II FZ 192/11

II FZ 192/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-04-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska- Nowacka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I SA/Gl 859/10 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2011-01-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, art. 88, art. 184, art. 197 par. 2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska- Nowacka po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 859/10 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego z dnia 7 marca 2011 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 859/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skargi W. F. (dalej jako: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę skarżącego wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K.
W dniu 20 lutego 2011 r. (data nadania) skarżący złożył pismo, w którym zawarł wniosek o "wydanie odpisu wyroku sądu w przedmiotowej sprawie".
W odpowiedzi na powyższe pismo doręczono skarżącemu w dniu 8 marca 2011 r. odpis sentencji wyroku z dnia 20 stycznia 2011 r., jednocześnie informując, że uzasadnienie wyroku nie zostało sporządzone, gdyż żadna ze stron nie złożyła wniosku w tym zakresie.
Następnie w dniu 11 marca 2011 r. skarżący osobiście złożył pismo z dnia 7 marca 2011 r., w którym wniósł "o przywrócenie terminu (...) do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku". Uzasadniając wniosek, podniósł, że nie mógł stawić się na rozprawie z uwagi na ważne sprawy rodzinne. Oświadczył, że "w wyniku [jego] nieznajomości przepisów, jak również braku doświadczenia w załatwianiu spraw sądowych nie zdawał[em] sobie sprawy, iż termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie już upłynął". Jednocześnie wskazał, że "o zaistniałej sytuacji dowiedział[em] się dopiero podczas rozmowy telefonicznej z informacją sądową". Do pisma skarżący załączył zawiadomienie o rozprawie oraz wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Jak wynika z notatki służbowej, sporządzonej przez pracownika Wydziału Informacji Sądowej rozmowa telefoniczna, do której we wniosku o przywrócenie terminu nawiązał skarżący, miała miejsce w dniu 14 lutego 2011 r. W tym dniu pracownik Wydziału Informacji Sądowej poinformował skarżącego, że w dniu 20 stycznia 2011 r. Sąd oddalił skargę oraz pouczył go o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W trakcie kolejnej rozmowy w dniu 8 marca 2011 r. wyjaśniono skarżącemu, że w odpowiedzi na jego wniosek złożony w dniu 20 lutego 2011 r. doręczona została mu jedynie sentencja wyroku, gdyż nie został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wobec tego wniosek ten został potraktowany jako wniosek o doręczenie sentencji wyroku. Ponadto poinformowano go o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia.
Odrzucając wniosek jako spóźniony na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej jako: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że został on złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu z przebiegu sprawy wynika, że w dniu 14 lutego 2011 r., tj. w dacie, kiedy miała miejsce rozmowa telefoniczna z pracownikiem sądu, strona powzięła wiadomość o tym, iż termin nie został dochowany oraz poinformowana o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji, wskazana we wniosku przyczyna uchybienia terminu, tj. niewiedza skarżącego o wydaniu wyroku oraz terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, skądinąd nieuzasadniona z uwagi na doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy zawierającego stosowne pouczenie w tym zakresie, ustała najdalej z chwilą, kiedy pracownik sądowy udzielił mu tych informacji. Termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem najpóźniej w dniu 21 lutego 2011 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący przed upływem tego terminu, tj. w dniu 20 lutego 2011 r. złożył jedynie wniosek o wydanie odpisu wyroku. Wniosek zaś o przywrócenie terminu wniósł dopiero w dniu 11 marca 2011 r. Sąd zaznaczył, że kolejna rozmowa telefoniczna, która miała miejsce w dniu 8 marca 2011 r. nie miała już znaczenia w rozpatrywanym zakresie. O zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu skarżący dowiedział się bowiem w dniu 14 lutego 2011 r., a zatem od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Skarżący na powyższe postanowienie złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2011 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż w zawiadomieniu o terminie rozprawy, która odbyła się 20 stycznia 2011 r. było wyraźnie wskazane, że jego stawiennictwo jest nieobowiązkowe. Skarżący z przyczyn osobistych nie mógł stawić się osobiście na rozprawie, ale liczył, że Sąd zawiadomi jego o rezultacie rozprawy. Na skutek przeoczenia i braku doświadczenie w sprawach sądowych nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku na piśmie, gdyż o tym nie wiedział. Poza tym przekroczył termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do otrzymania uzasadnienia wyroku na piśmie, a ma to teraz istotne znaczenie, ponieważ udało się mu zgromadzić (dopiero teraz) szereg dowodów, które mają istotne znaczenie w niniejszej sprawie. Jedynie przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku daje możliwość ponownego zapoznania się przez Sąd z nowo zgromadzonymi dokumentami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Z wniosku strony Sąd czerpie zatem wiedzę zarówno o przyczynie uchybienia terminu, jak i o tym, kiedy przyczyna ta ustała.
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym przypadku pozostaje poza sporem, że przyczyna uchybienia terminu, jaką był brak wiedzy o zapadłym wyroku, upłynęła najpóźniej w dniu 14 lutego 2011 r., kiedy to pracownik sądu poinformował skarżącego o dacie wydania wyroku, jego treści i możliwości wnioskowania o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., upłynął zatem 21 lutego 2011 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero 11 marca 2011 r. i jako taki podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Wskazany przepis (art. 88 p.p.s.a.) nie daje przy tym sądowi możliwości wyboru konsekwencji złożenia wniosku po terminie. Świadczy o tym sposób jego sformułowania "Spóźniony (...) wniosek sąd odrzuci.". Jeżeli zatem sąd stwierdzi wniesienie wniosku po upływie ustawowego terminu, musi wydać postanowienie o jego odrzuceniu. Ustawodawca nie pozostawia bowiem decyzji w tym zakresie swobodnemu uznaniu sądu. Z tych względów powołane w zażaleniu okoliczności, świadczące o braku wiedzy strony co do przepisów postępowania czy też mające podważać prawidłowość wyroku i zaskarżonej decyzji bądź wskazywać na możliwość wyrządzenia skarżącemu szkody, wobec niespełnienia wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu, nie mogą być brane pod uwagę.
Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie należało oddalić.