II FZ 515/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA o zawieszeniu postępowania, uznając, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe po uchyleniu decyzji przez organ administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne, uznając, że jego rozstrzygnięcie zależy od innego toczącego się postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe po tym, jak organ administracji uchylił własną decyzję w trybie autokontroli. Brak przedmiotu postępowania skutkuje jego umorzeniem, a nie zawieszeniem.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Łodzi o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego. WSA zawiesił postępowanie, ponieważ uznał, że jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, powołując się na art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uznał jednak, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Kluczowe było to, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2008 r., która była przedmiotem pierwotnej skargi, została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie autokontroli przez to samo kolegium. W związku z tym postępowanie sądowoadministracyjne, mające na celu kontrolę legalności tej decyzji, straciło swój przedmiot i powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 3 p.p.s.a., a nie zawieszone. NSA podkreślił, że warunkiem koniecznym zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest istnienie przedmiotu postępowania, które ma być zawieszone. Ponieważ przedmiot ten przestał istnieć, postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może zawiesić postępowania, które stało się bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji postępowanie powinno zostać umorzone.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania. NSA stwierdził, że warunkiem zawieszenia jest istnienie przedmiotu postępowania. Skoro decyzja będąca przedmiotem kontroli została uchylona przez organ w trybie autokontroli, postępowanie stało się bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 p.p.s.a., a nie zawieszone.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 161 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeśli postępowanie stało się bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 125 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. Kluczowe jest istnienie przedmiotu postępowania, które ma być zawieszone.
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 54 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący uwzględnienia skargi przez organ administracji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w wyniku uchylenia decyzji przez organ administracji w trybie autokontroli, co skutkuje koniecznością umorzenia, a nie zawieszenia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Warunkiem koniecznym zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest bowiem istnienie przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego, które ma być zawieszone. Jeśli przestaje istnieć przedmiot tego postępowania, staje się ono bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 p.p.s.a. Przywołane unormowanie wyklucza więc prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego, które nie ma swojego przedmiotu, co oznacza, że nie może zostać zawieszone.
Skład orzekający
Bogusław Gruszczyński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia i umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku bezprzedmiotowości sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ administracji uchyla własną decyzję w trybie autokontroli, co prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy postępowanie sądowe powinno zostać umorzone, a nie zawieszone? NSA wyjaśnia.”
Sektor
podatkowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FZ 515/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2010-04-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-11-12 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Bogusław Gruszczyński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości Hasła tematyczne Zawieszenie/podjęcie postępowania Sygn. powiązane I SA/Łd 246/09 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2010-05-20 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 125 par. 1 pkt 1, art. 161 par. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 246/09 o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego wydane w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 27 listopada 2008 r., nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 września 2009 (sygn. akt I SA/Łd 246/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe wszczęte skargą S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 27 listopada 2008 r. Sąd ustalił, że skarga S. P. została uwzględniona przez organ administracji na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.". Uwzględniając skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję z dnia 19 stycznia 2009 r., uchylającą decyzję tego organu z dnia 27 listopada 2008 r. Również to rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi S. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, która została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt I SA/Łd 247/09. W ocenie Sądu, decyzja z dnia 27 listopada 2008 r. "... jest pochodną decyzji" z dnia 19 stycznia 2009 r., co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt I SA/Łd 247/09, dotyczącej decyzji z dnia 19 stycznia 2009 r. W zażaleniu na opisane postanowienie S. P. wniósł o jego uchylenie w całości. Autor zażalenia domagał się także uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2008 r. (mylnie nazwanej w zażaleniu postanowieniem) i decyzji Wójta Gminy T. W uzasadnieniu zażalenia podniósł wyłącznie argumenty mające świadczyć o wadliwości wspomnianych aktów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się zasadne, choć z innych przyczyn, aniżeli wskazane przez jego autora. Sąd pierwszej instancji przyjął jako podstawę prawną swych postanowień art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Na gruncie tej regulacji kluczowe znaczenie ma z reguły ustalenie, czy wynik innego toczącego się postępowania będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W tym przypadku takie rozważania są jednak zbędne. Warunkiem koniecznym zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest bowiem istnienie przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego, które ma być zawieszone. Jeśli przestaje istnieć przedmiot tego postępowania, staje się ono bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 p.p.s.a. Przywołane unormowanie wyklucza więc prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego, które nie ma swojego przedmiotu, co oznacza, że nie może zostać zawieszone. Okoliczność ta została pominięta przy wydawaniu zaskarżonych postanowień. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2008 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie autokontroli. W ten sposób postępowanie sądowoadministracyjne, mające na celu kontrolę legalności tej decyzji, straciło swój przedmiot. Powinno zostać zatem umorzone na podstawie art. 161 § 3 p.p.s.a. Warto w tym miejscu zauważyć, że skarga S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 stycznia 2009 r. została prawomocnie oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 września 2009 r. Brak przedmiotu postępowania w rozpatrywanych sprawach ma więc charakter nieodwracalny. Nie było możliwości uwzględnienia dalej idących wniosków autora zażalenia, gdyż Naczelny Sąd Administracyjnych nie jest władny w postępowaniu zażaleniowym kontrolować decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Wójta Gminy T. Dlatego też zbędne jest nawiązywanie do odnośnych twierdzeń zażalenia. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI