II FSK 92/22

II FSK 92/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-10-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska- Nowacka
Maciej Jaśniewicz /przewodniczący/
Zbigniew Romała /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
I SA/Ke 458/21 - Wyrok WSA w Kielcach z 2021-11-25
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2647
art. 9a, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 30 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA - delegowany Zbigniew Romała (sprawozdawca), , Protokolant Oktawian Nogaj, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Ke 458/21 w sprawie ze skargi K. R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 maja 2021 r. nr 0115-KDIT3.4011.295.2021.2.JS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę, 3) zasądza od K. R. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 25 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Ke 458/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Dyrektor KIS") z 20 maja 2021 r. oraz zasądził zwrot kosztów postępowania, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Wymieniony wyrok oraz pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane są na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Jako podstawę prawną orzeczenia Sąd I instancji wskazał art. 146 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) dalej: "p.p.s.a.".
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:
K. R. (dalej: "Skarżący", "Wnioskodawca") w złożonym wniosku
o wydanie interpretacji indywidualnej podał, że jest sportowcem nieprowadzącym pozarolniczej działalności gospodarczej. Bierze udział we współzawodnictwie sportowym
w dyscyplinie [...] na terenach państw członkowskich Unii Europejskiej. Do udziału
w zawodach dopuszczeni są zarówno sportowcy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą, jak i tacy, którzy jednoosobowej działalności nie prowadzą. Imprezy sportowe, w których bierze udział Wnioskodawca spełniają kryteria pojęcia "konkursu", do którego odnoszą się normy wynikające z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2020 r. poz. 1426, ze zm.) dalej "u.p.d.o.f.". Odbywają się one na zasadach wyraźnie wymienionych w stosownych regulaminach sportowych i organizacyjnych, a zwycięzcy wyłaniani są na drodze wzajemnej rywalizacji i współzawodnictwa. W efekcie, dotychczasowe nagrody finansowe uzyskiwane przez Skarżącego w wyżej wymienionych konkursach były rozliczane przy wykorzystaniu zryczałtowanej stawki podatku dochodowego w wysokości 10%, co nie wzbudzało wątpliwości organów podatkowych.
Wnioskodawca planuje w przyszłości zarejestrowanie jednoosobowej działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie m.in. "działalność indywidualnych sportowców", objęta podklasą 93.19.Z PKD - Pozostała działalność związana ze sportem. Wraz
z rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej, wnioskodawca planuje skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 9a ust. 2 u.p.d.o.f., tj. opodatkowania dochodów pochodzących z działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ww. ustawy tj. podatkiem liniowym w wysokości 19%. Wnioskodawca po planowanym rozpoczęciu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, już jako przedsiębiorca, zamierza kontynuować starty w imprezach sportowych organizowanych na terytoriach państw członkowskich Unii Europejskiej, w których spodziewa się uzyskiwać nagrody finansowe.
W związku z powyższym opisem Skarżący zadał następujące pytanie: czy do nagród finansowych, zdobytych w przyszłości w zawodach sportowych przez Wnioskodawcę prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, znajdzie zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
Zdaniem Strony do nagród finansowych, które zdobędzie w przyszłości, jako Podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą znajdzie zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Przepis, na gruncie którego pojawiło się pytanie Wnioskodawcy, nie zawiera bowiem w swej treści ograniczenia, które uniemożliwiałoby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Wskazuje jedynie, że od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych 2e sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody.
W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 20 maja 2021 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko Skarżącego jest nieprawidłowe.
Zdaniem organu nagrody pieniężne zdobyte z tytułu udziału w konkursach (zawodach sportowych) przez przedsiębiorcę w ramach działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie m.in. działalność indywidualnych sportowców, będą stanowiły przychód z tej działalności i będą podlegały opodatkowaniu na tych samych zasadach jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej. Samo uznanie danego przedsięwzięcia za konkurs nie powoduje, że automatycznie ma zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
Po rozpoznaniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 25 listopada 2021 r. uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.
Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku, istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczyła sposobu opodatkowania dochodu (przychodu) z nagród finansowych, które będą zdobyte w zawodach sportowych w przyszłości przez Wnioskodawcę prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, a mianowicie czy będzie miał zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
W ocenie Sądu I instancji, Dyrektor KIS dokonał błędnej wykładni przepisów art. 30c
Ust. 1 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 oraz z art. 26 ust. 1 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., wykluczając możliwość zastosowania do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
Jak prawidłowo zauważył Skarżący art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie zawiera żadnego ograniczenia podmiotowego, które uniemożliwiałoby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym, nie wyklucza zastosowania zryczałtowanego podatku dochodowego do przychodów przedsiębiorców stanowiących nagrody i wygrane w konkursach. Art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek
z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i nie mających, co potwierdza literalna wykładnia przepisu.
Zdaniem WSA w Kielcach, w świetle opisu zdarzenia przyszłego brak jest podstaw do przyjęcia, że imprezy sportowe, w których będzie brał udział Skarżący jako przedsiębiorca nie posiadają cech konkursu. W szczególności, konkurs przeprowadzany jest na podstawie regulaminów sportowych i organizacyjnych, a zwycięzcy wyłaniani są na drodze wzajemnej rywalizacji i współzawodnictwa. W efekcie, dotychczasowe nagrody finansowe uzyskiwane przez Skarżącego w wyżej wymienionych konkursach były rozliczane przy wykorzystaniu zryczałtowanej stawki podatku dochodowego w wysokości 10%, co nie wzbudzało wątpliwości organów podatkowych. Powyższy wywód pozostaje
w związku z przedstawionym przez Stronę opisem zdarzenia przyszłego i organ nie miał podstaw do jego podważenia. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego nie wynika, że "wygrana w konkursie" będzie następstwem spełnienia przez Skarżącego (w przyszłości prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.)
w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą szczególnych wymogów związanych
z tą właśnie działalnością gospodarczą. Zatem rezultat osiągnięty w konkursie sportowym jest uzależniony nie tylko od sposobu prowadzenia działalności gospodarczej.
W ocenie Sądu I instancji, stanowisko Skarżącego potwierdza także wykładnia systemowa wewnętrzna u.p.d.o.f., do której odwołuje się w skardze.
W konsekwencji za uprawnione uznano stanowisko, że jeżeli Skarżący zamierza jak dotychczas uczestniczyć w przedsięwzięciu spełniającym wymogi przypisane konkursowi, to otrzymane przez niego wygrane stanowią dochód (przychód) z konkursu. Tego zaś rodzaju dochód (przychód) podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca, czy też osoba nieprowadząca działalności gospodarczej. W szczególności, osiągnięte dochody (przychody) "z konkursu" są następstwem wyróżnionej przez ustawodawcę w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. aktywności prowadzonej przez Stronę i wypełnienia wyodrębnionych
w przywołanym przepisie, cech dochodu (przychodu).
Końcowo Sąd I instancji dla poparcia swojego stanowiska powołał się na wyrok NSA z 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 202/13 i II FSK 232/13, z 11 lutego 2021 r. sygn. akt II FSK 3039/18 oraz z 16 kwietnia 2021 r. sygn. akt II FSK 3346/18.
Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Kielcach wniósł organ zaskarżając ten wyrok w całości. Organ wniósł
o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, względnie o jego uchylenie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, 2) zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych 3) rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego:
- art. 30 ust. 1 pkt 2 oraz art. 10 ust.1 pkt 3, art. 9a ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w warunkach niniejszej sprawy nagrody uzyskiwane przez Skarżącego, które będą zdobyte w zawodach sportowych w przyszłości przez Wnioskodawcę prowadzącego działalność gospodarczą, będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem dochodowym podczas, gdy właściwa wykładnia wskazanych przepisów winna doprowadzić Sąd do uznania, iż
w rozpatrywanej sprawie wygrane w konkursach będą stanowić dochód Skarżącego
z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu stawką podatku zgodnie z przyjętą przez Wnioskodawcę formą rozliczenia podatku dochodowego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Dyrektor KIS podkreślił, że w sytuacji gdy Skarżący nie prowadził działalności gospodarczej i osiągał przychody z tytułu wygranych w konkursach to przychód ten kwalifikowany był jako inne źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust.1 pkt. 9 u.p.d.o.f. Odrębna natomiast sytuacja będzie w przypadku, gdy Skarżący rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie m.in. działalność indywidualnych sportowców oraz będzie brał udział w imprezach sportowych jako przedsiębiorca. Wówczas uzyskiwane z tego tytułu nagrody finansowe będą stanowiły przychód
w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. Zatem jeżeli nagroda lub wygrana została/ zostanie uzyskana przez przedsiębiorcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą to nie będą miały zastosowania przepisy art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Podmiot prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą jest/będzie zobowiązany doliczyć wartość otrzymanej nagrody uzyskanej w ramach konkursu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej i opodatkować uzyskany z tego tytułu przychód (dochód) wraz
z innymi uzyskanymi z pozarolniczej działalności gospodarczej przychodami (dochodami) stosownie do wybranej formy opodatkowania. Istotnym w ocenie organu jest fakt, iż
udział w konkursie będzie miał związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, albowiem Podatnik jak sam stwierdził w swoim wniosku będzie brał udział w konkursach jako osoba prowadząca działalność gospodarczą oraz w ramach tej działalności, wobec tego w konsekwencji wygrana w konkursie winna zostać zatem zaliczona do źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., tj. do pozarolniczej działalności gospodarczej.
