II FZ 122/25
Podsumowanie
NSA oddalił zażalenia na postanowienie WSA o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku dotyczącej przedmiotu sprawy podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swoim wyroku, zmieniając oznaczenie przedmiotu sprawy z "odmowy stwierdzenia nieważności decyzji" na "odmowy uchylenia decyzji". Strony wniosły zażalenia, twierdząc m.in. że nie doręczono im wyroku WSA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sprostowanie było dopuszczalne na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., ponieważ błąd dotyczył oznaczenia przedmiotu sprawy, a nie jej merytorycznej wadliwości, i oddalił zażalenia.
Sprawa dotyczyła zażaleń wniesionych przez M. P. i U. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2025 r., które sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w wyroku tego sądu z dnia 28 stycznia 2025 r. Omyłka dotyczyła oznaczenia przedmiotu sprawy – zamiast "odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej" wpisano "odmowy uchylenia decyzji ostatecznej" w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. Strony skarżące podnosiły, że nie doręczono im wyroku WSA i wniosły o uchylenie postanowienia o sprostowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 156 § 1 P.p.s.a., który pozwala na sprostowanie z urzędu lub na wniosek stron niedokładności, błędów pisarskich lub rachunkowych albo innych oczywistych omyłek w wyroku, uznał, że błąd w oznaczeniu przedmiotu sprawy był oczywistą omyłką pisarską. Sąd wskazał, że skarżący sam przyznał, iż w skardze nie wnosił o stwierdzenie nieważności, lecz o uchylenie decyzji. W związku z tym, NSA uznał, że sprostowanie dokonane przez WSA było prawidłowe i mieściło się w granicach dopuszczalnych przez prawo, a zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie, oddalając je na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku dotyczącą oznaczenia przedmiotu sprawy na wniosek strony, zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a.
Uzasadnienie
Błędne oznaczenie przedmiotu sprawy w sentencji wyroku, które nie odzwierciedla faktycznego przedmiotu zaskarżenia, stanowi oczywistą omyłkę pisarską, którą sąd ma obowiązek sprostować na wniosek strony lub z urzędu, aby zapewnić zgodność orzeczenia z rzeczywistym stanem sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 159
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd w oznaczeniu przedmiotu sprawy w wyroku WSA był oczywistą omyłką pisarską, podlegającą sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Niedoręczenie wyroku WSA stanowi podstawę do uchylenia postanowienia o sprostowaniu. Sprostowanie wyroku narusza prawa strony.
Godne uwagi sformułowania
sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki błędne wskazanie przedmiotu sprawy jest skutkiem oczywistej omyłki pisarskiej i w żadnym razie nie świadczy o jego merytorycznej wadliwości
Skład orzekający
Jerzy Płusa
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w orzeczeniach sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędu w oznaczeniu przedmiotu sprawy, a nie merytorycznej wadliwości orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej – sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II FZ 122/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2026-02-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-12-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Płusa /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I SA/Kr 548/24 - Wyrok WSA w Krakowie z 2025-01-28 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenia Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 156 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażaleń M. P. i U. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Kr 548/24 w zakresie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 29 maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: oddalić zażalenia. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 20 marca 2025 r. sygn. I SA/Kr 548/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na wniosek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 11 marca 2025 r., sprostował oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 28 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Kr 548/24, w zakresie oznaczenia przedmiotu sprawy, w ten sposób, że zamiast "w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r." wpisał "w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r." W zażaleniu z dnia 7 kwietnia 2025 r. na powyższe postanowienie uczestnik postępowania – U. P. (dalej jako "uczestnik postępowania") wskazała, że nie został jej doręczony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2025 r. oraz następnie w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 23 kwietnia 2025 r. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł również skarżący – M. P. (dalej jako "skarżący"), który w zażaleniu z dnia 19 kwietnia 2025 r. wskazał, że nie został mu doręczony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2025 r. oraz następnie w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 13 maja 2025 r. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może także nastąpić na wniosek strony, jak bowiem stanowi art. 159 P.p.s.a., wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności, a także na wniosek każdej ze stron postępowania lub jego uczestników. W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Kr 548/24, dokonano nieprawidłowego oznaczenia przedmiotu sprawy, w ten sposób, że błędnie wpisano "w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r." zamiast "w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.". W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą uchylenia w całości swojej decyzji ostatecznej z dnia 27 września 2018 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków -Krowodrza z dnia 31 sierpnia 2017 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Skarżący w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 13 maja 2025 r., tj. w piśmie z dnia 2 czerwca 2025 r. sam przyznał, że w skardze do Sądu pierwszej instancji nie wnosił "o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.", tylko skarga została wniesiona na odmowę przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie uchylenia decyzji z dnia 27 września 2018 r. W związku z powyższym zmiana, której domagał się organ mieści się w dyspozycji art. 156 § 1 P.p.s.a. Dlatego Sąd pierwszej instancji, wobec złożonego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wniosku o sprostowanie, prawidłowo skorygował wyrok postanowieniem z dnia 20 marca 2025 r., bowiem żądany przez organ zakres sprostowania sentencji wyroku mieści się w dopuszczalnych granicach sprostowania. Błędne wskazanie przedmiotu sprawy jest skutkiem oczywistej omyłki pisarskiej i w żadnym razie nie świadczy o jego merytorycznej wadliwości. Z przytoczonych powodów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę