II FSK 712/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną K. W. od wyroku WSA w Poznaniu, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora IAS w Poznaniu w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 r. Głównym zarzutem skargi kasacyjnej było naruszenie przepisów Kodeksu cywilnego (art. 84 § 1, art. 60 Kc) poprzez błędną wykładnię i niezastosowanie ich do oświadczenia o wyborze formy opodatkowania, które skarżąca uznała za oświadczenie woli złożone pod wpływem błędu. Skarżąca argumentowała, że powinna mieć możliwość uchylenia się od skutków tego oświadczenia, powołując się na uniwersalność przepisów o wadach oświadczenia woli. NSA uznał jednak, że przepisy art. 9a ust. 2 ustawy o PIT dotyczące wyboru formy opodatkowania są zupełne i stanowią terminowe oświadczenie materialnoprawne, które nie podlega przywróceniu. Sąd podkreślił, że prawo podatkowe jest autonomiczne wobec prawa cywilnego i nie przewiduje możliwości stosowania przepisów Kodeksu cywilnego o wadach oświadczenia woli w odniesieniu do wyborów podatkowych, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Wskazano, że wybór formy opodatkowania jest ograniczony czasowo i dotyczy całego roku podatkowego, a podatnik ma możliwość zmiany formy opodatkowania w określonych terminach. NSA nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia przepisów postępowania, uznając, że stan faktyczny sprawy był odmienny od innych podobnych spraw, a organ podatkowy działał prawidłowo. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona, a skarżącej zasądzono zwrot części kosztów postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający