II FZ 102/18

II FZ 102/18 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2018-03-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-02-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska- Nowacka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Kr 467/17 - Wyrok WSA w Krakowie z 2017-07-06
II FSK 1101/18 - Wyrok NSA z 2018-11-09
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 230 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzecińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 467/17 w przedmiocie uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. [...] S.A. z siedzibą w P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 2 marca 2017 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2009, 2010-2014 i 2015 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 467/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w punkcie 1 uchylił decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 2 marca 2017 r. [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 r. i [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2010-1014 oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji, w punkcie 2 oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 2 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015 r., zaś w punkcie 3 orzekł o kosztach postępowania sądowego.
W dniu 18 września 2017 r. organ wystąpił ze skargą kasacyjną, zaskarżając powyższy wyrok co do punktu 1 i 3 rozstrzygnięcia, uiszczając od rzeczonego pisma procesowego wpis sądowy w wysokości 1.000 zł.
Zarządzeniem z dnia 25 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał organ do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 606 zł.
Nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem, w dniu 5 października 2017 r. organ wniósł zażalenie, kwestionując prawidłowość wyliczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej oraz bezpodstawnego wezwania organu do jego uzupełnienia. W pierwszej kolejności organ podniósł, że sprawa dotycząca nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2015, nie jest objęta skargą kasacyjną, niezasadne jest więc pobieranie z tego tytułu wpisu stosunkowego. Ponadto w ocenie organu, skoro przedmiotem skargi kasacyjnej jest część wyroku Sądu I instancji, podstawę do wyliczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej winna stanowić suma wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o stwierdzenie nadpłaty za rok 2009 (22 795 zł) oraz za lata 2010-2014 (127 512 zł), co daje łącznie kwotę 150 307 zł. Wpis stosunkowy od tak ustalonej wartości przedmiotu zaskarżenia, po podniesieniu do wartości minimalnej wskazanej w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "Rozporządzenie"), wynosi 2000 zł, zatem połowa wpisu od skargi wynosi 1000 zł. Zdaniem organu niezasadne jest rozbijanie kwoty na dwie składowe (za rok 2009 i lata 2010-2014).
Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 10 października 2017 r. zmienił zarządzenie z dnia 25 września 2017 r. o uzupełnieniu wpisu sądowego, w ten sposób, że kwotę 606 zł zmienił na kwotę 342 zł. Wskazano, że omyłkowo przyjęto, że przedmiotem skargi kasacyjnej organu jest również sprawa dotycząca nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015 r. Wyjaśniono również, że wpis od skargi kasacyjnej należny jest w wysokości odpowiadającej połowie wpisów od skarg pobranych w połączonych sprawach.
Pismem z dnia 18 października 2017 r. pełnomocnik organu podtrzymał zażalenie na zaskarżone zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Paragraf 1 Rozporządzenia wskazuje wysokości wpisów stosunkowych w sprawach, w których przedmiotem zaskarżonego aktu są należności pieniężne, uzależniając ich wysokość od występującej w sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia. Stosownie zaś do § 3 Rozporządzenia od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wpis sądowy wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł.
Zgodnie z art. 111 § 2 p.p.s.a. sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Połączenie dotyczy spraw, którym nadano już bieg, a więc tych, w których skargi odpowiadały wymogom formalnym i zostały należycie opłacone. Zarządzenie o połączeniu ma charakter wyłącznie techniczny i jest podyktowane ekonomią procesową. Nie pozbawia jednak tych spraw odrębnego charakteru, ani samodzielności. Wyrok wydany w odniesieniu do połączonych spraw powinien zawierać odrębne rozstrzygnięcie co do każdej z nich. Odpowiednio skarga kasacyjna od wyroku wydanego w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia powinna uwzględniać fakt odrębności spraw połączonych. Wobec tego wpis od skargi kasacyjnej (gdy strona skarży wyrok w całości) należny jest w wysokości odpowiadającej połowie sumy wpisów od skarg pobranych w każdej z połączonych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II FZ 349/09 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze odrębny charakter spraw połączonych na zasadzie art. 111 § 2 p.p.s.a. oraz brak zaskarżenia wyroku WSA w Krakowie przez organ w części w dotyczącej decyzji w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2015 r., należy uznać, że wpis od skargi kasacyjnej w tej części nie jest należny. Słusznie zatem Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 10 października 2017 r. zmienił poprzednie zarządzenie wzywające do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie wpis od skargi kasacyjnej wniesionej przez organ, wynosi połowę wpisu od skarg na decyzje w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 r. oraz w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2010-2014.
Nie ma jednak racji organ, twierdząc, że podstawą do obliczenia wpisu powinna być suma wartości nadpłat z zaskarżonych decyzji. Jak wskazano wcześniej, pomimo połączenia spraw do wspólnego rozpoznania, każda z nich jest odrębna. Wobec tego należny wpis od skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 6 lipca 2017 r. wynosi w sumie połowę kwot pobranych tytułem wpisów od skarg w połączonych sprawach w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 r. oraz w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2010-2014, tj. 1342 zł. (342 zł + 1000 zł).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.