II GPP 35/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odmówił uzupełnienia postanowienia w sprawie skargi na przewlekłość postępowania, wskazując, że przepisy nie przewidują takiej instytucji, a wniosek dotyczył kwestii merytorycznych.
O.D. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 17 grudnia 2024 r. (sygn. akt II GPP 35/24), którym oddalono jego skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie. Skarżący argumentował, że NSA nie ocenił terminowości i prawidłowości czynności procesowych WSA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniosek za niezasadny, stwierdzając, że przepisy ustawy o skardze na przewlekłość nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia, a kwestie merytoryczne nie podlegają ocenie w tym trybie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek O.D. o uzupełnienie postanowienia z dnia 17 grudnia 2024 r. (sygn. akt II GPP 35/24), którym oddalono skargę skarżącego na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt VI SAB/WA 34/22). O.D. domagał się uzupełnienia, wskazując na przewlekłość postępowania i brak oceny przez NSA terminowości oraz prawidłowości czynności procesowych WSA. Sąd administracyjny uznał wniosek za niezasadny. Wskazał, że ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewiduje instytucji uzupełnienia postanowienia. Zgodnie z art. 8 ust. 2 tej ustawy, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym. W kontekście Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. dopuszcza wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego orzeczenia. Jednakże, jak podkreślono, uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie, a wniosek musi precyzyjnie określać brakujący element. NSA stwierdził, że postanowienie z dnia 17 grudnia 2024 r. zawierało wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzygało o całości skargi. Sąd podkreślił, że celem skargi na przewlekłość jest przeciwdziałanie nieuzasadnionej zwłoce i wymuszenie sprawnego biegu postępowania, a nie kwestionowanie merytorycznych rozstrzygnięć, które należą do właściwych postępowań odwoławczych. W związku z tym, wniosek O.D. został oddalony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia.
Uzasadnienie
Ustawa o skardze na przewlekłość nie zawiera instytucji uzupełnienia postanowienia. W sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym, które w p.p.s.a. (art. 157 § 1) dopuszczają uzupełnienie postanowienia, ale tylko gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego orzeczenia, a także gdy dotyczy to wyroku, a nie jego uzasadnienia. Wniosek skarżącego nie spełniał tych przesłanek, a ponadto skupiał się na kwestiach merytorycznych, a nie brakach formalnych postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § ust. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 157 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia w ciągu czternastu dni od doręczenia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego orzeczenia.
p.p.s.a. art. 166
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym
Przepisy dotyczące uzupełnienia postanowienia znajdują zastosowanie również do postępowania zażaleniowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy ustawy o skardze na przewlekłość nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia. Wniosek o uzupełnienie dotyczył kwestii merytorycznych, które nie podlegają ocenie w postępowaniu ze skargi na przewlekłość. Postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2024 r. zawierało wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzygało o całości skargi.
Godne uwagi sformułowania
przepisy ustawy nie mogą służyć jako swoisty środek odwoławczy, którym strona będzie mogła zainicjować bądź też wszcząć postępowanie w sprawie celem skargi na przewlekłość postępowania jest przede wszystkim przeciwdziałanie niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu i wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego kwestie merytoryczne związane z prawidłowością wydanych w sprawie decyzji pozostawione są odpowiednim postępowaniom odwoławczym
Skład orzekający
Joanna Sieńczyło - Chlabicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi na przewlekłość postępowania, w szczególności niedopuszczalność uzupełnienia postanowienia i zakres kognicji sądu w takich sprawach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o uzupełnienie postanowienia w sprawie o przewlekłość; nie dotyczy bezpośrednio meritum skargi na przewlekłość.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Czy można uzupełnić postanowienie NSA w sprawie przewlekłości? Sąd wyjaśnia procedurę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GPP 35/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-03-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-10-30 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Joanna Sieńczyło - Chlabicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6359 Inne o symbolu podstawowym 635 658 Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odmówiono uzupełnienia postanowienia Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 157 par. 1, art. 166, art. 193, art. 197 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2023 poz 1725 art. 8 ust. 2 Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku O.D. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2024 r. sygn. akt II GPP 35/24 w sprawie ze skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/WA 34/22 w sprawie ze skargi O. D. i K. I. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w rozpatrywaniu wniosków o stypendia sportowe postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II GPP 35/24. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II GPP 35/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę O.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi O. D. w dniu 21 stycznia 2025 r. Wnioskiem z dnia 3 lutego 2025 r., O.D. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym doszło do przewlekłości tego postępowania. Ponadto stwierdził, że Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu nie dokonał oceny terminowości i prawidłowości podejmowanych przez WSA w Warszawie czynności procesowych, które skarżący zarzucał w skardze na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725; dalej: ustawa) nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia. Stosownie jednak do art. 8 ust. 2 cyt. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec tego, do wniosku o uzupełnienie postanowienia o oddaleniu skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 należało stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) o postępowaniu zażaleniowym. Stosownie do art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu – a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepisy te, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., znajdują zastosowanie również do postępowania zażaleniowego. Jak wskazuje się w doktrynie, wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto, w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 157). We wniosku o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., wnioskodawca nie określił, jakiego elementu nie zawiera sentencja postanowienia, lecz jedynie wskazał, że NSA nie zbadał całokształtu okoliczności sprawy. Zdaniem NSA wniosek skarżącego jest niezasadny, ponieważ powyższe postanowienie zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzyga o całości skargi O. D. Przepisy ustawy są środkiem egzekwowania konstytucyjnego prawa każdego do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, prawa do osądzenia tej sprawy, którą wniesie pod sąd. Tak więc przepisy tej ustawy nie mogą służyć jako swoisty środek odwoławczy, którym strona będzie mogła zainicjować bądź też wszcząć postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., I OPP 84/11,LEX nr 1103980). Oznacza to, że celem skargi na przewlekłość postępowania jest przede wszystkim przeciwdziałanie niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu i wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego, czemu służy zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości postępowania, jak również możliwość zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie. Natomiast kwestie merytoryczne związane z prawidłowością wydanych w sprawie decyzji pozostawione są odpowiednim postępowaniom odwoławczym. Tymczasem we wniosku o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II GPP 35/24, skarżący skupił się głównie na kwestionowaniu rozstrzygnięcia merytorycznego, co nie podlega ocenie w ramach niniejszego postępowania. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, wniosek o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI