II GSK 1064/11

II GSK 1064/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-05-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Czesława Socha /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6551
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Lu 96/11 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2011-03-23
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 182 par. 1 i 2, art. 203 , art. 204, art. 219, art. 220 par. 3.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 96/11 w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia 20 grudnia 2010 r. nr 9003-2010-001225 w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 96/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił skargę J. N. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej.
Sąd pierwszej instancji dokonując oceny prawidłowości wniesienia skargi na powyższą decyzję do sądu administracyjnego uznał, że należało ją odrzucić w oparciu o art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) gdyż nie została ona, pomimo wezwania, należycie opłacona.
Powyższa ocena została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym sprawy.
Wobec wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału ARiMR, przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to zawierało pouczenie o skutkach nieuiszczenia wpisu w zakreślonym terminie. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 28 lutego 2011 r. Wpis opłacił w dniu 8 marca 2011 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w wezwaniu, który upływał z dniem 7 marca 2011 r. Taki stan rzeczy powodował, iż skarga nie została należycie opłacona i nalazło ją odrzucić.
Skargą kasacyjną J. N. zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Skarżący wniósł również o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.
Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 220 § 3 w zw. z art. 219 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący podniósł, że naruszenie wskazanych powyżej przepisów polegało na błędnym uznaniu, że wpis od skargi na decyzje Dyrektora Lubelskiego Oddziału ARiMR, nie został uiszczony przez skarżącego w terminie siedmiu dni, podczas gdy ustalenia faktyczne dowodzą, że wpis ten został uiszczony w tym terminie. Skarżący nie kwestionując daty doręczenia mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, wskazał, iż wpłaty tytułem wpisu w wysokości 200 złotych na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. dokonał w dniu 7 marca 2011 r. za pośrednictwem Banku Spółdzielczego w S.. Oznaczało to, że zachowany został termin do wniesienia opłaty od skargi, a wobec tego nie podlegała ona odrzuceniu jako nienależycie opłacona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje stronie również od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie. Przesłanki umożliwiające Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym określone zostały w art. 182 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z treścią tego przepisu skarga kasacyjna może być przedmiotem rozpoznania na posiedzeniu niejawnym jeśli wniesiona została od postanowienia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie (art. 182 § 1), jest oparta wyłącznie na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy, a więc wyłącznie o zarzut naruszenia przepisów postępowania, strona wnosząca skargę kasacyjną zrzekła się rozprawy zaś pozostałe strony w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej nie wniosły o przeprowadzenie rozprawy (art. 182 § 2).
Mając na uwadze konstrukcję zarzutów skargi kasacyjnej, a ściślej, iż jest ona oparta wyłącznie o zarzut naruszenia przepisów postępowania, zawarty w skardze wniosek o jej rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym oraz fakt, że w terminie określonym w art. 182 § 2 powołanej ustawy nie wpłynęło żądanie pozostałych stron o przeprowadzenie rozprawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną w oparciu o powołany art. 182 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przechodząc do oceny postawionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 220 § 3 w zw. z art. 219 § 2 powołanej ustawy uznać należy, iż jest on zasadny.
Sąd pierwszej instancji opierając się o treść polecenia przelewu uznał, zgodnie zresztą z datą na nim uwidocznioną, że wpłaty kwoty 200 złotych od skargi na dobro rachunku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. dokonano w dniu 8 marca 2011 r., a więc zgodnie z prawidłowo ustaloną datą doręczenia wezwania do uiszczenia tego wpisu, po terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności.
J. N. kwestionując powyższą datę uiszczenia wpisu załączył do skargi kasacyjnej kserokopię polecenia przelewu oraz pismo wiceprezesa zarządu Banku Spółdzielczego w S. z dnia 4 kwietnia 2011 r., nr L.dz. 1462/11.
Z informacji zawartych w obu dokumentach wynika jednoznacznie, że skarżący J. N. polecenie przelewu wraz z wpłatą kwoty 200 złotych na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. dokonał w dniu 7 marca 2011 r. Wpłata na konto Sądu nastąpiła w dniu 8 marca 2011 r. z uwagi na zasady polityki księgowej banku zgodnie z którymi, wpłaty dokonane w kasie odbiorcom przekazywane się w dniu następnym.
Wskazać należy na ugruntowane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż o zachowaniu terminu przy uiszczaniu opłaty przelewem bankowym lub innej instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń decyduje data złożenia przez stronę zlecenia pod warunkiem, że przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony (patrz post. NSA: z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt II OSKL 313/09; z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. II FSK 1506/06; z dnia 20 maja 2005 r., sygn. akt I OSK 34/05). Podzielając w pełni ten pogląd uznać należy, w ustalonym stanie faktycznym sprawy, że skarżący uiścił wpis od skargi w terminie, co w konsekwencji oznaczało brak podstaw do zastosowania art. 220 § 3 ustawy i odrzucenia skargi J. N..
W odniesieniu do zgłoszonego w skardze kasacyjnej wniosku o zwrot kosztów postępowania wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął kwestię zwrotu kosztów pomiędzy stronami w sytuacji gdy zostanie uwzględniona skarga kasacyjna na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 stwierdzono: "przepisy art. 203 i 204 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie". Powyższe oznacza, iż w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę strony, nie ma zastosowania przepis art. 203 powołanej ustawy jako przepis określający zwrot kosztów pomiędzy stronami postępowania. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, również w sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej został sformułowany wniosek o zwrot kosztów.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 182 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.