II FSK 945/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki F. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który oddalił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. Sprawa dotyczyła sprostowania oczywistej omyłki w decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2016. Spółka zarzuciła m.in. naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w szczególności art. 215, poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, a także naruszenie zasad postępowania, takich jak zasada pewności prawa (art. 120 o.p.) i zasada budzenia zaufania (art. 121 o.p.), wskazując na sprzeczne informacje udzielane przez organ w różnych postanowieniach dotyczących tej samej sprawy. Spółka podnosiła, że organ najpierw informował o braku możliwości sprostowania decyzji na podstawie art. 215 o.p., a następnie sam dokonał sprostowania z urzędu w oparciu o ten przepis. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że sprawa dotycząca sprostowania z urzędu na podstawie art. 215 o.p. jest odmienna od sprawy dotyczącej uzupełnienia decyzji na wniosek strony na podstawie art. 213 o.p. Sąd nie podzielił zarzutu o wprowadzeniu strony w błąd, wskazując, że różne tryby postępowania (sprostowanie z urzędu vs. uzupełnienie na wniosek) uzasadniają odmienne działania organu. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził koszty postępowania od spółki na rzecz Dyrektora IAS.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie przepisów dotyczących sprostowania oczywistej omyłki w decyzji podatkowej (art. 215 o.p.) w kontekście odróżnienia od trybu uzupełnienia decyzji (art. 213 o.p.) oraz zasady zaufania do organów podatkowych.
Dotyczy specyficznej sytuacji rozróżnienia dwóch trybów postępowania podatkowego. Nie stanowi przełomowej wykładni.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ podatkowy może sprostować oczywistą omyłkę w decyzji na podstawie art. 215 Ordynacji podatkowej, jeśli wcześniej informował stronę, że ten tryb nie ma zastosowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ może sprostować oczywistą omyłkę na podstawie art. 215 o.p., a jest to odrębny tryb od uzupełnienia decyzji na wniosek strony na podstawie art. 213 o.p.
Uzasadnienie
Sąd rozróżnił tryb sprostowania oczywistej omyłki z urzędu (art. 215 o.p.) od trybu uzupełnienia decyzji na wniosek strony (art. 213 o.p.). Odmienne traktowanie tych trybów przez organ nie stanowi naruszenia zasady zaufania ani pewności prawa, jeśli wynika z odmiennej podstawy prawnej i przedmiotu postępowania.
Czy organ podatkowy narusza zasadę pewności prawa (art. 120 o.p.) i zasadę budzenia zaufania (art. 121 o.p.), udzielając stronie sprzecznych informacji co do możliwości sprostowania decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sprzeczne informacje wynikają z odmiennych podstaw prawnych i przedmiotu postępowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ nie naruszył zasad postępowania, ponieważ informacja o braku możliwości sprostowania na podstawie art. 215 o.p. dotyczyła innego trybu (uzupełnienia na wniosek), a późniejsze sprostowanie z urzędu na podstawie art. 215 o.p. było uzasadnione odrębną podstawą prawną i przedmiotem sprawy.
Czy błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie art. 8 ust. 1, 2, 3 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.) poprzez uznanie, że rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, stanowi podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut ten jest niezasadny.
Uzasadnienie
Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia art. 8 u.p.d.o.p., wskazując na niebudzącą wątpliwości treść postanowienia o sprostowaniu.
Przepisy (20)
Główne
o.p. art. 215 § 1
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
o.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 121 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 121 § 2
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 124
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 125 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 213 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 213 § 2
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 217 § 2
Ordynacja podatkowa
u.p.d.o.p. art. 8 § 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 8 § 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 8 § 3
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
u.p.d.o.p. art. 8 § 5
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
p.p.s.a. art. 174 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozróżnienie między sprostowaniem oczywistej omyłki z urzędu (art. 215 o.p.) a uzupełnieniem decyzji na wniosek strony (art. 213 o.p.). • Odmienne traktowanie tych trybów przez organ nie narusza zasady zaufania ani pewności prawa, jeśli wynika z odmiennej podstawy prawnej i przedmiotu sprawy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie art. 8 ust. 1, 2, 3 i 5 u.p.d.o.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. • Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 215 § 1 o.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wydanie postanowienia z obrazą art. 120, 121, 124, 125, 217 § 2 o.p. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi w wyniku zaakceptowania przez Sąd naruszenia przepisów postępowania przez organy podatkowe. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że na podstawie art. 215 § 1 o.p. można sprostować treść rozstrzygnięcia decyzji jako oczywistą omyłkę pisarską.
Godne uwagi sformułowania
Sprawa zakończona wyrokiem WSA w Łodzi z 13 października 2021 r. I SA/Łd 597/21, dotyczyła uzupełnienia decyzji na podstawie art. 213 o.p. Natomiast sprawa niniejsza dotyczy sprostowania decyzji z urzędu na podstawie art. 215 o.p. Nie może więc być mowy o wydaniu przez organ dwóch różnych, częściowo pokrywających się postanowień. • Sąd administracyjny pierwszej instancji już wyjaśniał, że na podstawie art. 213 § 1 o.p. strona może domagać się sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia co do prawa zaskarżenia decyzji. Natomiast czym innym jest sprostowanie oczywistej omyłki na podstawie art. 215 o.p., który zastosowano w rozpoznanej sprawie.
Skład orzekający
Anna Dumas
przewodniczący
Antoni Hanusz
sprawozdawca
Alicja Polańska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących sprostowania oczywistej omyłki w decyzji podatkowej (art. 215 o.p.) w kontekście odróżnienia od trybu uzupełnienia decyzji (art. 213 o.p.) oraz zasady zaufania do organów podatkowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozróżnienia dwóch trybów postępowania podatkowego. Nie stanowi przełomowej wykładni.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej w prawie podatkowym – możliwości i sposobu sprostowania omyłek w decyzjach. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest ważna dla praktyków prawa podatkowego.
“Sprostowanie omyłki w decyzji podatkowej – kiedy organ może działać z urzędu, a kiedy strona musi wnioskować?”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.