II FZ 716/11

II FZ 716/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-11-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Włodzimierz Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I SA/Sz 340/11 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2011-08-17
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 340/11 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 1 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 340/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił L. G. przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku.
W motywach rozstrzygnięcia wyjaśniono, że wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę L. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 1 lutego 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.
Pismem z dnia 1 września 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia argumentując, że przyczyną opóźnienia była niezawiniona pomyłka pracownika poczty, który z powodu dużej ilości awizowanych przesyłek nie wydał mu listu poleconego z Sądu, zawierającego zawiadomienie o terminie rozprawy. Skarżący wyjaśnił ponadto, że wszelką korespondencję odbiera systematycznie, a o rozprawie i niekorzystnym wyroku dowiedział się w dniu 29 sierpnia 2011 r. od poborcy skarbowego, natomiast o niepodjęciu listu poleconego z Sądu i jego zwrocie do adresata – z akt sprawy. L. G. domagał się przesłuchania w charakterze świadków poborcy skarbowego J. C., pracowników poczty w L. – A. M. i U. S. oraz skarżącego dla potwierdzenia okoliczności przedstawionych we wniosku. Do pisma dołączono oświadczenie pracowników poczty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał żądanie skarżącego za nieusprawiedliwione w świetle regulacji zawartych w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd zwrócił uwagę, że skarżący powołał się jedynie ogólnie na pomyłkę pracowników poczty jako przyczynę nieodebrania awizowanej przesyłki. Wskazanej okoliczności nie potwierdzało zaś przedłożone przez stronę oświadczenie A. M. i U. S.
W zażaleniu L. G., zarzucając naruszenie art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Skarżący wywodził, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, gdyż list zawierający zawiadomienie o terminie rozprawy nie został mu wydany na poczcie z winy pracowników urzędu, co więcej skarżący nie posiadał awiza informującego o takiej przesyłce. L. G. podkreślił, że zwracał szczególną uwagę na korespondencję z Sądu i systematycznie odbierał przesyłki. Zdaniem strony przedstawiona argumentacja znalazła potwierdzenie w oświadczeniu pracownic poczty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednakże charakteru bezwzględnego. Przepisy art. 86 § 1 zd. 1 oraz art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują bowiem możliwość przywrócenia terminu przez sąd na wniosek strony pod warunkiem, że uprawdopodobni ona brak winy w przekroczeniu terminu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odpowiada prawu.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. m. in. postanowienia NSA: z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162, publ. Mon. Prawn. 2003/8/340 i z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 997/10, LEX nr 742241). Podkreślenia wymaga, że przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. m. in. postanowienia NSA: z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt I OZ 402/11, LEX nr 821331 i z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt I GZ 459/10, LEX nr 741449).
W świetle przedstawionych uwag stwierdzić należy, że powołane przez stronę okoliczności nie uprawdopodobniały braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżący utrzymuje, że nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy z przyczyn leżących po stronie pracowników poczty, co miało uwiarygadniać stosowne oświadczenie pracowników poczty. Tymczasem z twierdzeń A. M. i U. S. nie wynika, że niewydanie przesyłki było konsekwencją błędu pracownika poczty. W przedmiotowym oświadczeniu przyznano jedynie, że L. G. nigdy nie uchylał się od odbioru korespondencji i często przychodził do urzędu z dużą ilością awiz, "co mogło być przyczyną przeoczenia odbioru przesyłki" (por. k. 88 akt sądowych). Z treści cytowanej wypowiedzi nie sposób wywnioskować, że powodem nieotrzymania listu poleconego było działanie pracownika poczty. Przedłożone oświadczenie nie przesądza bowiem kto ponosi odpowiedzialność za "przeoczenie odbioru przesyłki".
Wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego budzi również niespójna i wzajemnie wykluczająca się argumentacja skarżącego, który z jednej strony powołuje się na fakt niewydania listu na poczcie z powodu pomyłki pracownika urzędu, z drugiej zaś wskazuje, że nie posiadał awiza informującego o korespondencji. Na gruncie niniejszej sprawy brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, że L. G. nie otrzymał stosownego awiza zawiadamiającego o przesyłce z Sądu. Wprost przeciwnie, z pieczątek poczty zamieszczonych na kopercie zawierającej sporne zawiadomienie o terminie rozprawy jednoznacznie wynika, że list był dwukrotnie awizowany (por. k. 79 akt sądowych). W przedstawionych okolicznościach wywody skarżącego należało w analizowanym zakresie ocenić jako niewiarygodne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.