II FZ 470/18

II FZ 470/18 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2018-09-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-07-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogdan Lubiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
I SA/Wr 1012/17 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2018-10-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 73 par. 1 i 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1012/17 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 13 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1012/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek A. W. (zwanej dalej "Skarżącą") o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 13 lipca 2017 r. w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych
Skarżąca wniosła zażalenia na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej "P.p.s.a.") w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.
W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 19 marca 2018 r., została nadana 27 marca 2018 r. i awizowana po raz pierwszy 30 marca 2018 r. Pełnomocnik Skarżącej odebrał przesyłkę w urzędzie pocztowym 16 kwietnia 2018 r.
W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie wynikająca z tego przepisu fikcja prawna wcześniejszego doręczenia. W tym zakresie jej skutki nie przestają wywoływać skutków prawnych wcześniejszego doręczenia przesyłki.
Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma, a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 P.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez pełnomocnika Skarżącej po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a.
W związku z tym, że pierwsze awizo zostało dokonane 30 marca 2018 r., bieg czternastodniowego terminu upływał 13 kwietnia 2018 r. W tym dniu, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło więc doręczenie pisma adresatowi i wobec tego zaczął biec 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia wynikający z art. 194 § 2 P.p.s.a. Termin ten upływał zatem dnia 20 kwietnia 2018 r. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie 23 kwietnia 2018 r.
Mając na uwadze powyższe, prawidłowym było odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.[pic]