II FZ 17/26

II FZ 17/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Dumas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Gd 1309/21 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2024-05-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 157 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 1309/21 w przedmiocie uzupełnienia wyroku w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 lipca 2021 r. nr 2201-IEW-3.7010.32.2021 w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 kwietnia 2025 r., I SA/Gd 1309/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Gdańsku z 28 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 1309/21.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że ww. wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 lipca 2021 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 rok, oddalił skargę. Odpis sentencji wyroku, wydanego w trybie uproszczonym, doręczono Skarżącemu w dniu 14 czerwca 2024 r.
W piśmie z 27 czerwca 2024 r. Skarżący wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez wskazanie, że Sąd oddala skargę na działalność skarżonego organu administracji publicznej w całości wraz z jej rozszerzeniem.
Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, gdyż, w ocenie Sądu, sformułowanie w sentencji wyroku "oddala skargę" w sposób jednoznaczny i niepozostawiający wątpliwości określa zakres rozstrzygnięcia Sądu.
W ocenie Sądu, Sąd objął kontrolą oraz wypowiedział się w stosunku do skarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 lipca 2021 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Przedmiot zaskarżenia został określony w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu Sąd wydał rozstrzygnięcie (oddalił skargę). Należy z tego względu uznać, że Sąd w wyroku, wobec którego Skarżący wnosi o uzupełnienie, orzekł o całości skargi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") odmówił uzupełnienia wyroku.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia "w całości, lub uchylenie i skierowanie do ponownego rozpoznania sprawy".
Skarżący, nie zgadzając się ze stwierdzeniem, że sformułowanie "oddala skargę" jest jednoznaczne i niepozostawiające wątpliwości, wskazał, że we wniosku o uzupełnienie wyroku wniósł o użycie sformułowania "oddala skargę wraz z rozszerzeniem" i że "nic nie stoi na przeszkodzie do wskazania czy oddalenie skargi obejmuje całość zarzutów wskazanych w skardze i doręczonym Sądowi jej rozszerzeniu , poprzez użycie sformułowania "oddala skargę w całości".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że analogiczne zagadnienie do zaistniałego w rozpoznawanej sprawie stało się już przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. postanowień NSA z 9 lipca 2025 r., o sygn. III FZ 263/25; 27 listopada 2025 r., o sygn. I FZ 196/25, oraz z 1 kwietnia 2026 r, o sygn. III FZ 24/26, w których to NSA rozpoznawał zażalenie Skarżącego w tożsamym stanie prawnym i analogicznym stanie faktycznym. Uwagi poczynione w uzasadnieniach wskazanych postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego skład rozpoznający niniejsze zażalenie podziela i z tego względu posłuży się argumentacją w nich zawartą.
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od daty doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania lub był do tego zobligowany z urzędu.
Strona może zatem domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach. Po pierwsze, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 3502/14; B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019 komentarz do art. 157).
Z sytuacją, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, mamy do czynienia wówczas, gdy pominięto w wyroku niektóre akty administracyjne lub czynności objęte skargą albo orzeczono tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zatem uzupełnienie sentencji wyroku może dotyczyć wyłącznie sytuacji, gdy sąd nie rozstrzygnął w stosunku do wszystkich aktów objętych zakresem skargi, nawet gdy skarga na ten akt była bezzasadna. Natomiast nie można żądać uzupełnienia wyroku, gdy sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze.
W okolicznościach niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo oddalił wniosek Skarżącego o uzupełnienie wyroku poprzez uzupełnienie komparycji wyroku o zapis "Sąd oddala złożoną skargę na działalność skarżonego organu administracji publicznej w całości, wraz z jej rozszerzeniem" (k. 206).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać, by Sąd pierwszej instancji w wyroku pominął niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo wskazał, że przedmiot zaskarżenia został określony w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu Sąd wydał rozstrzygnięcie, orzekając tym samym o całości skargi. Stanowisko Sądu co do szczegółowej argumentacji strony zawierane jest natomiast w uzasadnieniu orzeczenia, a nie w jego sentencji.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.