II FSK 684/22

II FSK 684/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska- Nowacka
Alicja Polańska
Jan Grzęda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
I SA/Wr 511/21 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2021-11-09
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1325
art. 14c par. 1, art. 121 par. 1 w zw. z art. 14h
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia WSA (del.) Alicja Polańska, Protokolant Aleksander Polak, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 511/21 w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 marca 2021 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.514.2020.2.SG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, 2) zasądza od W. sp. z o.o. z siedzibą w S. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 511/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną przez W. sp. z o.o. z siedzibą w S. interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 marca 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Wskazany wyrok (podobnie jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżąca występując z wnioskiem o udzielnie interpretacji indywidualnej dotyczącej przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej "u.p.d.o.p.") opisała stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Wskazała, że jest rezydentem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie kraju. Przedmiotem działalności jest sprzedaż wyrobów farmaceutycznych i medycznych, w szczególności aparatów słuchowych. Aparaty Strona nabywa od podmiotu powiązanego z siedzibą w Danii. Obecny rok podatkowy trwa od 1 stycznia 2020 r. do 30 września 2021 r.
W relacji z ww. kontrahentem Skarżąca dokonała weryfikacji cen stosowanych w latach 2016- 2020 z perspektywy przepisów o cenach transferowych. W rezultacie, postanowiono skorygować ceny we wzajemnych rozliczeniach, w celu dostosowania rentowności Strony za wskazane lata do poziomu rynkowego (korekty). Było to wyłącznym celem korekt, przy uwzględnieniu wyników analizy z zakresu cen transferowych. W tym celu kontrahent wystawił na Stronę w 2020 r. noty kredytowe dotyczące jej wyników finansowych, które osiągnięto w podanych we wniosku okresach, odpowiadających jednocześnie okresom podatkowym. Przy czym za bieżący rok podatkowy, trwający od 1 stycznia 2020 r. do 30 września 2021 r. nota została wystawiona we wrześniu br. Strona nie wyklucza, że będą wystawiane dalsze noty za bieżące okresy rozliczeniowe. Wszystkie korekty są tzw. korektami in plus, tj. powinny one zwiększyć przychody Strony. W związku z notami Strona posiadała/posiada w stosunku do kontrahenta wierzytelności o wypłatę kwot wynikających z poszczególnych not.
W celu uproszczenia wzajemnych rozliczeń strony postanowiły dokonać potrąceń wzajemnych wierzytelności, tj.: wierzytelności kontrahenta w stosunku do Strony o zapłatę wynagrodzenia należnego z tytułu sprzedaży aparatów słuchowych oraz wierzytelności Strony wobec kontrahenta z tytułu not. Nie można jednak wykluczyć, że część płatności za noty zostanie uregulowana w gotówce. Potrącenia dokonywane mogą być w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymana została dana nota, lub w kolejnych okresach rozliczeniowych. W zakresie not otrzymanych za rok podatkowy 2020/2021, ostateczne rozliczenie otrzymanych not w drodze potrąceń będzie mieć miejsce w roku podatkowym 2020/2021.
Skarżąca powzięła wątpliwość, co do ustalenia właściwego momentu powstania przychodu z tytułu opisanych korekt.
