I OZ 295/23

I OZ 295/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-07-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
I SA/Wa 547/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-11-09
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 194 § 2, art. 73 § 1, 3 i 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 547/21 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J. W. i R. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 547/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. W. na postanowienie z dnia 21 grudnia 2022 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 21 grudnia 2022 r. zostało odrzucone zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 9 listopada 2022 r. z uwagi na przekroczenie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 26 stycznia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając ww. zażalenie przytoczył treść m.in. art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 21 grudnia 2022 r., została prawidłowo awizowana. Po nieudanej próbie doręczenia, pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu 3 stycznia 2023 r. i w tym dniu rozpoczął swój bieg czternastodniowy termin na odebranie przesyłki z placówki pocztowej, wyznaczając datę końcową dla jej podjęcia na dzień 17 stycznia 2023 r. (wtorek).
Wobec powyższego należało przyjąć, że skoro domniemane doręczenie postanowienia z dnia 21 grudnia 2022 r., nastąpiło w dniu 17 stycznia 2023 r., to 7-dniowy do złożenia zażalenia upływał z dniem 24 stycznia 2023 (wtorek), a zatem ostatnim dniem na złożenie zażalenia na zaskarżone postanowienie był właśnie 24 stycznia 2023 r. Zażalenie zostało zaś wniesione za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego 26 stycznia 2023 r. Okazało się zatem spóźnione.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie wniesione po terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym, zaś Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, jeżeli ulegało ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 178 i art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 2 lutego 2023 r. zostało złożone po upływie terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a.
Zauważyć bowiem należy, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia z dnia 2 lutego 2023 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W myśl § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z art. 73 § 1, 3 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.
W rozpoznawanej sprawie jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka skierowana do pełnomocnika skarżącego i zawierająca odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2023 r., została awizowana po raz pierwszy w dniu 7 lutego 2023 r. i w tym samym dniu pozostawiona w urzędzie pocztowym wobec nieudanej próby jej doręczenia. W tym zatem dniu rozpoczął swój bieg czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 P.p.s.a. Skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego nastąpił więc w dniu 21 lutego 2023 r., a w konsekwencji, termin na wniesienie zażalenia liczony od 21 lutego 2023 r. upływał z dniem 28 lutego 2023 r. Z tej przyczyny zażalenie wniesione 1 marca 2023 r. (data stempla pocztowego) należało odrzucić, jako wniesione po terminie, czego nie dostrzegł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Wskazać przy tym trzeba, że okoliczność późniejszego odbioru przesyłki nie mogą mieć wpływu na skutki procesowe wynikające z powołanych przepisów, na co wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w doktrynie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt II FZ 762/12, z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 103/04, z dnia 17 czerwca 2016 r. sygn. akt I GZ 394/16, z dnia 6 listopada 2017 r. sygn. akt II FZ 621/17, z dnia 13 lutego 2018 r. sygn. akt II GZ 32/18, z dnia 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II GZ 630/17 oraz z dnia 5 lutego 2020 r. sygn. akt I OZ 4/20; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Późniejsze wydanie pisma stronie na jej żądanie, pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 P.p.s.a. (a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie może obalić zatem doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013).
Okoliczność odbioru odpisu zaskarżonego postanowienia po upływie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, tj. w dniu 22 lutego 2023 r. nie mogła zatem wpłynąć na ocenę, że zażalenie na postanowienie z dnia 2 lutego 2023 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., odrzucił wniesione zażalenie.