Dopuszczenie opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na innych zasadach, np. na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., w ocenie organu interpretacyjnego stanowi naruszenie art. 9a u.p.d.o.f. Przyjęcie wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaprezentowanej przez WSA prowadziłoby do nieuzasadnionego ograniczenia uprawnienia podatnika, zagwarantowanego ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawą
o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w zakresie wyboru zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
W ocenie organu samo uznanie danego przedsięwzięcia za konkurs nie powoduje automatycznie, że ma zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., przewidujący 10% zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową. Należy zauważyć, że redakcja art. 30 ust. 1 u.p.d.o.f. wskazuje, że czynności i zdarzenia wymienione w tym przepisie, opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym, mają w zasadzie charakter jednorazowy i incydentalny, a celem przepisu jest ułatwienie poboru podatku. Cechy incydentalności nie można natomiast przypisać dochodom (przychodom)
z pozarolniczej działalności gospodarczej, która jest działalnością zarobkową prowadzoną we własnym imieniu i na własny rachunek, mającą charakter zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały).
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Skarżącego wniósł o jej oddalenie
i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.
Stosownie art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę
w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi. Rozpoznanie sprawy
w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest także wskazanymi w niej podstawami. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia sprawy w obszarze zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej, w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności orzeczenia sądu pierwszej instancji oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.
W rozpoznawanej sprawie w skardze kasacyjnej sformułowano zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczący błędnej wykładni art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. w zw. ze wskazanymi dalej w tym zarzucie przepisami tej ustawy i nieprawidłowej oceny co do możliwości zastosowania tego przepisu w odniesieniu do przedstawionego we wniosku Skarżącego stanu faktycznego.
Sporne zagadnienie, dotyczące sposobu opodatkowania dochodu (przychodu)
z nagród finansowych, zdobytych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i prawidłowej wykładni art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. było przedmiotem wielokrotnych rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt II FSK 976/18, z dnia 1 grudnia 2020 r. sygn. akt II FSK 1996/18, z dnia 21 grudnia 2021 r. sygn. akt II FSK 930/19, z dnia 28 lipca 2023 r., sygn. akt II FSK 174/24). W uzasadnieniu ww. orzeczeń podkreślono, że nagroda w konkursie otrzymana przez osobę fizyczną w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest przychodem z tej działalności, wobec czego nie znajduje do niej zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko przedstawione w tych orzeczeniach. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela zasadnicze tezy rozstrzygnięć i argumentację. Wobec powyższego uzasadnienie niniejszego wyroku oparto na motywach zawartych w wymienionych orzeczeniach.
Zważyć bowiem należy, że w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. wymieniono katalog źródeł przychodów, do których kwalifikuje się przychód (dochód) danego rodzaju.
W poszczególnych jednostkach redakcyjnych tego przepisu (punktach) wymienione
i opisane zostały (ze względu na ich charakter) poszczególne źródła przychodów,
a wyliczenie to dopełnione ("domknięte") zostało w ostatnim - dziewiątym punkcie, określeniem "inne przychody". Tak więc katalog tych źródeł jest wyczerpujący
i jednocześnie rozłączny, co oznacza, że każdy z przychodów, do których znajdują zastosowanie przepisy tej ustawy, da się zakwalifikować do jednego ze źródeł przychodów i jednocześnie każdy przychód może być przypisany do jednego tylko źródła. Jest to o tyle istotne, jako że w dalszych przepisach ustawy zostały określone zasady opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł przychodów.
W stanowisku Sądu I instancji ten aspekt sprawy został pominięty. Sąd ten nie wskazał wprost, do którego źródła przychodów należy zakwalifikować dochody (przychody), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., obejmujące m.in. nagrody uzyskane w konkursach. Mając jednak na uwadze treść art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., w której wskazane zostały przykładowo przychody z innych źródeł i gdzie mowa jest także, m.in.
o nagrodach i innych nieodpłatnych świadczeniach nienależących do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17, nie ulega wątpliwości, że w rachubę wchodziło jedynie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 - inne źródła.
W przytoczonych powyżej orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, co skład orzekający w rozpatrywanej sprawie akceptuje, że zakwalifikowanie danego przychodu do ostatniego źródła w tym katalogu, czyli innych źródeł, jest możliwe tylko w sytuacji, gdy przychód ten nie mieści się w żadnym z ośmiu wskazanych wcześniej źródeł przychodów - jednym z nich jest pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3). Innymi słowy, dopiero wykluczenie danego przychodu ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f. pozwala zakwalifikować ten przychód do innych źródeł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, już sama metodologia wykładni przepisów u.p.d.o.f. zastosowana przez Sąd I instancji była błędna i mogła prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Należy bowiem w pierwszej kolejności zakwalifikować dany przychód, według kryteriów określonych w poszczególnych punktach art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f., kierując się jego charakterem i istotą, do określonego źródła przychodów i w konsekwencji tego stosować dalsze przepisy u.p.d.o.f. normujące zasady opodatkowania przychodów z danego źródła, nie zaś na odwrót, jak uczynił to Sąd I instancji, a więc zakwalifikowanie danego przychodu do określonego źródła przychodów, na podstawie (wyjętego z kontekstu prawnego całej ustawy), tylko jednego z przepisów, jak wskazuje się to w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dotyczących podstawy obliczenia i wysokości podatku, znajdujących się
w rozdziale 6 u.p.d.o.f.
Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynikało m.in., że Skarżący planuje w przyszłości zarejestrowanie jednoosobowej działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie m.in. "działalność indywidualnych sportowców". Wraz z rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej, zamierza kontynuować starty w imprezach sportowych, w których spodziewa się uzyskiwać nagrody finansowe.
Chodzi tu zatem o typowe przedsięwzięcia w zakresie i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Przychód osiągnięty w ramach tej działalności, należy również traktować jako świadczenia majątkowe (nagrody) ponoszone przez organizatorów opisanych we wniosku zawodów sportowych, tj. jako przychody ze źródła przychodów,
o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., czyli z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym, w stosunku do tego rodzaju przychodów znajdzie zastosowanie art. 9a u.p.d.o.f., który stanowi, że dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 albo w art. 30c, albo też na zasadach ustanowionych w ustawie
z dnia 30 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2175, ze zm.).
W związku powyższą oceną i konstatacją wskazać również należy, że skoro każde źródło przychodów ma przypisane sobie zasady opodatkowania, nie jest konieczne wprowadzanie do treści przepisów zastrzeżeń, że zasady opodatkowania przychodów
z jednego źródła nie mogą być stosowane do opodatkowania przychodów z innego źródła.
Akceptując zatem prezentowane w sprawie stanowisko przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, uściślić jednak należy, że nie chodzi tu o udział i otrzymanie nagrody w konkursie (zawodach) przez osobę fizyczną mającą status przedsiębiorcy, lecz o udział
i otrzymanie nagrody w konkursie przez taką osobę w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.
Podsumowując, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy nagroda zostanie zdobyta przez przedsiębiorcę w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, to nie ma podstaw do zastosowania przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. i wyłączenia ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a więc z pozarolniczej działalności gospodarczej, dodatkowej gratyfikacji w postaci nagrody konkursowej. Nagroda ta powinna być opodatkowana na takich samach zasadach jak pozostałe przychody z działalności gospodarczej prowadzonej przez uczestnika konkursu.
Przedstawiając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym
w niniejszej sprawie nie podziela poglądu tegoż Sądu wyrażonego w wyrokach: z dnia
1 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2075/13, z dnia 3 marca 2020 r. sygn. akt II FSK 773/18, z dnia 16 kwietnia 2021 r. sygn. akt II FSK 3346/18 i z dnia 1 lutego 2022 r. sygn. akt II FSK 1985/19.
Mając na względzie powyższe i uznając, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 188 w zw. z art. 151 p.p.s.a. - uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz oddalił skargę.
O kosztach postępowania kasacyjnego od Skarżącego na rzecz organu orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.).[pic]