II FSK 968/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki U. w B. od wyroku WSA w Białymstoku, który oddalił skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Spór dotyczył możliwości zaliczenia poniesionych kosztów opłaty przyłączeniowej do wartości początkowej nowo budowanego budynku, który miał stanowić środek trwały. Skarżący argumentował, że opłata przyłączeniowa, mimo że poniesiona przed oddaniem budynku do użytkowania, jest szeroko rozumianym kosztem dającym się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych i stanowi element składowy budynku, bez którego nie mógłby on funkcjonować. Organ interpretacyjny oraz WSA uznali jednak to stanowisko za nieprawidłowe. Sąd pierwszej instancji wskazał, że proces inwestycyjny kończy się wraz z wytworzeniem środka trwałego, a opłata przyłączeniowa jest związana z późniejszym etapem użytkowania obiektu. Podkreślono również, że przyłącza są zazwyczaj elementem sieci przesyłowej należącej do przedsiębiorcy energetycznego, a zaliczenie opłaty do kosztów wytworzenia przez inwestora mogłoby prowadzić do podwójnego ujmowania tej samej wartości w wartościach początkowych środków trwałych przez dwa podmioty. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, podzielił argumentację sądu pierwszej instancji i organu interpretacyjnego. Stwierdził, że opłata przyłączeniowa nie jest kosztem wytworzenia środka trwałego w rozumieniu art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, lecz wydatkiem pozwalającym na użytkowanie środka trwałego, realizowanym, gdy obiekt już istnieje. NSA powołał się na wcześniejsze orzecznictwo, w tym wyrok z dnia 4 sierpnia 2020 r. sygn. akt II FSK 80/20, podkreślając, że opłaty przyłączeniowe pozostają w związku z siecią przesyłową przedsiębiorców energetycznych, a nie z obiektami przyłączanymi. Sąd oddalił skargę kasacyjną, zasądzając od skarżącego koszty postępowania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający