Orzeczenie · 2006-07-26

II FSK 990/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2006-07-26

NSApodatkoweWysokansa

podatek dochodowyosoby fizycznenadpłatazobowiązanie podatkoweres iudicatanieważność decyzjiOrdynacja podatkowapostępowanie podatkowekontrola skarbowa

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa rozpatrywana przez NSA dotyczyła skargi kasacyjnej Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej (GIKS) od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił decyzje GIKS odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji podatkowych dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 1997 i 1998. Podatnicy, Alicja i Henryk T., domagali się stwierdzenia nieważności decyzji, argumentując, że zostały one wydane mimo wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy decyzją o nadpłacie, co stanowi naruszenie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej (op). WSA w Warszawie uznał rację podatników, stwierdzając, że wydanie decyzji w przedmiocie nadpłaty za dany okres podatkowy wyklucza możliwość wydania za ten sam okres decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Sąd podkreślił, że decyzja o nadpłacie, podobnie jak decyzja o zobowiązaniu, ostatecznie ustala wysokość podatku, a istnienie dwóch sprzecznych decyzji dotyczących tego samego okresu jest niedopuszczalne. GIKS w skardze kasacyjnej zarzucił WSA błędną wykładnię art. 247 § 1 pkt 4 op oraz art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący argumentował, że decyzje o nadpłacie nie rozstrzygały o wysokości zobowiązania podatkowego, a organ miał prawo wydać decyzje wymiarowe. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za niezasadne. Sąd podkreślił, że wykładnia art. 247 § 1 pkt 4 op dokonana przez WSA była prawidłowa, a decyzja o nadpłacie lub zobowiązaniu podatkowym rozstrzyga ostatecznie o wysokości podatku za dany okres, co wyklucza wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie. NSA zaznaczył również, że nie mógł badać ustaleń faktycznych dokonanych przez WSA, ponieważ skarżący nie podniósł zarzutu naruszenia przepisów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Potwierdzenie zasady res iudicata w kontekście decyzji o nadpłacie i zobowiązaniu podatkowym, a także interpretacja art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy decyzja o nadpłacie została wydana przed decyzją o zobowiązaniu podatkowym za ten sam okres.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wydanie decyzji w przedmiocie nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za dany okres podatkowy wyklucza możliwość wydania za ten sam okres decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wydanie decyzji w przedmiocie nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za dany okres podatkowy wyklucza możliwość wydania za ten sam okres decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Uzasadnienie

Decyzja o nadpłacie lub zobowiązaniu podatkowym ostatecznie rozstrzyga o wysokości podatku za dany okres. Istnienie dwóch sprzecznych decyzji dotyczących tego samego okresu jest niedopuszczalne i stanowi naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

Czy organ podatkowy ma prawo wydać decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, jeśli wcześniej wydano decyzję w przedmiocie nadpłaty za ten sam okres?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ podatkowy nie ma prawa wydać decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, jeśli wcześniej wydano decyzję w przedmiocie nadpłaty za ten sam okres.

Uzasadnienie

Wydanie decyzji w przedmiocie nadpłaty za dany okres podatkowy oznacza, że wysokość podatku została ostatecznie ustalona. Kolejne wydanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za ten sam okres naruszałoby zasadę powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

Przepisy (27)

Główne

o.p. art. 247 § 1

Ordynacja podatkowa

Organ stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Tożsamość sprawy zachodzi, gdy występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Wydanie decyzji w przedmiocie nadpłaty wyklucza możliwość wydania decyzji w przedmiocie zobowiązania podatkowego za ten sam okres i odwrotnie.

u.p.d.o.f. art. 45 § 6

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przepis ten stanowi o obowiązku organu wydania decyzji, jeśli uzna, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wynikająca z deklaracji podatkowej. NSA uznał, że zarzut niewłaściwej wykładni tego przepisu w kontekście zaskarżonej sprawy był bezprzedmiotowy, gdyż przepis ten nie był przedmiotem analizy i wykładni Sądu I instancji.

Pomocnicze

u.k.s. art. 31

Ustawa o kontroli skarbowej

u.k.s. art. 13

Ustawa o kontroli skarbowej

u.k.s. art. 24

Ustawa o kontroli skarbowej

u.p.d.o.f. art. 22

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

o.p. art. 74a

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 77 § 3

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 128

Ordynacja podatkowa

Zasada trwałości decyzji ostatecznej.

o.p. art. 21 § 3

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 4

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 5

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 6

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 13

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 53

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 59 § 1

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 120

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 165 § 1

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 181

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 193

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 207

Ordynacja podatkowa

u.k.s. art. 28

Ustawa o kontroli skarbowej

p.p.s.a. art. 176