II FSK 931/22

II FSK 931/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-04-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Dumas /przewodniczący/
Krzysztof Kandut
Małgorzata Wolf- Kalamala /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
I SA/Wr 526/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2021-08-26
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 865
art. 12 ust. 4 pkt 14, art. 12 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Krzysztof Kandut, Protokolant Aleksander Polak, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej E. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 526/20 w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 26 sierpnia 2021 r., I SA/Wr 526/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E.spółki z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 lipca 2020 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych
2. Z wniosku o wydanie interpretacji wynika, że Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą i sprzedaje energię elektryczną. Z powodu znacznego wzrostu kosztów energii elektrycznej wprowadzono ograniczenia w kształtowaniu cen. Skarżącej przysługuje zwrot "kwoty różnicy cen" oraz "rekompensata finansowa", o które wystąpiła oraz które otrzymała. Zwrot "kwoty różnicy ceny" otrzymała na podstawie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2538 ze zm.), "rekompensatę finansową" na podstawie art. 7 ust. 1b w zw. z art. 8 ww. ustawy.
Zdaniem Skarżącej skoro "zwrot różnicy ceny" i "rekompensata finansowa" pochodzą ze środków budżetu państwa wypłacanych w ramach programu rządowego, to nie stanowią przychodu podatkowego - spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 865 ze zm. - dalej: u.p.d.o.p.).
Utworzono Fundusz, z którego finansowane są kwoty różnic cen, rekompensaty finansowe oraz dofinansowania. Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest minister do spraw energii. Otrzymane nieodpłatne świadczenie jest współfinansowane ze środków budżetu państwa, gdyż dotacje celowe z budżetu państwa stanowią jedno ze źródeł przychodów funduszu. Dofinansowanie przyznane jest z programu rządowego. Skoro za realizację programu udzielania dofinansowań odpowiada członek Rady Ministrów, tym bardziej należy uznać, że wypłata dofinansowania odbywa się w ramach programu rządowego.
Zdaniem organu Skarżąca otrzymała przysporzenie i zwiększyła aktywa, nie jest istotne źródło tych środków. Przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Katalog przysporzeń nie stanowiących przychodów podatkowych został określony w art. 12 ust. 4 u.p.d.o.p.
i nie można go interpretować rozszerzająco.
3. Sąd oddalił skargę, podzielając stanowisko organu i odnosząc się do art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. Zwrócił uwagę, że przepis ten ustala dwa łączne warunki wyłączenia przychodów z opodatkowania:
A) wartości rzeczy otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie oraz wartości innych świadczeń otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie,
B) finansowane lub współfinansowane ze środków publicznych.
Skarżąca akcentuje spełnienie warunku pod literą B), podkreślając pochodzenie środków z budżetu państwa wypłacanych w ramach programu rządowego. Pomija jednak warunek pod literą A) - co do charakteru otrzymanych wartości. Otrzymane przez Skarżącą środki niewątpliwie stanowią wartość pieniężną, zatem nie mogą stanowić świadczenia nieodpłatnego.
Niezależnie od argumentacji Skarżącej, czy kwota różnicy ceny oraz rekompensata finansowa realizują cel publiczny, stanowią pomoc publiczną - to z pewnością nie mogą być kwalifikowane do art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. jako nieodpłatne świadczenia. Tymczasem taki zakres zaskarżenia (wyłącznie art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p.) – poprzez sformułowanie zarzutu skargi - uczyniła w sprawie Skarżąca, czym sąd w sprawie skargi na wydaną interpretację jest związany.
4. Powyższy wyrok Skarżąca zaskarżyła w całości skargą kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. przez błędną wykładnię skutkującą błędnym przyjęciem, że otrzymane przez Skarżącą "kwota różnicy cen"
i "rekompensata finansowa" stanowią przychód Skarżącej podlegający opodatkowaniu i nie są objęte dyspozycją art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p.
W skardze kasacyjnej zawarto wnioski o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie na rzecz Skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podtrzymał swoje stanowisko
i wniósł o jej oddalenie; zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
5. Trafnie organ wskazuje, że ze stanowiskiem Skarżącej nie sposób się zgodzić, bowiem zarówno "kwota różnicy ceny" oraz "rekompensata finansowa" nie stanowią nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p., a co za tym idzie nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania. Należy uwzględnić art. 7 ust. 1 i ust. 2, art. 12 ust, 1 pkt 1 oraz art. 12 ust, 4 pkt 14 u.p.d.o.p., a także regulacje zawarte w ustawie z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw - tj. art. 7 ust. 1 i ust. 1b w zw. z art. 8 ust.1.
Podstawą prawną otrzymania przez Skarżącą "kwoty różnicy ceny" oraz "rekompensaty finansowej" jest art. 7 ust. 1 i ust. 1b w zw. z art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw. Rzeczywiste otrzymanie przychodu rozumianego jako wszelkie przysporzenia
majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Otrzymane na rachunek bankowy środki w postaci "kwoty różnicy ceny", jak i "rekompensaty finansowej" stanowią wartości pieniężne, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., uzyskane na wniosek spółki i obliczone według odpowiednich przepisów, będąc sui generis rekompensatą dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, a tym samym nie mogą stanowić wartości nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p.
"Kwota różnicy ceny" stanowi rekompensatę z tytułu obowiązku sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowych po cenach niższych (z 2018 r.). "Rekompensata finansowa" jest to kwota na pokrycie różnicy między wielkością przychodów za obrót energią elektryczną na rzecz odbiorców końcowych. Są to określone kwoty pieniężne. Skoro tak to wykluczone jest twierdzenie, że są one świadczeniami nieodpłatnymi, wyłączonymi z kategorii przychodu na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. Do zastosowania wyłączenia z przychodów nie jest wystarczające, że "kwota różnicy ceny" i "rekompensata finansowa" stanowią pomoc publiczną, realizują cel publiczny.
Uznanie, iż przychód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu prowadziłoby właśnie do przyznania Skarżącej nieuzasadnionych korzyści, wyłączając z opodatkowania otrzymane kwoty pieniężne, które co do zasady stanowią przychód i podlegają opodatkowaniu.
6. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak
w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a., a w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2, art. 209, art. 210 P.p.s.a.