II FZ 732/10

II FZ 732/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-01-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-12-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Kmieciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II FZ 129/10 - Postanowienie NSA z 2010-04-27
II FZ 557/07 - Postanowienie NSA z 2007-10-25
II FZ 366/09 - Postanowienie NSA z 2009-09-18
II FZ 335/08 - Postanowienie NSA z 2008-08-12
II FZ 104/09 - Postanowienie NSA z 2009-05-20
I SA/Kr 1273/05 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2005-09-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.194 par. 4, art. 220 par. 3, art.222
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J., C. J., J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1273/05 w zakresie odrzucenia zażalenia z dnia 13 stycznia 2010 r. w sprawie ze skargi B. J., C. J., J.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r., Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie odrzucił jako niedopuszczalną skargę kasacyjną skarżących na postanowienie tego Sądu z dnia 24 listopada 2008 r.
W zażaleniu z dnia 13 stycznia 2010 r. skarżący uznali powyższe rozstrzygnięcie za niezgodne z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco naruszające podstawowe prawa człowieka. W konsekwencji wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie rozstrzygnięcia zgodnego z obowiązującym prawem.
Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2010 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżących do uiszczenia wpisu (w kwocie 100 zł) od tego zażalenia. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący podnieśli te same argumenty, o których była mowa w zażaleniu z dnia 15 stycznia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. (sygn.akt. II FZ 129/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących.
W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2010 r., pismem z dnia 8 lipca 2010 r. ponownie wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 15 lipca 2010 r..
W piśmie do Sądu skarżący stwierdzili, że w sprawie opłata nie przysługuje.
Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżących z dnia 13 stycznia 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie może być uwzględnione, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Słusznie Sąd wskazał art. 194 § 4 p.p.s.a. i wyjaśnił, że zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, a więc podlegało odrzuceniu. Jednocześnie, ponieważ Sąd zwrócił się do skarżących o uiszczenie opłaty od wniesionego zażalenia, a opłata ta nie została uiszczona zaistniała przesłanka do odrzucenia zażalenia z uwagi na treść art. 220 § 3 p.p.s.a. Jakkolwiek, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę na treść art. 222 p.p.s.a. zgodnie z którym, nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, dotyczących naruszenia prawa krajowego, wspólnotowego oraz podstawowych praw człowieka, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie jest w stanie ocenić ich zasadności ze względu na brak wskazania konkretnych przepisów, których naruszenia miał się dopuścić Przewodniczący Wydziału wydając zaskarżone zarządzenie.
Ustosunkowując się natomiast do wniosku Strony skarżącej o potwierdzenie składu orzekającego – brak podpisu - należy wyjaśnić, że kwestionowane zarządzenie opatrzone zostało podpisem Przewodniczącego Wydziału.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.