II FSK 1057/07

I SA/Łd 2041/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Bogusław Klimowicz /przewodniczący/
Paweł Kowalski
Teresa Porczyńska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Sygn. powiązane
II FSK 1057/07 - Wyrok NSA z 2008-11-04
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.), Sędzia WSA Paweł Kowalski, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Łd 2041/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu odwołania B. M. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu ze sprzedaży w 2004 r. zabudowanej nieruchomości w kwocie 4.924,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji.
Decyzje wydano w następującym stanie faktycznym ustalonym w postępowaniu administracyjnym.
Małżonkowie B. i A. M. nabyli w 2002 r. nieruchomość położoną w A. przy ul. A i B, oznaczoną jako działka nr 166/40 o obszarze 530 m kw., zabudowaną budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 132,3 m kw. W dniu 8 kwietnia 2004 r., a więc przed upływem 5 lat od daty nabycia nieruchomości, nieruchomość tą sprzedali W. i W. małżonkom Sz. za kwotę 200.000,00 zł. Organ I instancji stwierdził, że kwota uzyskana z powyższej transakcji stanowiła przychód w rozumieniu art.10 ust.1 pkt.8 lit.a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz.U z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.). Przychód ten podlega, zgodnie z art.28 ust.2 powołanej ustawy, opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 10%. Podatek płatny jest bez wezwania, w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży, na rachunek właściwego Urzędu Skarbowego. Z obowiązku zapłaty podatku zwolnieni są podatnicy, którzy w terminie 14 dni złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży wydatkują, w terminie dwóch lat od dnia sprzedaży nieruchomości, na cele określone w art.21 ust.1 pkt.32 lit.a) wymienionej ustawy W dniu 26 kwietnia 2004 r. podatniczka złożyła wraz z mężem, w Urzędzie Skarbowym w Z. oświadczenie, że kwotę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości przeznaczy na zakup mieszkania.
Organ podatkowy I instancji ustalił, że w rozliczeniu środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, co do których złożona została deklaracja o przeznaczeniu ich na zakup mieszkania, podatniczka uwzględniła kwoty :
2.928,00 zł za pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości położonej w A.,
85.000,00 zł na zakup lokalu mieszkalnego położonego w Ł. ul. C 20 m. 40,
11.130,21 zł na remont powyższego lokalu,
2.462,48 zł na opłaty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego dotyczącego zakupu własnościowego prawa do tego lokalu,
9.072,00 EURO na spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego w dniu 23 grudnia 2002 r. przez A SA na zakup zbytej w kwietniu 2004 r. nieruchomości.
Organ przyjął do rozliczenia osiągniętego przychodu wydatki w kwocie 101.520,69 zł. Nie uznał za podlegającą zwolnieniu od podatku część przychodu wydatkowaną na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup sprzedanej nieruchomości. W konsekwencji organ określił stronie wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 4.924,00 zł, wyliczając to zobowiązanie w wysokości 50%, jako że zobowiązanym w pozostałym zakresie jest mąż podatniczki, posiadający udział we współwłasności ustawowej małżeńskiej w sprzedanej nieruchomości i nabytym mieszkaniu. .
W odwołaniu od decyzji organu podatkowego I instancji strona wniosła o zaliczenie kwoty wydatkowanej na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup sprzedanej nieruchomości, do zwolnionej z podatku.
Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko prawne organu podatkowego I instancji. Stwierdził, że konstrukcja przedmiotowego zwolnienia opiera się na zasadzie, że następstwem uzyskania przychodu ze sprzedaży jednej nieruchomości jest możliwość wydatkowania go na cele związane z inną nieruchomością, a nie z tą, której podatnik się wyzbył. Spłata kredytu lub pożyczki powinna być zatem, zdaniem organu odwoławczego, związana z nabyciem innej nowej nieruchomości. Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do poglądów prezentowanych w orzecznictwie NSA. Podkreślił, że wykładnia celowościowa art.21 ust.1 pkt.32 a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych także przemawia za takim jego rozumieniem. Wyraźną intencją ustawodawcy, wynikającą z treści tego przepisu jest zdaniem organu odwoławczego "zachęcenie" (poprzez ustawowe zwolnienie podatkowe) osób uzyskujących przychód ze sprzedaży nieruchomości, praw majątkowych itp., do przeznaczenia pieniędzy uzyskanych z tych transakcji na cele nie związane z konsumpcją, lecz wydatkowanie ich na trwałe dobra zaspakajające przede wszystkim ich własne potrzeby mieszkaniowe. Zwolnienie takie polega na preferowaniu przeznaczenia wydatków, uzyskanych ze sprzedaży jednej nieruchomości na zakup drugiej, a nie udzielenie pomocy w spłatach należności związanych z wcześniejszym zakupem nieruchomości, której podatnik właśnie się pozbył."
W skardze na decyzję organu odwoławczego skarżąca wniosła o uznanie za zwolnioną od opodatkowania kwotę wydatkowaną na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup sprzedanej nieruchomości. Stwierdziła, że Jej pogląd prawny jest zgodny ze stanowiskiem prawnym prezentowanym przez przedstawiciela Ministerstwa Finansów. Podniosła, że od kupującego nieruchomość otrzymała wraz z mężem kwotę 200.000,00 zł minus kwota kredytu, który został spłacony w Banku A. Nigdy wraz z mężem nie byli w posiadaniu tych pieniędzy i uważają, że nie powinni płacić podatku od pieniędzy, których nie mieli.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
Strony pozostają w sporze co do interpretacji stanu prawnego jaki ma zastosowanie w tej sprawie. Ustalenia stanu faktycznego dokonane w postępowaniu administracyjnym nie budzą zastrzeżeń strony skarżącej. Niesporne zatem jest, że skarżąca wraz z mężem nabyła w 2002 r. zabudowaną nieruchomość, która została sprzedana przed upływem pięciu lat od daty jej zakupu, to jest w 2004 r. Małżonkowie złożyli oświadczenie w określonym prawem terminie, że uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przychód wydatkują w terminie dwóch lat na zakup mieszkania.
Zgodnie z art.21 ust.1 pkt.32 lit.a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:
"przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a:
a) w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:
- na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
- na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
- na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
- na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
- na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne - własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b) w całości - jeżeli sprzedaż nastąpiła w celu uzyskania, w zamian za te nieruchomości lub prawa, spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu albo budynku mieszkalnego lub jego części,
c) w całości - jeżeli sprzedaż nastąpiła w wykonaniu lub w związku z wielostronną umową o zamianie tych budynków lub praw do lokali,
d) w całości - jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny,
e) w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów,"
Wykładnia językowa cyt. przepisu nie budzi wątpliwości. Pozwala on na zastosowanie ulgi w postaci zwolnienia od podatku tej części uzyskanego przez stronę przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw określonych w art.10 ust.1 pkt.8 lit.a)-c) ustawy, jaką strona w okresie dwóch lat od daty sprzedaży wydatkowała na cele określone w tym przepisie. Przepis zawiera zamknięty, a nie przykładowy katalog celów na jakie mogą być poniesione wydatki. Nie wynika z niego możliwość zastosowania takiej ulgi w przypadku wydatkowania kwoty uzyskanej ze sprzedaży wskazanych nieruchomości czy praw na spłatę kredytu zaciągniętego na zbywaną nieruchomość. Zgodnie z art.21 ust.1 pkt.32 lit.e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, wolne są od podatku w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a). Oznacza to, że ustawodawca zwolnił od opodatkowania część przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, wydatkowanego na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki, zaciągniętych na nabycie kolejnej nieruchomości.
Przedmiotowe zwolnienie wiąże się z preferowaniem przeznaczania przez podatników kwot uzyskanych ze sprzedaży jednej nieruchomości na zakup kolejnej, nie preferuje zaś pomocy w spłatach należności związanych z wcześniejszym zakupem. Podobne stanowisko prezentowano już w orzecznictwie (wyrok NSA z dnia 10 maja 2001 r. sygn. akt I SA/Gd 2579/98; LEX nr 53846), wyroki WSA w Łodzi: z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Łd 928/05 nie publ., z dnia 5 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Łd 1924/03 nie publ.).
Zgodnie z utrwalonymi już w orzecznictwie poglądem prezentowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny, przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg i zwolnień podatkowych, jako zastępstwo od zasady powszechności opodatkowania, powinny być interpretowane ściśle, z wyłączeniem wykładni rozszerzającej.
Bez znaczenia dla oceny prawnej pozostaje fakt, że od kupującego nieruchomość w A. strona skarżąca otrzymała kwotę 200.000,00 zł minus kwota kredytu, który został spłacony w Banku A i nigdy była w posiadaniu tych pieniędzy. Forma dokonanego rozliczenia między stroną skarżącą a kupującym zbywaną przez stronę nieruchomość nie zmienia faktu, że spłata kredytu dokonana była z przychodu strony uzyskanego za zbytą nieruchomość. Jak wyżej wykazano przychód wydatkowany na ten cel nie podlega zwolnieniu od opodatkowania.
Powyższe rozważania uzasadniają stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.).