma charakter obiektywny i nie jest uzależniona od winy. NSA stwierdził, że spółka nie wykazała spełnienia przesłanek z art. 92b i 92c ustawy o transporcie drogowym, które mogłyby wyłączyć jej odpowiedzialność, takich jak właściwa organizacja pracy czy wystąpienie zdarzeń nadzwyczajnych i nieprzewidywalnych. Sąd uznał również zarzuty naruszenia przepisów postępowania za nieuzasadnione, wskazując m.in. na brak zgłoszenia przez spółkę wniosku o przesłuchanie kierowców w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji NSA oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ugruntowanie obiektywnego charakteru odpowiedzialności przedsiębiorcy transportowego za naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców i tachografach oraz brak możliwości uwolnienia się od niej poprzez powołanie się na działania kierowców lub brak wpływu na naruszenie, bez wykazania nadzwyczajnych okoliczności.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy głównie przedsiębiorców wykonujących transport drogowy i kwestii związanych z czasem pracy kierowców oraz tachografami.

Zagadnienia prawne (3)

Czy przedsiębiorca transportowy ponosi obiektywną odpowiedzialność za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i używania tachografów, nawet jeśli twierdzi, że nie miał na nie wpływu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przedsiębiorca transportowy ponosi obiektywną odpowiedzialność, która nie jest uzależniona od winy. Dla jej ustalenia wystarczające jest stwierdzenie samego faktu naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego.

Uzasadnienie

Odpowiedzialność przedsiębiorcy transportowego ma charakter obiektywny i prewencyjny. Celem kary jest zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za działania osób, którymi się posługuje, i musi wykazać spełnienie przesłanek zwalniających z odpowiedzialności (art. 92b i 92c u.t.d.), czego w tej sprawie nie uczyniono.

Czy naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców i tachografach, wynikające z działań kierowców, może być uznane za zdarzenie, na które przedsiębiorca nie miał wpływu i którego nie mógł przewidzieć, zwalniające go z odpowiedzialności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, samowolne działanie kierowcy, którym przedsiębiorca się posługuje, nie może być kwalifikowane jako zdarzenie nadzwyczajne i nieprzewidywalne. Jest ono skutkiem niewłaściwej organizacji pracy przedsiębiorstwa i braku właściwych rozwiązań dyscyplinujących pracownika.

Uzasadnienie

Przedsiębiorca musi wykazać, że zorganizował pracę w sposób zapewniający przestrzeganie przepisów, a naruszenie nastąpiło wskutek okoliczności ponadprzeciętnych, których nie mógł przewidzieć mimo zachowania najwyższej staranności. Samo powołanie się na szkolenia lub brak wpływu na działania pracowników jest niewystarczające.

Czy organy administracji miały obowiązek przeprowadzenia dowodu z zeznań kierowców na wniosek strony, mimo że dowody z tachografu i karty kierowcy były jednoznaczne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organy administracji nie miały takiego obowiązku, a sąd pierwszej instancji nie miał obowiązku odniesienia się do wniosku o przesłuchanie świadka, który nie został zgłoszony w postępowaniu administracyjnym.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko, że dane cyfrowe z tachografu i karty kierowcy były jednoznaczne, a dla stwierdzenia naruszenia nie było istotne, z jakich powodów kierowcy skrócili odpoczynek lub wyłączyli rejestrowanie. Ponadto, wniosek o przesłuchanie kierowcy nie został zgłoszony w postępowaniu administracyjnym.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (29)

Główne

u.t.d. art. 92a

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d. art. 92c

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d. art. 92b

Ustawa o transporcie drogowym

Pomocnicze

u.t.d. art. 4 § pkt 22 lit. h

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d. art. 93 § ust. 1

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d. § Ip. 5.3.1, Ip. 5.3.2 oraz Ip. 6.2.1 załącznika nr 3

Ustawa o transporcie drogowym

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 174

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 9

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 10

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 75 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 78 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 140

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Rozporządzenie 561/2006 art. 6

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego

Rozporządzenie 561/2006 art. 7

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego

Rozporządzenie 561/2006 art. 8

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego

Rozporządzenie 561/2006 art. 9

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego

Rozporządzenie 561/2006 art. 10 § ust. 2

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego

Rozporządzenie 561/2006 art. 12

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego

Rozporządzenie 165/2014 art. 32

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym

Rozporządzenie 165/2014 art. 33

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym

Rozporządzenie 165/2014 art. 34

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym

Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw art. 5 § ust. 1 pkt 1

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów proceduralnych: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodów z zeznań kierowców i niezbadanie wszystkich okoliczności. • Naruszenie przepisów proceduralnych: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7, 8 i 9 k.p.a. poprzez oddalenie skargi mimo naruszeń postępowania przez organy administracji. • Naruszenie prawa materialnego: art. 92a ust. 1 i 2 oraz art. 93 ust. 1 u.t.d. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy zaistniały okoliczności wyłączające odpowiedzialność (art. 92b ust. 1 i art. 92c ust. 1 u.t.d.).

Godne uwagi sformułowania

odpowiedzialność administracyjna podmiotów wykonujących transport drogowy, która ma charakter obiektywny • dla jej ustalenia wystarczające jest stwierdzenie samego faktu naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego • kara jest następstwem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem • przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za ewentualne skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługuje • ustawodawca umożliwił wprawdzie przedsiębiorcy obalenie tego domniemania w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 92b ust. 1 u.t.d. i art. 92c ust. 1 u.t.d., stanowiących wyjątek od generalnej zasady odpowiedzialności podmiotu wykonującego przewóz. • samowolne działanie kierowcy, którym przedsiębiorca posługuje się przy wykonywaniu działalności, w żadnym razie nie może zostać zakwalifikowane jako zdarzenie spowodowane wystąpieniem nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych i niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności

Skład orzekający

Andrzej Skoczylas

przewodniczący

Małgorzata Rysz

sprawozdawca

Marek Krawczak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie obiektywnego charakteru odpowiedzialności przedsiębiorcy transportowego za naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców i tachografach oraz brak możliwości uwolnienia się od niej poprzez powołanie się na działania kierowców lub brak wpływu na naruszenie, bez wykazania nadzwyczajnych okoliczności."

Ograniczenia: Dotyczy głównie przedsiębiorców wykonujących transport drogowy i kwestii związanych z czasem pracy kierowców oraz tachografami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu naruszeń czasu pracy kierowców i odpowiedzialności firm transportowych, co jest istotne dla branży i budzi zainteresowanie ze względu na wysokie kary finansowe.

Czy Twoja firma transportowa jest bezpieczna? NSA przypomina: obiektywna odpowiedzialność za błędy kierowców.

Dane finansowe

WPS: 10 000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst