II FZ 37/25

II FZ 37/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Antoni Hanusz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 2686/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-03-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 49 § 1,art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2686/24 odrzucające skargę M.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 września 2024 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 27 marca 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 30 września 2024 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2024 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod ‘ rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 11 grudnia 2020 r. Pismem z 14 grudnia 2024 r. Strona odpowiedziała na powyższe wezwanie, jednak pismo to nie zostało podpisane.
Mając na uwadze powyższe zarządzeniem z 3 stycznia 2024 r. wezwano skarżącą, w trybie dyspozycji art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem pozostawienia pisma zatytułowanego "Uzupełnienie braków" z 17 grudnia 2024 r. (data przesłania pisma do sądu przez organ) bez rozpoznania - do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, które to pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, poprzez przedstawienie sądowi sygnowanego własnoręcznym podpisem ww. pisma lub jego podpisanie w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bądź alternatywnie przedstawienie sądowi pisma z podpisem elektronicznym kwalifikowanym, profilem zaufanym lub podpisem osobistym. Poinformowano stronę skarżącą, że przesłane sądowi drogą komunikacji elektronicznej pismo z 17 grudnia 2024 r. nie jest podpisane własnoręcznie, jak również nie zawiera zweryfikowanego raportem podpisu elektronicznego w jakiejkolwiek dopuszczalnej prawnie formie. Wezwanie doręczono skarżącej 20 stycznia 2025 r. Pismem z 21 stycznia 2025 r. strona odpowiedziała na ww. wezwanie wskazując, że przesyła pismo podpisane podpisem zaufanym wraz z podpisanym załącznikiem. Jednak do tegoż pisma nie załączono żadnego załącznika. Na skutek powyższego zarządzeniem z 7 lutego 2025 r. pozostawiono pismo strony z 17 grudnia 2024 r. bez rozpoznania.
W związku z nieuzupełnianiem braków formalnych Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę strony skarżącej.
2. Na ww. postanowienie skarżąca złożyła zażalenie.
3. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Braki formalne, o których uzupełnienie skarżąca została wezwana, stanowią wymogi formalne skargi, podlegające uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu lub podanie informacji w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Jak słusznie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone skarżącej 11 grudnia 2024 r. Choć skarżąca odpowiedziała na ww. wezwanie, to odpowiedź ta, z uwagi na brak podpisania pisma, nie mogła zostać uznana za skuteczną. W związku z powyższym wezwano stronę do podpisania ww. pisma, jednak również odpowiedź na to wezwanie pismem z 21 stycznia 2025 r. nie czyniła mu zadość, ponieważ pismo to, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie zawierało załącznika. Skutkiem powyższego było pozostawienie zarządzeniem z 7 lutego 2025 r. pisma strony z 17 grudnia 2024 r. bez rozpoznania, co ostatecznie prowadzi do uznania, że braki formalne skargi nie zostały skutecznie uzupełnione.
Argumentacja skarżącej, sprowadza się zasadniczo do twierdzenie, że stosowne załączniki zostały załączone do wskazanego powyżej pisma co jednak nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W konsekwencji nie sposób było uznać zasadności twierdzeń strony.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.