II GZ 52/07

II GZ 52/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zajda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6048 Status zakładu pracy chronionej
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 579/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-02-01
II GSK 379/07 - Wyrok NSA z 2008-02-07
Skarżony organ
Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. H. – Firma Handlowo-Usługowa [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2005 r.; sygn. akt VI SA/Wa 579/04 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 lutego 2004 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania statusu zakładu pracy chronionej; postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie oraz przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 579/04, odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 lutego 2005 r., którym Sąd orzekł w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 6 lutego 2004 r., nr [...], o odmowie przyznania jego Firmie statusu zakładu pracy chronionej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że brak pozytywnego załatwienia wniosku wynika z niedokonania równocześnie z jego złożeniem czynności, której dokonania w terminie uchybił skarżący.
Stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż dokonał czynności w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny powodującej uchybienie terminowi oraz nie wypełnił obowiązku przewidzianego w art. 87 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), gdyż nie złożył skargi kasacyjnej równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
M. H. - Firma Handlowo-Usługowa [...] - wniósł zażalenie na postanowienie z 4 sierpnia 2005 r., domagając się jego zmiany i przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu środka prawnego podniósł, że ze względu na bardzo poważną chorobę i potrzebę leczenia nie był w stanie napisać w terminie skargi kasacyjnej z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, jak również samego wniosku. Obecnie nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia, w związku z czym wniósł przysługujący mu środek zaskarżenia.
Razem z zażaleniem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, który to wniosek został przez Sąd rozpatrzony pozytywnie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów niż wskazane przez stronę.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę wskutek wniesienia przez stronę zażalenia na czynność podjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest związany granicami tego środka prawnego. W przeciwieństwie bowiem do regulacji dotyczących konstrukcji skargi kasacyjnej, wprowadzających m.in. konieczność powołania podstaw skargi kasacyjnej - przepisów, którym uchybił sąd, przepisy o zażaleniu przewidują jedynie obowiązek podania zwięzłego uzasadnienia, które wskazywałoby na kierunek zaskarżenia (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Tzw. odpowiednie stosowanie przepisów o skardze kasacyjnej do postępowania zażaleniowego, wskazane w art. 197 § 2 p.p.s.a., nie obejmuje zatem art. 183 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał wydane rozstrzygnięcie za błędne z tego powodu, że Sąd pierwszej instancji naruszył przepis art. 87 p.p.s.a. wskutek braku wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez dokonanie czynności, której strona powinna dokonać równocześnie ze złożeniem wniosku. Przyjmuje się, że niedokonanie równocześnie z wnioskiem czynności, określonej w art. 87 § 4 p.p.s.a., jest usuwalnym brakiem formalnym wniosku, naprawialnym w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 13 maja 2005 r., I OZ 437/05, ONSAiWSA z 2006 r., nr 1, poz. 6 oraz postanowienie SN z 30 stycznia 2002, sygn. akt III CZ 140/01, LEX nr 53309). Sąd powinien zatem, przed wydaniem rozstrzygnięcia, wezwać stronę do uzupełnienia braku złożonego przez nią wniosku. Wprowadzenie ostrzejszego rygoru prawnego w sytuacji, gdy wnioski o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej składane są niejednokrotnie na takim etapie postępowania sądowoadministracyjnego, który nie wymaga od strony korzystania z usług profesjonalnego pełnomocnika, godziłoby w konstytucyjne prawo obywatela do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Rygorystyczne odrzucanie wniosków prowadziłoby bowiem do zamknięcia drogi sądowej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na postawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
m.s.