II FZ 41/25

II FZ 41/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Cieloch /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
I SA/Bd 238/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2024-06-18
II FZ 99/24 - Postanowienie NSA z 2024-11-06
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1935
§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 6
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Dz.U. 2024 poz 935
art. 200, art. 205 § 2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 238/24 w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia 7 sierpnia 2020 r. nr 438000-COP-1.4102.1.2020.7 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 593/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę S. K. (dalej także jako: "skarżący") na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z 7 sierpnia 2020 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za rok 2017.
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącego, wyrokiem z 23 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 517/21, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej także jako: "NSA") uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy oraz zasądził od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. na rzecz skarżącego koszty postępowania.
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 238/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z 7 sierpnia 2020 r. (w punkcie pierwszym sentencji) oraz zasądził od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. na rzecz skarżącego kwotę 7.417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (w punkcie drugim sentencji).
Zażaleniem z 23 lipca 2024 r. skarżący zaskarżył punkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, tj. postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania.
W wyniku rozpoznania zażalenia postanowieniem z 6 listopada 2024 r., sygn. akt II FZ 99/24, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 18 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 238/24, i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. W uzasadnieniu NSA wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po ponownym rozpoznaniu sprawy uchylił decyzję organu i rozstrzygnął w przedmiocie kosztów postępowania, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 7.417 zł. Na zasądzoną kwotę składały się: zwrot wpisu od skargi (2.000 zł), zwrot kosztów zastępstwa procesowego (5.400 zł) oraz zwrot 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie zasądził na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa prawnego za postępowanie toczące się przed uchyleniem wyroku przez NSA, tj. pod sygnaturą I SA/Bd 593/20.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 18 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 238/24 zasądził na rzecz skarżącego kwotę 12.817 zł. Na zasądzoną kwotę składały się: zwrot wpisu od skargi (2.000 zł), zwrot kosztów zastępstwa procesowego (10.800 zł) oraz zwrot 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego pismem z 31 marca 2025 r. złożył zażalenie, w którym wniósł o zmianę rozstrzygnięcia WSA w Bydgoszczy poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w łącznej wysokości 18 217 zł.
W ocenie pełnomocnika strony okoliczności rozpoznawanej sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika usprawiedliwiają zasądzenie wielokrotności stawki minimalnej tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis art. 205 § 2 p.p.s.a. za jeden z elementów niezbędnych kosztów postępowania uważa wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego), jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach.
W stanie prawnym niniejszej sprawy przepisy, o jakich mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a., zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935, dalej "rozporządzenie").
Wysokość wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego) za każde z ww. postępowań przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy została ustalona w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia, tj. w kwocie 5.400 zł. Zatem na rzecz skarżącego WSA w Bydgoszczy zasądził kwotę 12.817 zł. Na tę kwotę składały się: zwrot wpisu od skargi (2.000 zł), zwrot kosztów zastępstwa procesowego (10.800 zł) oraz zwrot 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kontrolowane postanowienie jest zgodne z prawem. Sąd pierwszej instancji prawidłowo skalkulował kwotę zwrotu kosztów postępowania.
Wbrew twierdzeniom strony nie można uznać aby charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika uzasadniał podwyższenie należnego mu wynagrodzenia ponad stawkę określoną w § 2 pkt 6 rozporządzenia. Biorąc pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, charakter sprawy, przyczynienie się pełnomocnika do jej rozstrzygnięcia, należało uznać, iż zasądzona kwota była dostateczna.
Rozpoznawana sprawa nie odbiega w sposób znaczący od stopnia zawiłości innych przedmiotowo podobnych spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Konieczność zapoznania się przez pełnomocnika z obszernym materiałem dowodowym w zakresie przedmiotu zaskarżonej decyzji nie może być postrzegane jako związane z poniesieniem przez tegoż pełnomocnika ponadprzeciętnego nakładu pracy, który powinien – w jego ocenie – stanowić przyczynę uzasadniającą zasądzenie wynagrodzenia w wyższej wysokości.
Odnosząc się do wskazywanego przez pełnomocnika strony czasu, jaki poświęcił on na przygotowanie złożonych w niniejszej sprawie pism procesowych, liczne spotkania oraz kontakty mailowe/telefoniczne z mocodawcą, należy zauważyć, że stopień przyczynienia się pełnomocnika do wyjaśnienia sprawy nie przekroczył zwykłej staranności przy rozpatrywaniu tego rodzaju postępowań. Trzeba w tym miejscu zauważyć, że wagę przyczynienia się do wyjaśnienia sprawy oraz poniesionego w związku z tym nakładu pracy, nie można utożsamiać z liczbą i objętością sporządzonych przez pełnomocnika strony pism procesowych, lecz raczej z ich merytoryczną zawartością. Deklarowany zatem przez pełnomocnika czas poświęcony niniejszej sprawie, we wszystkich jej aspektach nie mógł w związku z tym determinować wysokości przyznanego przez Sąd Wojewódzki wynagrodzenia wskazanej przez skarżącego.
Zasadnie zatem stwierdził Sąd pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające podwyższenie tej stawki. Nie zostało bowiem wykazane, aby wystąpiły nadzwyczajne, szczególne okoliczności, które zwiększyłyby nakład pracy profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Czynności powoływane przez stronę nie stanowią o wykroczeniu przez pełnomocnika w wypełnianiu swoich obowiązków poza granice zwykłej staranności, jakiej wymaga się od profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a, w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.