Uzupełniając wniosek Strona wskazała, że na moment planowania transakcji cena w transakcji kontrolowanej pomiędzy Stroną, a kontrahentem była ustalona na poziomie rynkowym. Cennik nabywanych produktów był przedmiotem negocjacji z kontrahentem i odpowiadał ówczesnej wartości rynkowej tychże produktów. Ceny te były konsekwentnie stosowane w trakcie okresu rozliczeniowego 2020/2021. Wskazała, że rynek nabywanych produktów rozwija się bardzo dynamiczne. Z uwagi na stale zwiększającą się konkurencję, związaną między innymi z napływem zagranicznego kapitału do Polski oraz pojawieniem się na rynku nowych podmiotów oferujących produkty tego samego rodzaju, Strona była zmuszona do obniżenia ceny sprzedawanych urządzeń w Polsce (aby pozostać konkurencyjnym). Jednocześnie doszło m.in. do wzrostu cen podzespołów i innych komponentów stosowanych do produkcji aparatów słuchowych przez Kontrahenta, w związku z czym Kontrahent utrzymywał ceny produktów na stałym poziomie lub je zwiększał, aby utrzymać rentowność swojej działalności. Wszystkie te okoliczności nie były znane w momencie planowania transakcji - sytuacja rynkowa jest dynamiczna i trudna do przewidzenia. Dokonana korekta cen transferowych wynikała przede wszystkim z faktu, ze Kontrahent, jako główny dostawca produktów do Strony, musiał zapewnić jej rentowność wynikającą z dokonanej analizy porównawczej celem zachowania zgodności transakcji kontrolowanej z przepisami o cenach transferowych. Ponadto Strona wskazała dane Kontrahenta.
Skarżąca pytała 1. Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu otrzymanych not za lata podatkowe, które zakończyły się do 31 grudnia 2019 r., w momencie otrzymania płatności od kontrahenta lub dokonywania potrąceń? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu otrzymanych not za rok podatkowy 2020/2021 w momencie otrzymania płatności od kontrahenta lub dokonywania potrąceń?
Przedstawiając własny pogląd w sprawie Skarżąca uznała, że zarówno w zakresie pytania nr 1 i jak i nr 2 powinna rozpoznać przychód w momencie otrzymania płatności od kontrahenta lub dokonywania potrąceń.
Odnosząc się do pytania nr 1 wskazała, że przychód powstaje w momencie zapłaty (potrącenia), gdyż korekty odnosiły się do ogółu transakcji z kontrahentem; noty nie dotyczyły konkretnych faktur zakupowych czy też sprzedażowych, poszczególnych pozycji tych faktur czy też cen pierwotnie stosowanych; w związku z korektami nie doszło do wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub świadczenia usług, Korekty dotyczyły wyłącznie dostosowania poziomu dochodowości Strony do warunków rynkowych. W zakresie stanowiska dotyczącego pytania nr 2 Spółka stwierdziła, że w sprawie znajdą zastosowanie obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. przepisy art. 11e, art. 12 ust. 3aa i ust. 31 u.p.d.o.p. nakazujące ujęcie korekty w przychodach i w okresie, którego dotyczą. Potwierdzają to objaśniania dot. korekt cen transferowych opublikowane przez Ministerstwo Finansów. Ponieważ korekta nie dotyczy konkretnej transakcji przychód (w zakresie miesiąca jego powstania) winien być odnotowany zgodnie z metodą kasową.
W zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ podatkowy stanowisko Strony w zakresie obu pytań uznał za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu zwrócił uwagę na zmianę przepisów u.p.d.o.p. od 1 stycznia 2019 r. Wprowadziła ona regulacje dotyczące cen transferowych, w tym zasady dokonywania ich korekt, które na mocy przepisów przejściowych mają zastosowanie do korekt dotyczących transakcji zrealizowanych od 1 stycznia 2019 r., z uwzględnieniem lat podatkowych nieodpowiadających kalendarzowym. Następnie wskazał, że korekty dotyczące zdarzeń zrealizowanych do 31 grudnia 2019 r., powinny być ewidencjonowane dla celów podatku dochodowego na zasadach wynikających z przepisów obowiązujących do końca 2018 r. Zaznaczył, że u.p.d.o.p. nie zawierała wprost do mechanizmów korekt cen transferowych (samego wyniku finansowego przez zbiorczą korektę przychodów lub kosztów (a nie cen poszczególnych towarów/usług). Oznacza to konieczność zastosowania zasad ogólnych. W tym zakresie organ podatkowy przywołał art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. i zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, w tym dotyczące kosztów pośrednich i bezpośrednich. W zakresie momentu rozliczenia korekty organ podatkowy przywołał art. 15 ust. 4i i 4j u.p.d.o.p. Na tej podstawie organ podatkowy wskazał, że korekta (poza ta dotyczącą błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek) jest dokonywana w okresie rozliczeniowym otrzymania faktury korygującej lub innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty (w przypadku braku faktury). W przypadku błędów, korekta jest dokonywana wstecznie. Zatem Skarżąca winna dokonać rozliczenia korekt w dacie otrzymania not, tj. w 2020 r.
W zakresie pytania nr 2 organ podatkowy wskazał, że zasadnicze znaczenie ma to, czy opisana we wniosku korekta stanowi korektę cen transferowych. Organ podatkowy wskazał na definicję ceny transferowej (art. 11a ust. 1 pkt 1 u.p.o.p.) zaznaczając, że opisane elementy wypełniają jej teść. W dalszych wywodach dokonał analizy art. 11e u.p.d.o.p. wywodząc, że opisane we wniosku okoliczności potwierdzają, że jest to korekta cen transferowych w rozumieniu ww. przepisu. Wskazał na art. 15 ust. 4k pkt 2 u.p.d.o.p. wyłączający zasady ogólne korekt, w zakresie korekt cen transferowych. Powyższe oznacza, że wykluczone jest prawo do dokonywania bieżącej korekty rozliczeń kosztów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym został otrzymany dokument potwierdzający przyczyny korekty. Zatem korekty dotyczące roku podatkowego 2020/2021 należy dokonać w okresie rozliczeniowym którego dotyczy ta korekta, tj. w momencie otrzymania płatności od kontrahenta lub dokonywania wzajemnych potrąceń.
Rozpoznając skargę Spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że słuszne są podnoszone przez Skarżącą zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego w zakresie braku uzasadnienia stanowiska organu w tej sprawie. W ocenie Sądu w tym zakresie poza wskazaniem, że - skoro Strona nabywa towary od kontrahenta to winna dokonać korekty kosztów - nie przedstawiono jakiegokolwiek wyjaśnienia, co uniemożliwia przeprowadzenie kontroli legalności zaskarżonego aktu. Kwestia ta (korygowania przychodu czy kosztu) ma dla sprawy ważące konsekwencje, rzutuje bowiem na zastosowaną podstawę prawną.
W oceni Sądu pogląd organu podatkowego, co do konieczności zastosowania innych niż wskazane przez Stronę przepisów prawa materialnego uchybia wymogom wynikającym z art. 14c § 1 O.p. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, odnosząc się do odmiennego kwalifikowania korekt cen transferowych (po stronie kosztów uzyskania przychodów, nie zaś po stronie przychodów) stanowisko organu podatkowego nie zwiera żadnej rzeczowej argumentacji odnoszącej się do spornej kwestii. Całe uzasadnienie przyjętego rozwiązania zawarte jest w jednym zdaniu: "w związku ze wskazaniem w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, że Spółka nabywa aparaty słuchowe od podmiotu powiązanego z siedzibą w Danii, to tym samym Wnioskodawca dokonuje zakupów od podmiotu powiązanego, czyli ponosi wydatku, a zatem przedmiotowe korekty, o których mowa we wniosku dotyczą korekt kosztów, a nie korekty przychodów".
Słusznie w ocenie Sądu wskazała Strona, że taka argumentacja nie odnosząca się do szerokiego opisu okoliczności w jakich dokonywane są korekty, ich zakresu, a także charakteru w jakim Strona występuje w relacji z kontrahentem musi zostać uznana za arbitralną. W treści wniosku szczegółowo wskazano, że korekta nie jest związana ze zmianą cen wynikających z konkretnych transakcji z kontrahentem czy też skorygowaniem błędów rachunkowych lub innych oczywistych pomyłek wynikających z tych rozliczeń. W uzupełnieniu wniosku Strona szeroko opisała relacje z kontrahentem oraz okoliczności, które legły u podstaw decyzji o dokonaniu korekt. Natomiast odpowiedź organu podatkowego w ogóle nie odnosi się do tych kwestii. Brak jest wyjaśnienia mechanizmu dokonywania takich rozliczeń, zwłaszcza, że Strona podkreśla, że korekta rentowności polega na przekazaniu jej przez kontrahenta określonych sum, a nie na ich wydatkowaniu. Poza tym nie wskazano w tym zakresie żadnej podstawy prawnej przyjętej kwalifikacji.
Takie przedstawienie uzasadnienia prawnego, w opinii Sądu, narusza przepisy prawa procesowego, tj. art. 14c § 1 w zw. z art. 121 § 1 i art. 14h O.p., gdyż zadaniem organu podatkowego jest dokonanie wykładni przepisów prawa, co polega na wskazaniu przepisu, odkodowaniu treści zwartej w nim normy prawnej i odniesienia jej do ustalonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz co niezwykle istotne - wyjaśnienie przesłanek, które doprowadziły organ podatkowy do przyjętych wniosków.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ podatkowy będzie zobligowany do uzupełnienia uzasadnienia prawnego interpretacji indywidualnej, uwzględniając okoliczności faktyczne przedstawione przez Skarżącą w treści wniosku uzupełnionego 4 lutego 2021 r. Istotne jest wskazanie zasad korekty dochodowości cen transferowych, z uwzględnieniem funkcji jakie pełni Skarżąca w rozliczeniach z kontrahentem, na co zawracała ona uwagę w skardze. W sytuacji uznania, że korekta winna dotyczyć kosztów uzyskania przychodów a nie przychodów organ podatkowy będzie upoważniony i obowiązany do przedstawienia właściwej oceny prawnej przyjętego poglądu, takie działanie nie będzie stanowiło zmiany stanu faktycznego lecz właśnie ocenę prawną.
Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 14c § 1 oraz w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., dalej "O.p.") przez uwzględnienie skargi strony Skarżącej, uchylenie zaskarżonej indywidualnej interpretacji i przyjęcie, że organ nie zawarł uzasadnienia prawnego, gdyż przedstawił jedynie wniosek końcowy, nie odnosząc się do wskazywanych przez Stronę we wniosku o wydanie interpretacji okoliczności faktycznych, czym naruszył zasadę zaufania wyrażoną w art. 121 § 1 O.p.
Mając na uwadze powyższy wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi i jej oddalenie, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W tej sprawie nie zachodziły takie przesłanki (art. 183 § 2 P.p.s.a.).
Spór w niniejszej sprawie powstał na tle zagadnienia dotyczącego korekty cen transferowych i jej skutków określonych na tle u.p.d.o.p. przed i po zmianach dokonanych na mocy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193, dolej ustawa zmieniająca).
Art. 14c § 1 O.p. stanowi, że interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W tym miejscu należy odnieść się również do art. 14c § 2 O.p., który stanowi, że w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Tym samym wskazać należy, że zaskarżona interpretacja zawierała ocenę stanowiska Skarżącej, wskazując właściwy sposób postępowania oraz zawierała uzasadnienie prawne tej oceny.
Wydanie interpretacji indywidualnej to przede wszystkim udzielenie podatnikowi informacji w kontekście przedstawionej indywidualnej sprawy, w zaistniałym stanie faktycznym lub zdarzeniach przyszłych. Uzasadnienie prawne, o którym mowa w art. 14c § 2 O.p. musi zatem stanowić przede wszystkim rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie dane przepisy znajdują zastosowanie, a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawienie stanowiska organu podatkowego w interpretacji indywidualnej powinno polegać na udzieleniu jasnej i zrozumiałej odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie oraz wskazaniu, w jaki sposób należy rozumieć konkretny przepis określający skutki podatkowe dla wnioskodawcy i jak go należy stosować w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym.
Wobec powyższego, należy stwierdzić, że organ na podstawie art. 14b § 1 i 3 O.p. wydał na wniosek Skarżącej interpretację indywidualną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz stosownie do art. 14c § 2 O.p. sformułował ocenę zagadnienia będącego przedmiotem wątpliwości Skarżącej (powołując się na odpowiednie przepisy mające zastosowanie w sprawie oraz przedstawiając w sposób dostateczny swoje stanowisko). Skarżona interpretacja zawierała zatem ocenę stanowiska Wnioskodawcy wraz z jej uzasadnieniem prawnym. Interpretacja szczegółowo wyjaśniała, dlaczego stanowisko Spółki jest nieprawidłowe, jakie jest prawidłowe stanowisko i dlaczego. W skarżonej interpretacji organ podatkowy nie sformułował zatem uzasadnienia stanu prawnego w sposób lakoniczny i niewyczerpujący, a w jasny i precyzyjny, ograniczył się przy tym wyłącznie do zacytowania przepisów podatkowych oraz wskazał na właściwe ich rozumienie, nie prowadząc polemiki z poglądami strony.
W przedmiotowej sprawie ocenie prawnej poddano całościowo przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie przyszłe wskazany przez Skarżącą we wniosku. Zatem twierdzenie Sądu, że stanowisko organu podatkowego nie zawiera żadnej rzeczowej argumentacji odnoszącej się do spornej kwestii jest nieuzasadnione. Co prawda organ nie przychylił się w zaskarżonej interpretacji do wszystkich argumentów zaprezentowanych przez Skarżącą we wniosku, nie oznacza to jednak, że zostało naruszone prawo procesowe, tj. art. 14c § 1 w zw. z art. 121 § 1 i art. 14h O.p., przez niezastosowanie się do regulacji zawartych w tych przepisach, a tym samym, iż doszło do naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych określonej w art. 121 § 1 O.p.
Fakt, że nie zaakceptowano stanowiska Skarżącej nie uprawnia do postawienia zarzutu naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zauważyć również należy, że postępowanie w sprawie dot. wydawania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. W jego wyniku, organ wydając interpretację, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez Wnioskodawcę. Nie można zatem utożsamiać "trybu interpretacji" z postępowaniem podatkowym, a w konsekwencji żądać, aby wydając interpretacje organ prowadził szeroko rozumianą polemikę z każdym poglądem Wnioskodawcy.
Odnosząc się do kwestii, że przedmiotowa interpretacja nie zawiera uzasadnienia prawnego wskazać należy, że organ interpretacyjny powołał się na przepisy istotne w sprawie w tym na ustawę zmieniającą oraz na przepisy u.p.d.o.p. Nie można zgodzić się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że przedmiotowa interpretacja indywidualna nie zawiera uzasadnienia prawnego. Organ w oparciu o stosowne przepisy wyjaśnił, że Skarżąca nabywa aparaty słuchowe od podmiotu powiązanego z siedziba w Danii. Tym samym dokonuje zakupów od podmiotu powiązanego, czyli ponosi wydatki, związane z nabyciem. Zatem, jak zostało to Skarżącej wskazane w interpretacji, korekty o których mowa we wniosku, dotyczą korekty kosztów, a nie korekty przychodów. Organ w interpretacji wyjaśnił, powołując się na stosowne przepisy, że w okolicznościach sprawy korekta przychodów nie jest możliwa. Podkreślić należy, że organ nie może w drodze interpretacji indywidualnej sankcjonować błędnej wykładni dokonanej przez Stronę jedynie z tego powodu, że strona wnosi o interpretację w zakresie korekty przychodów, gdy z uwagi na okoliczności sprawy, znajdą zastosowanie przepisy regulujące tą kwestię.
Reasumując w sprawie znajdą zastosowanie jedynie przepisy dotyczące korekt kosztów, co zostało wyjaśnione w interpretacji. W tym miejscu należy wskazać, że organ nie ma obowiązku ustosunkowania się do wszystkich argumentów wnioskodawcy, zawartych we wniosku o wydanie interpretacji a do uprawnień organu należy wybór racji argumentacyjnych, która jego zdaniem będzie wystarczające dla oceny merytorycznej problemu podatkowego.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić zasadność sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów, a w konsekwencji tego zaskarżony wyrok na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. należało uchylić, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 P.p.s.a.