II FZ 602/08

II FZ 602/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-12-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krystyna Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II FZ 608/07 - Postanowienie NSA z 2007-12-12
I SA/Gd 316/04 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2006-03-08
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 229 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2194
par. 3, par. 7 ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty  oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na zarządzenie Wiceprezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 października 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 316/04 w zakresie odmowy umorzenia należności sądowych w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 25 lutego 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych za lata 2001-2002 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
II FZ 602/08
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z 7 października 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 416/04, wydanym na podstawie art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194), Wiceprezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił W. K. umorzenia należności sądowych powstałych w związku z jego skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z 25 lutego 2004 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych za lata 2001-2002.
Z uzasadnienia zarządzenia wynikało, że strona nie wykazała wystąpienia przesłanek umorzenia § 3 rozporządzenia, a mianowicie, że ściągnięcie należności (100 zł) w drodze egzekucji spowoduje dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Poza stwierdzeniem, że jego sytuacja materialna i osobista jest bardzo trudna, skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Do wniosku o umorzenie strona nie załączyła żadnego dokumentu potwierdzającego podniesione w tym wniosku okoliczności odebrania jej przez komornika sądowego dzierżawionego gospodarstwa rolnego czy też decyzji KRUS o odebraniu ubezpieczenia.
W zarządzeniu wskazano również na prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 października 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 416/04, odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy. Prawidłowość rozstrzygnięcia w tym przedmiocie została potwierdzona postanowieniem NSA z 14 marca 2007 r.
W zażaleniu na opisane zarządzenie W. K. powtórzył wcześniejsze argumenty o trudnej i złożonej jego sytuacji. Podniósł, że o ile Sąd nie dał jego wywodom wiary, to mógł żądać przedstawienia stosownych dowodów. Skoro tych dowodów nie żądał, to znaczy, że opisowi trudnej sytuacji i przedstawionemu we wniosku o umorzenie zaległych należności sądowych dał wiarę. Dlatego zażalenie jest – w ocenie jego autora – w pełni uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie W. K. z 12 listopada 2008 r. nie miało uzasadnionych podstaw.
Jego autor nie wskazał, aby kwestionowane zarządzenie Wiceprezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 października 2008 r. w jakimkolwiek zakresie naruszało prawo.
Art. 229 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił, jak to prawidłowo wyjaśniono w zarządzeniu, że należności (...) mogą być umorzone, jeśli ich ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami.
§ 7 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym wymagał, aby wniosek o umorzenie zawierał oświadczenie dłużnika obejmujące dokładne dane o jego stanie majątkowym i dochodach, stanie rodzinnym, dochodach małżonka, a ponadto wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek.
W. K. ubiegając się o umorzenie zaległej opłaty za sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku nie próbował przekonać Sądu (Prezesa WSA), że jej uiszczenie "groziłoby mu zbyt ciężkimi skutkami." Nie uczynił tego nawet składając zażalenie na "odmowne" zarządzenie, mimo że znane mu było stanowisko Prezesa WSA w przedmiocie (odmowy) umorzenia. W tej sytuacji, kiedy sytuacja materialna wnioskodawcy znana była z urzędu z postępowania o udzielenie prawa pomocy, nie można było uznać za prawidłową zawartej w zażaleniu konstatacji, że skoro Sąd nie wezwał skarżącego do przedstawienia dowodów, to uznał za zgodne z prawdą jego wyjaśnienia na temat stanu majątkowego; Sąd uznał te wyjaśnienia za gołosłowne, a znaną z innego postępowania sytuację materialną za nieuzasadniającą umorzenie zaległych należności.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.