II FZ 39/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na zarządzenie WSA o opłacie kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, potwierdzając prawidłowość poboru opłaty.
Skarżąca M. P. wniosła zażalenie na zarządzenie WSA o opłacie kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Zarzuciła naruszenie przepisów rozporządzenia o opłatach oraz błędne skierowanie pisma do pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że opłata była należna na podstawie obowiązujących przepisów, a pełnomocnik był prawidłowo umocowany do reprezentacji strony.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie M. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Gliwicach z dnia 9 marca 2022 r., dotyczące wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące naruszenia przepisów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych oraz błędnego skierowania wezwania do jej pełnomocnika. NSA uznał zarzuty za niezasadne. Stwierdzono, że pełnomocnik skarżącej był prawidłowo umocowany do reprezentowania jej przed WSA na podstawie udzielonego pełnomocnictwa ogólnego. Sąd podkreślił również, że istniała nieprzerwana podstawa prawna do pobierania opłat kancelaryjnych, zarówno na podstawie rozporządzenia z 2003 r., jak i rozporządzenia z 2019 r., które obowiązywało od 13 czerwca 2019 r. Opłata w wysokości 100 zł była należna. NSA wskazał także, że wezwanie do uiszczenia opłaty było prawidłowe po zakończeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie zostało oddalone, a skarżąca obciążona kosztami postępowania zażaleniowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, opłata jest należna, ponieważ istniała nieprzerwana podstawa prawna do jej pobierania.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że rozporządzenie z 2003 r. obowiązywało do 12.06.2019 r., a rozporządzenie z 2019 r. weszło w życie 13.06.2019 r., co zapewniało ciągłość podstawy prawnej do pobierania opłat kancelaryjnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
Dz.U. 2019 poz 1090 § § 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych
Podstawa do wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia zażalenia.
P.p.s.a. art. 197 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia zażalenia.
Pomocnicze
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych
Obowiązywało do 12.06.2019 r., stanowiło podstawę do pobierania opłat.
P.p.s.a. art. 199
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje kwestię ponoszenia kosztów postępowania.
Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne art. 4 pkt 17 w zw. z art. 11
Zmiana ustawowego upoważnienia do wydania rozporządzenia w sprawie opłaty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość skierowania wezwania do pełnomocnika posiadającego pełnomocnictwo ogólne. Istnienie nieprzerwanej podstawy prawnej do pobierania opłat kancelaryjnych. Należność opłaty kancelaryjnej po zakończeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy. Brak podstaw do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego dla strony przegrywającej.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów rozporządzenia o opłatach kancelaryjnych. Błędne skierowanie pisma do pełnomocnika. Brak podstawy prawnej do pobierania opłaty w określonym okresie. Wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.
Godne uwagi sformułowania
Nieprzerwanie przez cały czas, także we wskazanym przez skarżącą okresie od dnia 16.05.2018 r. do dnia 12.06.2019 r., istniała podstawa prawna do pobierania opłat kancelaryjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym Poniesione przez skarżącą koszty postępowania zażaleniowego obciążają skarżącą.
Skład orzekający
Tomasz Zborzyński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat kancelaryjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, prawidłowość doręczania pism procesowych pełnomocnikom oraz zasady ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji poboru opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem i okresu przejściowego między rozporządzeniami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z opłatami sądowymi i pełnomocnictwem, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
“Opłata za odpis wyroku: kiedy sąd ma rację, a kiedy skarżący?”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FZ 39/22 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2022-10-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-04-15 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Tomasz Zborzyński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I SA/Gl 1440/14 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2018-12-07 II FZ 435/16 - Postanowienie NSA z 2016-07-13 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2019 poz 1090 par. 2 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych Dz.U. 2022 poz 329 art 199 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. 2014 poz 1114 art.4 pkt 17 w zw. z art. 11 Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na zarządzenie Przewodniczącego wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1440/14 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2018 r. wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Przewodniczący wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 9.03.2022 r. na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3.06.2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. poz. 1090) wezwał pełnomocnika skarżącej M. P. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem, wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dnia 7.12.2018 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...].09.2014 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. W zażaleniu na to zarządzenie skarżąca zarzuciła naruszenie § 2 wymienionego rozporządzenia oraz błędne skierowanie pisma do jej pełnomocnika, który nie był umocowany do reprezentowania jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; wniosła również o zwrot kosztów poniesionych z tytułu nadania zażalenia do Sądu za pośrednictwem poczty w wysokości 6,50 zł. Podniosła, że opłatę kancelaryjną Sąd powinien pobrać przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, to jest przy piśmie z dnia 12.12.2018 r., a ponadto brak jest podstawy prawnej do pobierania opłaty kancelaryjnej w okresie od 16.05.2018 r. do 12.06.2019 r. z uwagi na uchylenie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. 2003 Nr 221, poz. 2192) oraz obowiązywanie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3.06.2019 r. dopiero od dnia 13.06.2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, co następuje: Niezasadny jest zarzut dotyczący nieprawidłowego zaadresowania wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Ze znajdującego się w aktach sądowych odpisu pełnomocnictwa szczególnego z dnia 15.02.2019 r. (k. 439 akt), udzielonego przez skarżącą adw. J. S., wynika wprawdzie upoważnienie tylko do reprezentowania jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w zakresie sporządzenia, podpisania i złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7.12.2018 r., jednakże skarżąca udzieliła również temu pełnomocnikowi pełnomocnictwa ogólnego w dniu 7.02.2019 r. (k. 426), obejmującego umocowanie do reprezentowania jej w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach pod. sygnaturą akt I SA/Gl 1440/14. Ponieważ pełnomocnictwa tego skarżąca nie wypowiedziała, skierowanie wezwania do uiszczenia opłaty do pełnomocnika było więc prawidłowe. Nie znajduje też uzasadnienia wątpliwość skarżącej co do podstawy (braku podstawy) prawnej do żądania uiszczenia opłaty kancelaryjnej na dzień złożenia przez nią wniosku, bowiem przytoczone wcześniej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych obowiązywało do dnia 12.06.2019 r. Jakkolwiek bowiem na mocy art. 4 pkt 17 w związku z art. 11 ustawy z dnia 10.01.2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 183) uległo zmianie ustawowe upoważnienie do wydania rozporządzenia w sprawie omawianej opłaty, co doprowadziło do uchwalenia cytowanego rozporządzenia z dnia 3.06.2019 r., niemniej weszło ono w życie dopiero z dniem 13.06.2019 r. Dlatego nieprzerwanie przez cały czas, także we wskazanym przez skarżącą okresie od dnia 16.05.2018 r. do dnia 12.06.2019 r., istniała podstawa prawna do pobierania opłat kancelaryjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym opłaty za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczany na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia. Można dodać, że na podstawie każdego z tych rozporządzeń omawiana opłata kancelaryjna wynosiła 100 zł. Prawidłowe też było wezwanie skarżącej do uiszczenia opłaty po zakończeniu zainicjowanego przez nią postępowania o przyznanie prawa pomocy. Dopiero wtedy, wobec uprawomocnienia się orzeczenia odmawiającego przyznania skarżącej tego prawa, opłata kancelaryjna stała się ponownie wymagalna, co zrodziło obowiązek wezwania skarżącej do jej uiszczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.01.2009r., II GZ 12/09). Brak podstaw prawnych do przyznania stronie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym poniesionych z tytułu nadania do sądu przesyłki pocztowej – i to niezależnie od okoliczności, czy postępowanie zażaleniowe strona ta wygrywa, czy też (jak w niniejszym przypadku), gdy zażalenie okazało się nieskuteczne. W takiej sytuacji zgodnie z ogólną regułą, wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, poniesione przez skarżącą koszty postępowania zażaleniowego obciążają skarżącą. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącej oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI