II FZ 544/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, uznając je za bezzasadne i stanowiące nadużycie prawa do sądu z powodu powtarzania czynności procesowych i nieuiszczania wpisów sądowych.
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Szczecinie o odrzuceniu jej wcześniejszego zażalenia. WSA odrzucił to zażalenie, ponieważ skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego, mimo dwukrotnego wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie skarżącej za oczywiście bezzasadne, oddalając je. Sąd wskazał, że skarżąca konsekwentnie ignoruje wezwania do uzupełnienia braków fiskalnych, co prowadzi do odrzucania jej środków odwoławczych i stanowi nadużycie prawa do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie O. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 lipca 2016 r., które odrzuciło zażalenie skarżącej na wcześniejsze postanowienie WSA z 10 maja 2016 r. Postanowieniem z 10 maja 2016 r. WSA odrzucił zażalenie skarżącej na pismo wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu, a pismo z zarządzeniem doręczono jej 9 czerwca 2016 r. Ponieważ wpis nie został uiszczony w terminie, WSA odrzucił zażalenie na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. Skarżąca wniosła następnie zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne i podlegające oddaleniu. Sąd stwierdził, że WSA zasadnie odrzucił zażalenie, ponieważ skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, mimo dwukrotnego wezwania. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie miał podstaw do nadania biegu zażaleniu, a zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. był zobowiązany do jego odrzucenia. NSA zauważył również, że rozpoznawane zażalenie wpisuje się w ciąg czynności procesowych, w których skarżąca konsekwentnie ignoruje wezwania do uzupełnienia braków fiskalnych, co prowadzi do odrzucania jej środków odwoławczych. Sąd uznał, że w sytuacji, gdy zażalenia są co do istoty takie same i prowadzą do powielania postępowania, mimo odrzucenia skargi, stanowi to nadużycie prawa do sądu. Zażalenie zostało oddalone na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, takie postępowanie stanowi nadużycie prawa do sądu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżąca, konsekwentnie ignorując wezwania do uiszczenia wpisów sądowych i wnosząc kolejne, identyczne co do istoty zażalenia, nadużywa prawa do sądu, prowadząc do niepotrzebnego powielania postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
P.p.s.a. art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 230 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 73
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Doręczenie w trybie przewidzianym w art. 73 P.p.s.a. dotyczyło pisma z odpisem zarządzenia.
P.p.s.a. art. 220 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od zażalenia, mimo dwukrotnego wezwania. Powtarzające się wnoszenie identycznych zażaleń i ignorowanie wezwań do uzupełnienia braków fiskalnych stanowi nadużycie prawa do sądu.
Godne uwagi sformułowania
rozpoznawane zażalenie stanowi nadużycie prawa do sądu konsekwentnie ignoruje zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków fiskalnych zażaleń
Skład orzekający
Małgorzata Wolf-Kalamala
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Nadużycie prawa do sądu przez powtarzanie czynności procesowych i nieuiszczanie opłat sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konsekwencje nieuiszczania opłat sądowych i nadużywania prawa do sądu, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Czy powtarzanie tych samych zażaleń i ignorowanie opłat to nadużycie prawa do sądu?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FZ 544/16 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2016-10-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2016-08-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Małgorzata Wolf- Kalamala /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty Hasła tematyczne Odrzucenie zażalenia Sygn. powiązane II FZ 2133/14 - Postanowienie NSA z 2015-02-25 II FZ 495/15 - Postanowienie NSA z 2015-07-20 II FZ 880/15 - Postanowienie NSA z 2015-11-30 II FZ 124/16 - Postanowienie NSA z 2016-04-07 I SA/Sz 999/14 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2014-09-23 II FZ 930/16 - Postanowienie NSA z 2017-02-17 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2016 poz 718 art. 220 § 3, art. 230 § 1 i 2, art. 184, art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia O. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 999/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi O. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 27 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 25 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 999/14, odrzucił zażalenie O. R. – nazywanej dalej "Skarżącą", na postanowienie tego sądu z 10 maja 2016 r. Postanowieniem z 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie Skarżącej na pismo wzywające ponownie do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 27 czerwca 2014 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. W motywach postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia. Pismo z odpisem zarządzenia zostało doręczone Skarżącej 9 czerwca 2016 r. w trybie przewidzianym w art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Ponieważ w wyznaczonym terminie Skarżąca nie uiściła wpisu, Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie, wskazując na art. 220 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i 2 tej ustawy. Pismem z 3 sierpnia 2016 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne, dlatego podlega oddaleniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie Skarżącej. Przede wszystkim Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od wspomnianego zażalenia, chociaż została do tego dwukrotnie wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do nadania mu biegu i przekazania go do merytorycznego rozpoznania. W świetle art. 220 § 3 P.p.s.a. zobowiązany był natomiast do jego odrzucenia. Ponadto z akt sprawy wynika, że rozpoznawane zażalenie wpisuje się w ciąg czynności procesowych, u podstaw których stoi postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 23 września 2014 r. o odrzuceniu skargi oraz postanowienie z 15 września 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia. Skarżąca, wnosząc szereg środków odwoławczych od wspomnianych postanowień konsekwentnie ignoruje zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków fiskalnych zażaleń, w konsekwencji tego zostają one odrzucone. Po czym Skarżąca wnosi następne zażalenia, usiłując podważyć postanowienia sądu o odrzuceniu zażalenia. W sytuacji w której zażalenia wnoszone przez Skarżąca są co do istoty takie same i prowadzą do nieustannego powielania się postępowania sądowoadministracyjnego – chociaż skarga, którą wszczęto postępowanie została odrzucona i w tym zakresie, pomimo wielokrotnego składania zażaleń, Skarżącej nie udało się podważyć postanowienia w tym przedmiocie – należy stwierdzić, że rozpoznawane zażalenie stanowi nadużycie prawa do sądu. Zażalenie zostało oddalone na mocy art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI