II FZ 38/26Oddalenie zażalenia wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej 31

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Ż. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 marca 2026 r., które odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2025 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. Sąd pierwszej instancji uzasadnił swoją decyzję brakiem uprawdopodobnienia przez skarżącą, że na skutek egzekucji zaległości mogłaby ponieść szkodę o rozmiarach przekraczających zwykłe następstwa zapłaty. Sąd wskazał, że przedstawione dokumenty nie pozwalały na ocenę sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej, a tym samym na ocenę, czy jej majątek niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej lub miejsce zamieszkania mogłyby zostać na skutek egzekucji odebrane. Skarżąca wniosła zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia i wstrzymania wykonania decyzji, a także wniosła o przeprowadzenie dowodów uzupełniających. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że nie ma ono usprawiedliwionych podstaw. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), wstrzymanie wykonania aktu następuje na wniosek skarżącego, a na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku i przekonania sądu o zasadności ochrony tymczasowej. Dla wykazania niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, samo stwierdzenie strony nie jest wystarczające; konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności. NSA zaznaczył, że pojęcie "znacznej szkody" wymaga, aby jej rozmiar był co najmniej znaczny w stosunku do całokształtu sytuacji majątkowej skarżącej. Sąd uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji z powodu braku należytego uzasadnienia wniosku przez skarżącą, która nie przedstawiła jasno swojej sytuacji majątkowej. Załączone przez skarżącą dokumenty (wyciąg z konta współwłaściciela, dokument zajęcia rachunku, książka zameldowań) uznano za niewystarczające do oceny możliwości pozyskania środków na pokrycie zobowiązań. NSA podkreślił, że ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie oceniał nowych okoliczności podniesionych w zażaleniu, gdyż nie były one przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji. NSA wskazał, że brak uwzględnienia żądania nie sprzeciwia się ponownemu wystąpieniu z wnioskiem o ochronę tymczasową, jeśli zaktualizują się przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający