II FZ 31/12

II FZ 31/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-03-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-01-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Ol 420/11 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2011-10-06
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 205 par. 1 i par. 2, art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
par. 19
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. (pełnomocnika F. W.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 420/11 w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi F. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 2 maja 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 29 listopada 2011 r., I SA/Ol 420/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie ze skargi F. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 2 maja 2011 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym przyznał P. B. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 147,60 zł a w pozostałym zakresie nie uwzględnił wniosku pełnomocnika.
2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym: wyrokiem z 6 października 2011 r. WSA w Olsztynie oddalił skargę F. W. na postanowienie dyrektora izby skarbowej. Adwokat reprezentujący podatnika złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku oraz zwrot wydatków tytułem kosztów korespondencji w wysokości 10,25 zł.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyjaśniając treść regulacji § 18 ust.1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.; dalej jako: "rozporządzenie") oraz art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uznał, że wniosek o zasądzenie kosztów z tytułu sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie a wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 147,60 zł (120 zł + 27,60 zł podatek VAT).
W odniesieniu natomiast do wniosku o zwrot wydatków tytułem kosztów korespondencji w wysokości 10,25 zł, sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jak wskazał sąd pierwszej instancji w orzecznictwie sądowym przyjęto, że do niezbędnych kosztów postępowania można zaliczyć jedynie wydatek, który nie jest wynagrodzeniem, ani nie stanowi elementu kosztów sądowych (por.. wyrok NSA z 5 stycznia 2007 r., II FSK 1197/05). Sąd podkreślił również, że zakres wydatków profesjonalnego pełnomocnika nie może być rozszerzany na wydatki drobne i zwykle występujące przy okazji prowadzenia procesu sądowego, jak wydatki na korespondencję (por. postanowienie WSA w Opolu z 28 września 2005 r., I SA/Op 73/05). Skoro bowiem sporządzanie i wnoszenie przez pełnomocnika pism procesowych w imieniu strony dokonywane jest w ramach pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy, to wynagrodzenie, które jest mu należne za prowadzenie tej sprawy, obejmuje również wynagrodzenie za czynności polegające na sporządzaniu i składaniu pism procesowych (por. postanowienie WSA w Lublinie z 10 marca 2005 r., I SA/Lu 611/04).
Niezależnie od powyższego sąd wskazał, że złożony w sprawie wniosek pełnomocnika o zwrot wydatków nie zasługiwał na uwzględnienie również z tego powodu, iż pełnomocnik nie przedstawił zgodnie z § 19 rozporządzenia dokumentów potwierdzających ich poniesienie w deklarowanej we wniosku kwocie.
4. Pełnomocnik zaskarżył powyższe postanowienie w części zarzucając rozstrzygnięciu naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 19 rozporządzenia polegające na:
1. nieuwzględnieniu wydatków poniesionych przez pełnomocnika wskazanych w spisie kosztów
2. pominięciu przedłożonego 24 listopada 2011 r. dowodu doręczenia opinii prawnej skarżącemu.
Pełnomocnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w punkcie II i uwzględnienie wniosku pełnomocnika o zwrot wydatków w całości, zgodnie z przedłożonym spisem kosztów
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniem art. 250. p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W §19 rozporządzenia ustawodawca wskazał, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast w ramach art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. została przedstawiona definicja "niezbędnych kosztów postępowania" w sytuacji, gdy strona występuje osobiście lub jest reprezentowana przez nieprofesjonalnego pełnomocnika oraz w wypadku, gdy w jej imieniu występuje pełnomocnik będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Zgodnie z treścią par. 2 art. 205 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podkreślić, iż powyższa regulacja ma charakter wyczerpujący. Zatem przedstawiony katalog niezbędnych kosztów nie może być rozszerzany na wydatki inne, w tym drobne i zwykle występujące przy okazji procesu sądowego. Koszty te są pokrywane przez przyznawane pełnomocnikowi wynagrodzenie (por. postanowienie z 10 marca 2005 r., I SA/Lu 611/04; wyrok NSA z 5 lipca 2007 r., I FSK 1079/06). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się także WSA w Gliwicach stwierdzając, że w odniesieniu do spraw, w których działa fachowy pełnomocnik w świetle art. 205 § 1 p.p.s.a. nie może być uwzględniony przez sąd wniosek o zwrot opłaty od przelewu bankowego obejmującego kwotę uiszczaną tytułem zapłaty kosztów sądowych (wyrok WSA w Gliwicach z 18 grudnia 2007 r., III SA/Gl 1007/07).
Biorąc pod uwagę okoliczność, że koszty korespondencji uwzględnione zostały w wynagrodzeniu pełnomocnika za podjętą przez niego czynność zarzut naruszenia przepisów postępowania art.205 §2 w zw. z §19 rozporządzenia jest nietrafiony.
Mając na względzie powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.