V CZ 28/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu zażalenia dotyczącego wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda A. G. i przyznał jego pełnomocnikowi, adwokatowi B. Ć., wynagrodzenie za pomoc prawną z urzędu. Adwokat B. Ć. zakwestionował wysokość przyznanego wynagrodzenia, jednak jego zażalenie zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny jako niedopuszczalne. Sąd Najwyższy, rozpoznając kolejne zażalenie, również odrzucił je, stwierdzając, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie jest dopuszczalne do Sądu Najwyższego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r. oddalił apelację powoda A. G. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego i Dyrektorowi Zakładu Karnego. Jednocześnie, postanowieniem z tego samego dnia, przyznał adwokatowi B. Ć., który udzielał powodowi pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, wynagrodzenie w wysokości 3 294 zł (w tym VAT). Adwokat B. Ć. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego dotyczące wysokości przyznanego mu wynagrodzenia, jednakże Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 grudnia 2010 r. odrzucił to zażalenie jako niedopuszczalne. Następnie, Sąd Najwyższy rozpoznawał zażalenie pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Uzasadnienie opierało się na tym, że art. 3941 k.p.c. nie przewiduje zażalenia do Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów sądowych, do których zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Sąd podkreślił, że koszty sądowe nie są kosztami procesu i regulowane są odrębną ustawą, określając publicznoprawną relację między Skarbem Państwa a stroną lub pełnomocnikiem. Wskazano na wcześniejsze orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdzające niedopuszczalność takiego zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Przepis art. 3941 k.p.c. nie przewiduje zażalenia do Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów sądowych, do których zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Koszty sądowe nie są kosztami procesu i regulowane są odrębnie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. G. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa – Dyrektor Aresztu Śledczego | organ_państwowy | pozwany |
| Dyrektor Zakładu Karnego | organ_państwowy | pozwany |
| B. Ć. | osoba_fizyczna | pełnomocnik powoda (adwokat z urzędu) |
Przepisy (4)
Pomocnicze
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Nie ma zastosowania do kosztów sądowych, dotyczy kosztów procesu stron.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie jest dopuszczalne do Sądu Najwyższego na podstawie art. 3941 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
O dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego decyduje treść art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie przewiduje zażalenia w przedmiocie kosztów sądowych, do których należy wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego dla strony z urzędu. Koszty sądowe nie są bowiem kosztami procesu, są uregulowane w odrębnej ustawie i określają publicznoprawną relację między Skarbem Państwa a stroną bądź pełnomocnikiem.
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący, sprawozdawca
Marta Romańska
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność zażaleń do Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu k.p.c. i rodzaju kosztów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania i dopuszczalnością zażalenia, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 28/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa A. G. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego i Dyrektorowi Zakładu Karnego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda oraz przyznał od Skarbu Państwa adwokatowi B. Ć. wynagrodzenie w wysokości 3 294 zł (w tym 594 zł z tytułu podatku VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w urzędu powodowi w postępowaniu apelacyjnym. Adw. B. Ć. zakwestionował wysokość przyznanego mu wynagrodzenia, ale jego zażalenie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r., jako niedopuszczalne. Rozpoznając zażalenie adwokata Ć. na postanowienie z dnia 27 grudnia 2010 r., Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. O dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego decyduje treść art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie przewiduje zażalenia w przedmiocie kosztów sądowych, do których należy wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego dla strony z urzędu. Należy podkreślić, że nie ma tu zastosowania art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., dotyczący kosztów procesu stron. Koszty sądowe nie są bowiem kosztami procesu, są uregulowane w odrębnej ustawie i określają publicznoprawną relację między Skarbem Państwa a stroną bądź pełnomocnikiem. Z tych względów niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu apelacyjnym (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07, Biuletyn SN 2008, nr 4, str. 12 oraz z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79). md
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI