II FZ 174/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił zarządzenie WSA o pozostawieniu pisma bez rozpoznania z powodu błędów proceduralnych sądu pierwszej instancji.
NSA rozpoznał zażalenie B.P. na zarządzenie WSA w Krakowie, które pozostawiło bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 10 września 2007 r. WSA uzasadnił to nieuzupełnieniem braków pisma w wyznaczonym terminie. NSA stwierdził jednak, że pismo skarżącego nie zostało załączone do akt przed wydaniem zarządzenia, a samo zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków nie znajdowało się w aktach i zawierało błędną datę doręczenia. W związku z tym NSA uchylił zarządzenie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie B.P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2007 r., które pozostawiło bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 10 września 2007 r. Sąd pierwszej instancji uzasadnił swoją decyzję nieuzupełnieniem przez skarżącego braków pisma w wyznaczonym terminie, powołując się na art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt sprawy wykazała, że pismo skarżącego z dnia 10 września 2007 r. nie zostało załączone do akt przed datą wydania zaskarżonego zarządzenia. Ponadto, w aktach sprawy brakowało zarządzenia z dnia 28 września 2007 r. wzywającego do uzupełnienia braków, a wskazana w uzasadnieniu zarządzenia data doręczenia (11 stycznia 2005 r.) była niemożliwa. NSA stwierdził, że nie było podstaw do zastosowania art. 49 § 2 u.p.p.s.a. przez WSA. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że pismo skarżącego nie było w aktach, a zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków nie zostało prawidłowo doręczone ani nie było w aktach, co uniemożliwiało zastosowanie art. 49 § 2 u.p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
u.p.p.s.a. art. 49 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Nie można zastosować przepisu o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, jeśli braki formalne nie zostały prawidłowo wezwane do uzupełnienia, a pismo nie znajduje się w aktach.
u.p.p.s.a. art. 185
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zarządzenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Pomocnicze
u.p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.p.s.a. art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo skarżącego nie zostało załączone do akt przed wydaniem zarządzenia. Zarzadzenie wzywające do uzupełnienia braków nie znajdowało się w aktach. Data doręczenia zarządzenia była błędna i niemożliwa.
Godne uwagi sformułowania
nie było podstaw do zastosowania przez Sąd pierwszej instancji art. 49 § 2 u.p.p.s.a. i wydania zaskarżonego zarządzenia.
Skład orzekający
Antoni Hanusz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących pozostawienia pisma bez rozpoznania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kontekście braków formalnych i doręczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu przed WSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne błędy proceduralne, które mogą się zdarzyć w sądzie, prowadząc do uchylenia jego orzeczenia. Jest to pouczające dla prawników procesowych.
“Błędy proceduralne WSA doprowadziły do uchylenia jego zarządzenia przez NSA.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FZ 174/08 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2008-05-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-04-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Antoni Hanusz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości Hasła tematyczne Podatek od nieruchomości Sygn. powiązane I SA/Kr 1767/06 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2007-05-22 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżone zarządzenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 49 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Antoni Hanusz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B.P. od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Kr 1767/06 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi B.P. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1995 r. postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Uzasadnienie II FZ 174/08 Uzasadnienie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Kr 1767/06, pozostawił bez rozpoznania pismo B.P. z dnia 10 września 2007 roku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 sierpnia 2006 roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za rok podatkowy 1995. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że skarżący zarządzeniem z dnia 28 września 2007 roku został wezwany do uzupełnienia braków pisma z dnia 10 września 2007 roku w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, poprzez określenie czy pismo to jest zażaleniem od postanowienia z dnia 27 sierpnia 2007 roku, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jak wynika z uzasadnienia zarządzenia, wezwanie to doręczone zostało w dniu 11 stycznia 2005 roku. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącego dostrzeżonych braków, Sąd zastosował art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a., oraz zarządził pozostawić bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 10 września 2007 roku. W zażaleniu na powyższe zarządzenie B.P. wniósł o jego uchylenie oraz uzupełnił braki pisma z dnia 10 września 2007 roku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem toczącego się postępowania zażaleniowego jest zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2007 roku o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 10 września 2007 roku (I SA/Kr 1767/06), wskutek nieuzupełnienia przez skarżącego dostrzeżonych przez Sąd braków tego pisma w wyznaczonym terminie, stosownie do zarządzenia Sądu z dnia 28 września 2007 roku. Tymczasem analiza akt rozpoznawanej sprawy wskazuje, że pismo skarżącego z dnia 10 września 2007 roku nie zostało załączone do akt przed datą wydania zaskarżonego zarządzenia, to jest przed dniem 13 grudnia 2007 roku. Nadto, akta sprawy nie zawierają zarządzenia z dnia 28 września 2007 roku wzywającego podatnika do uzupełnienia braków pisma z dnia 10 września 2008 roku, o którym mowa w uzasadnieniu zarządzenia z dnia 13 grudnia 2007 roku stanowiącego przedmiot zażalenia. Wreszcie nie jest możliwe, by zarządzenie z dnia 28 września 2007 roku zostało doręczone w dniu 11 stycznia 2005 roku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie, w oparciu o zgromadzone w niej akta, nie było podstaw do zastosowania przez Sąd pierwszej instancji art. 49 § 2 u.p.p.s.a. i wydania zaskarżonego zarządzenia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w toku ponownego postępowania powinien ustalić, czy pismo podatnika z dnia 10 września 2007 roku zostało wniesione do akt rozpoznawanej sprawy, a następnie po ewentualnym załączeniu go do akt sprawy, powinien dokonać czynności niezbędnych do nadania mu biegu, stosownie do norm zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 tej ustawy orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI