II FZ 1483/13

II FZ 1483/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-03-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-12-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Maria Świderska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II FZ 613/14 - Postanowienie NSA z 2014-05-28
I SA/Gl 1483/13 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2014-08-04
I SA/Wr 502/12 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2015-04-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 178, art. 197 par. 2, art. 49 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 24 marca 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2013 roku, sygn. akt I SA/Wr 502/12 w przedmiocie odrzucenia zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2013 roku odrzucające wniosek o przywrócenia terminu w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 lutego 2012 roku nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowienie z 20 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 502/12, ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 lutego 2012 roku odmawiającą umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok, odrzucił z uwagi na jego niedopuszczalność wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
W dniu 20 czerwca 2013 r., do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony zatytułowane "Skarga do Wojewódzkiego Sądu", które zostało zakwalifikowane jako zażalenie na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z 11 lipca 2013r., skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków formalnych tego pisma, poprzez wskazanie zaskarżonego postanowienia, sformułowanie wniosku o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W wyznaczonym terminie strona nadesłała pismo, w którym wniosła o uchylenie postanowienia w całości nie podając argumentów przemawiających za wnioskowanym rozstrzygnięciem.
Wobec powyższego, zaskarżonym obecnie postanowieniem z 16 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm) dalej "p.p.s.a." odrzucił zażalenie S. K. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podkreślono, że zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. wyraźne wskazanie zaskarżonego postanowienia, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia stanowi wymóg formalny wniesionego środka zaskarżenia, który podlega uzupełnieniu. W przedmiotowej sprawie pismo strony z dnia 20 czerwca 2013 r., które zostało zatytułowane "Skarga do Wojewódzkiego Sądu", zostało zakwalifikowane jako zażalenie na postanowienie tego sądu z dnia 20 maja 2013 r. Jednak brak wykonania przez stronę skarżącą wezwania z 11 lipca 2013 r. wyklucza możliwość merytorycznego rozpoznania przedmiotowego zażalenia.
Na powyższe postanowienie w dniu 3 września 2013 roku skarżący złożył zażalenie domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wniósł o przywrócenie terminu wynikającego z wezwania sądu z 20 marca 2013 roku, wskazując, że powodem uchybienia wyznaczonego w nim terminu było zwolnienie lekarskie jego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i jako takie podlega oddaleniu.
Zaznaczyć przede wszystkim należy, że w ocenianym środku zaskarżenia nie zostały przedstawione jakiekolwiek zarzuty, które dotyczyłyby podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 16 sierpnia 2013 roku. Skarżący nie kwestionuje w nim bowiem ani daty ani zgodności z prawem doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, jak też prawidłowości pouczenia o rygorze odrzucenia tego pisma procesowego w przypadku ich nieuzupełnienia. Nie jest również sporne to, że braki te w ustawowym terminie nie zostały usunięte. Argumentacja zażalenia opiera się wyłącznie na okolicznościach, które spowodowały uchybienie terminu do wykonania wcześniejszego zarządzenia WSA dotyczącego wezwania do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tego środka zaskarżenia.
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 11 lipca 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie siedmiu dni. Powyższe zarządzenie doręczono stronie 22 lipca 2013 r. Oznacza to, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął z dniem 29 lipca 2013 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych w powyższym terminie. W tych okolicznościach w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Stwierdzić więc należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie narusza prawa, a tym samym braku jest podstaw do jego uchylenia, zaś przedmiotowe zażalenie należało oddalić.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.