II GSK 1149/12

II GSK 1149/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-08-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-06-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Myślińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
II GSK 240/13 - Postanowienie NSA z 2013-05-22
II SA/Go 276/12 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 2012-05-31
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
art 30c ust 2
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. P. Spółki Akcyjnej Spółki komandytowo-akcyjnej w Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Go 276/12 w sprawie ze skargi P. P. Spółki Akcyjnej Spółki komandytowo-akcyjnej w Ś. na informację Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 31 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Go 276/12, pozostawił bez rozpatrzenia skargę P. P. Spółka Akcyjna Spółka Komandytowo Akcyjna z siedzibą w Ś. na pismo Zarządu Województwa Lubuskiego z [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia.
Na podstawie uchwały Zarządu Województwa Lubuskiego z 15 września 2009 r. nr 207/1586/09 przyjęto do dofinansowania m.in. projekt [...] Spółka Akcyjna Spółka Komandytowo Akcyjna z siedzibą w Ś. (obecnie [...] Spółka Akcyjna S.K.A. Ś.) – dalej: skarżącej - pn. "Wzrost pozycji spółki P. S.A. na rynku poprzez budowę nowej stacji paliw w B." dla Działania 2.2 "Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje" Priorytet II Lubuskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.
Wniosek skarżącej został zakwalifikowany na listę rezerwową projektów ocenionych merytorycznie w ramach konkursu nr LRPO/2.2/1/2009 dla Działania 2.2
Następnie Uchwałą Zarządu Województwa Lubuskiego z 13 września 2011 r. nr 59/699/11, zmieniono uchwałę z dnia 15 września 2009 r. w sprawie dofinansowania projektów w ramach konkursu nr: LRPO/2.2.1.2009 oraz utworzenia listy rezerwowej projektów w ramach konkursu nr: LRPO/2.2/1/2009 dla Działania 2.2 "Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje" Priorytet II "Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmocnienie potencjału innowacyjnego" Lubuskiego Programu Operacyjnego na lata 2007 -2013, w ten sposób, że wniosek skarżącej usunięto z listy rezerwowej.
Na skutek wniosku skarżącej o skierowanie jej projektu do ponownej oceny merytorycznej Zarząd Województwa Lubuskiego pismem z [...] stycznia 2012 r. poinformował, że wniosek skarżącej został odrzucony z uwagi na niespełnienie kryteriów oceny formalnej w zakresie kwalifikowalności beneficjenta jako przedsiębiorcy o statusie MŚP, w konsekwencji ustalenia powiązań ze Spółką F. Polska S.A. S.K.A. w Z. G. oraz poprawności i aktualności załączników do wniosku, tj. nie uwzględnienie i nie wykazanie w/w powiązań w oświadczeniu o posiadaniu statusu MŚP.
Skarżąca złożyła protest, nie godząc się z odrzuceniem wniosku.
Zarząd Województwa Lubuskiego pismem z [...] marca 2012 r. nr [...] poinformował [...] S.A. S.K.A. z siedzibą w Ś. o negatywnym rozpatrzeniu protestu.
Następnie [...] S.A. S.K.A. z siedzibą w Ś. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Do skargi dołączono następujące dokumenty: listę projektów przyjętą do finansowania uchwałą z 15 września 2009 r., z 9 marca 2010 r. oraz z 13 lipca 2010 r., pismo MRR z [...] lipca 2011 r., oraz z [...] grudnia 2011 r., wniosek o dofinansowanie, korespondencję z organem, informacje o ponownej ocenie formalnej oraz odpis skargi wraz z załącznikami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim pozostawił skargę bez rozpatrzenia.
W uzasadnieniu wskazał, że jednym z warunków przyjęcia przez Sąd do rozpatrzenia skargi, o której mowa w art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jest złożenie przez stronę skarżącą wraz ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że sąd administracyjny bada, czy ocena wniosku została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, przede wszystkim w oparciu o "kompletną dokumentację", o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm. dalej: ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju lub uzppr). Sąd kontrolując prawidłowość oceny projektu, konfrontuje przedłożoną mu dokumentację (w tym wniosek) ze wszystkimi uregulowaniami obowiązującymi przy ocenie projektu i w ten sposób bada, czy ocena projektu przeprowadzona zastała w sposób zgodny z prawem.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że zgodnie z Rozdziałem VI pkt 2 Regulaminu Konkursu Lubuski Regionalny Program Operacyjny na lata 2007-2013 Priorytet II Stymulowanie Wzrostu Inwestycji w Przedsiębiorstwach i Wzmocnienie Potencjału Innowacyjnego Działanie 2.2 Poprawa Konkurencyjności Małych i Średnich Przedsiębiorstw poprzez Inwestycje, wniosek wraz z załącznikami należy złożyć w formie papierowej w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach oraz w formie elektronicznej. Rozdział ten zawiera również wykaz załączników do wniosku wymaganych na etapie oceny formalnej. Wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu. Z treści wniosku o dofinansowanie skarżącej z [...] sierpnia 2009 r. wynika, że skarżąca załączyła do wniosku: biznes plan, dokumenty potwierdzające sytuację finansową Beneficjenta, potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie bilansu, rachunku wyników, opinię biegłego rewidenta, kopię opisu technicznego inwestycji oraz pierwszej strony projektu budowlanego, oświadczenia o nieuzyskaniu pomocy publicznej, oświadczenie o kwalifikowalności podatku VAT oraz oświadczenie o posiadaniu statusu MŚP. Wymienione dokumenty nie zostały jednak załączone do skargi, co oznacza, że nadesłana przez stronę skarżącą dokumentacja w sprawie, wbrew dyspozycji art. 30 c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - nie była kompletna. W szczególności dotyczy to takich załączników, jak: biznesplan (nr 1 wykazu załączników zawartego we wniosku), oryginałów bądź kopii dokumentów rejestrowych beneficjenta wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku (pkt 2 wykazu), dokumentów potwierdzających sytuację finansową beneficjenta (pkt 3 wykazu), kopii opisu technicznego inwestycji wraz z kopią pierwszej strony projektu budowlanego (pkt 4 wykazu), oświadczeń o nie uzyskiwaniu pomocy de minimis (pkt 5 i 6 wykazu), oświadczenia w przedmiocie podatku VAT (pkt 7 wykazu) oraz oświadczenia o posiadaniu statusu MŚP (pkt 8 wykazu), które uprzednio załączono składając wniosek w ramach ogłoszonego konkursu nr LRPO/2.2/1/2009.
[...] Spółka Akcyjna Spółka Komandytowo Akcyjna z siedzibą w Ś. w skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia, wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Skarżący podniósł, że przedmiotowe postępowanie obarczone jest wadą nieważności wywołaną ponownym rozpoznaniem tej samej sprawy między tymi samymi podmiotami (art. 183 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: p.p.s.a.).
Niezależnie od powyższego zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie "przepisów proceduralnych", które miało wpływ na wynik postępowania tj. art. 30 c ust 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez pozostawienie skargi bez rozpoznania pomimo tego, że podlegała ona uwzględnieniu z uwagi na przeprowadzenie oceny projektu bez podstawy prawnej, tj. w sposób nieprzewidziany w Regulaminie Konkursu Lubuskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 Priorytet II Stymulowanie Wzrostu Inwestycji w Przedsiębiorstwach i Wzmocnienie Potencjału Innowacyjnego, Działanie 2.1. Mikroprzedsiębiorstwa, Zielona Góra październik 2009 r.
W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że stosownie do ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jedynym koniecznym załącznikiem do skargi jest wniosek o dofinansowanie. Dołączenie do skargi również i załączników do wniosku wynika z wykładni dokonanej przez sądy administracyjne. Tym samym skarżący miał podstawy przypuszczać, że załączenie wniosku bez załączników spełnia wymogi z art. 30c ust 2 uzppr.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zarzuty skargi kasacyjnej wiążą się z wykładnią i stosowaniem przepisów ustawy z dnia 6 października 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 1370).
Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z przyjętą w tej ustawie zasadą odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio stosowany.
Zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju "W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy". Zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Należy zauważyć, że ustawodawca ustanawiając w art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie jednocześnie wprowadził szczególne regulacje, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a.
Stosownie do art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto spełniać wymogi określone w pkt 1-3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale I Działu III "Pisma w postępowaniu sądowym" określają wymagania formalne jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym. Wspomniane regulacje, a także zawarte w Rozdziale II tego Działu zatytułowanego "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46–48 i art. 57 § 1 tej ustawy.
Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne", lecz pojęciem " skarga niekompletna ", stanowiąc w art. 30c ust. 5 pkt 2, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. "Skarga niekompletna" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 tej ustawy.
Należy również zauważyć, że skarga o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania wymienione w art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy (art. 47 § 1 p.p.s.a.) – jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Przedstawione unormowania prowadzą do wniosku, że skarga, o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a.). Różne są natomiast skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków.
Istota zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej sprowadza się do rozumienia pojęcia kompletności skargi.
Autor skargi kasacyjnej podnosi w pierwszej kolejności, że skoro kwestionowana jest sama możliwość dokonania powtórnej oceny wniosku przez organ, to dla rozstrzygnięcia przez Sąd czy taka ocena jest, czy nie jest dopuszczalna – nie mają znaczenia merytoryczne załączniki do wniosku. Ich treść w żaden bowiem sposób nie przesądza o meritum skargi, którym jest brak możliwości dokonania kolejnej oceny wniosku. W ocenie skarżącej jedynie wniosek o dofinansowanie jest koniecznym i jedynym załącznikiem do skargi. Konieczność dołączenia do skargi również załączników do wniosku wynika z "wykładni dokonanej przez sądy administracyjne". Tym samym złożenie skargi jedynie z wnioskiem o dofinansowanie, w jego ocenie spełnia wymóg z art. 30c ust 5 pkt 2 uzppr. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko to jest błędne. Rozważając tę kwestię należy zauważyć, że wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę oceny projektu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi, o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyłączone jest stosowania art. 52 – 55 p.p.s.a. Jak z tego wynika na właściwej instytucji zarządzającej lub pośredniczącej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę, dysponuje zatem tylko dokumentacją wniesioną przez skarżącego. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w omawianym postępowaniu nie wyłączono stosowania art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wojewódzki sąd administracyjny, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która była przedmiotem oceny w toku procedury odwoławczej. Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie – rozumiany jako wniosek o dofinansowanie oraz wszystkie dołączone doń (na etapie postępowania administracyjnego) załączniki, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżąca dołączyła do wniosku o dofinansowanie z [...] sierpnia 2009 r., jako załączniki: biznes plan, dokumenty potwierdzające sytuację finansową beneficjenta, potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie bilansu, rachunku wyników, opinię biegłego rewidenta, kopię opisu technicznego inwestycji oraz pierwszej strony projektu budowlanego, oświadczenia o nieuzyskaniu pomocy publicznej, oświadczenie o kwalifikowalności podatku VAT oraz oświadczenie o posiadaniu statusu MŚP. Jednakże do skargi wymienione dokumenty nie zostały dołączone. Wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji obejmuje wniosek o dofinansowanie, który, powinien być złożony z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej. Z powyższego wynika, że jeżeli skarżący złożył wniosek o dofinansowanie według ustalonego wzoru wraz z załącznikami, a do skargi załączył wniosek bez załączników to Sąd pierwszej instancji zasadnie pozostawił ją bez rozpatrzenia albowiem była ona niekompletna.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęta przez Sąd pierwszej instancji wykładnia art. 30c ust. 2 oraz ust 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju była prawidłowa. Redakcja art. 30c ust. 2 cyt. ustawy nie nasuwa wątpliwości, co do rozumienia pojęcia "wniosek", w kontekście określonego w tym przepisie obowiązku złożenia kompletnej dokumentacji w sprawie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niedołączenie do skargi załączników do wniosku nie wymagało wezwania strony do uzupełnienia braków skargi ponieważ, jak to już podniesiono, w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ustawodawca zawarł odmienną regulację w porównaniu do art. 49 § 1 p.p.s.a., w świetle której braki w zakresie kompletności dokumentacji nie są brakami formalnymi skargi w rozumieniu art. 57 § 1 p.p.s.a. i dlatego nie podlegają usunięciu (uzupełnieniu) w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Jedynie na marginesie należy podkreślić, że pozostałe zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej dotyczące nieważności postępowania oraz twierdzeń skarżącego o braku podstaw do dokonania ponownej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie usuwają się spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, a to z tego powodu, że z przyczyn wskazanych wyżej rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji było prawidłowe. Należy zauważyć, że pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jest rozstrzygnięciem procesowym, będącym w istocie odpowiednikiem odrzucenia skargi w zwykłym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Powyższe oznacza brak możliwości merytorycznego zbadania zasadności skargi
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.
Odnosząc się do wniosku autora skargi kasacyjnej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42) wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia.