II FZ 232/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów, uznając brak podstaw do ich wyłączenia.
Skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Łodzi, twierdząc, że są negatywnie do niej nastawieni. WSA oddalił ten wniosek, wskazując, że orzekanie w innych sprawach nie jest podstawą do wyłączenia. NSA rozpoznał zażalenie, uznał je za bezzasadne i oddalił, podkreślając, że fakt orzekania w poprzednich sprawach nie świadczy o braku bezstronności, a skarżąca nie przedstawiła dowodów na istnienie wątpliwości co do bezstronności sędziów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek skarżącej D.A. o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wydziale I WSA w Łodzi od prowadzenia sprawy dotyczącej podatku od nieruchomości. Sąd I instancji uzasadnił, że rozstrzygnięcie niekorzystne dla strony nie świadczy o negatywnym stosunku sędziów, a wniosek o wyłączenie musi być umotywowany. Skarżąca wniosła zażalenie, podtrzymując swoje stanowisko o negatywnym nastawieniu sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie i uznał je za bezzasadne. NSA stwierdził, że orzekanie sędziów we wcześniejszych sprawach, w których skarżąca lub jej siostra były stronami, nie stanowi wystarczającej przesłanki do ich wyłączenia, ponieważ każda sprawa podlega odrębnej kontroli. Sąd podkreślił, że skarżąca nie przedstawiła okoliczności podważających wiarygodność oświadczeń sędziów o braku podstaw do wyłączenia zgodnie z art. 18 i 19 P.p.s.a. NSA uznał postępowanie WSA za prawidłowe i oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sam fakt orzekania w poprzednich sprawach nie jest wystarczającą przesłanką do wyłączenia sędziego, jeśli nie istnieją inne okoliczności budzące uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny kontroluje poprawność działania administracji, a każda decyzja podlega odrębnej kontroli. Orzekanie w innych sprawach dotyczących innych decyzji nie świadczy o braku bezstronności. Strona musi przedstawić konkretne okoliczności podważające bezstronność sędziego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 18
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki wyłączenia sędziego.
p.p.s.a. art. 19
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki wyłączenia sędziego.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Fakt orzekania sędziów w innych sprawach nie jest podstawą do ich wyłączenia. Strona nie przedstawiła dowodów na istnienie wątpliwości co do bezstronności sędziów. Postępowanie WSA było prawidłowe.
Odrzucone argumenty
Sędziowie są negatywnie nastawieni do strony z powodu orzekania w poprzednich sprawach. Rozstrzygnięcie sądu niekorzystne dla strony świadczy o jej negatywnym stosunku.
Godne uwagi sformułowania
sąd administracyjny kontroluje poprawność działania administracji i każdy wydany przed administrację akt podlega osobnej kontroli, zatem jest osobną sprawą To, że skarżąca subiektywnie nie zgadza się z tym strzygnięciem nie oznacza, że jest ono obiektywnie nieprawidłowe w świetle przepisów.
Skład orzekający
Stefan Babiarz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie podstaw wyłączenia sędziego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kontekście orzekania w sprawach dotyczących tej samej strony lub powiązanych spraw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów wydziału i braku konkretnych dowodów na stronniczość.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wyłączeniem sędziego, co jest istotne dla prawników, ale nie zawiera nietypowych faktów ani szerokiego kontekstu społecznego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FZ 232/18 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2018-06-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2018-04-10 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Stefan Babiarz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości Hasła tematyczne Podatek od nieruchomości Sygn. powiązane I SA/Łd 4/17 - Wyrok WSA w Łodzi z 2018-10-05 III FSK 1259/21 - Wyrok NSA z 2022-12-01 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2016 poz 718 art. 18 i art. 19 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 4/17 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wydziale I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi od orzekania w sprawie w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 28 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r., I SA/Łd 4/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek D. A. (zwanej dalej skarżącą) o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wydziale I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi od orzekania w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 4/17 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 28 września 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2016 r. Sąd I instancji przytoczył w uzasadnieniu przepisy będące podstawą do wyłączenia sędziego od orzekania. Wskazał również, że wniosek o wyłączenie sędziego musi zostać umotywowany. Na koniec zaznaczył, że rozstrzygnięcie sądu niekorzystne dla strony nie świadczy automatycznie o negatywnym stosunku sędziów do strony. W zażaleniu skarżąca podtrzymała swoje stanowisko, wskazując, że sędziowie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi są do strony negatywnie nastawieni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Prawidłowo sąd I instancji wskazał, że fakt, iż sędziowie orzekali we wcześniejszych sprawach, w których skarżąca (lub jej siostra) jest (lub była) stroną, nie jest wystarczającą przesłanką do wyłączenia tych sędziów. Wynika to z tego, że sąd administracyjny kontroluje poprawność działania administracji i każdy wydany przed administrację akt podlega osobnej kontroli, zatem jest osobną sprawą. Wskazani przez skarżącą sędziowie orzekali w innych sprawach, których przedmiotem kontroli były inne decyzje, ponadto skarżąca nie przedstawiła okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych przez nich oświadczeń co do okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Sędziowie złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.), dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania sprawy skarżącej. Prawdziwość tych oświadczeń nie budzi – w przekonaniu składu orzekającego w niniejszej sprawie – żadnych wątpliwości. Postępowanie sądu I instancji było prawidłowe, czego odzwierciedleniem jest uzasadnienie postanowienia. To, że skarżąca subiektywnie nie zgadza się z tym strzygnięciem nie oznacza, że jest ono obiektywnie nieprawidłowe w świetle przepisów. Z tych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI