II FSK 653/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego, potwierdzając, że zwrot kosztów energii elektrycznej dla właścicieli nieruchomości, na których znajdują się przepompownie ścieków należące do spółki, nie stanowi przychodu podatkowego.
Spółka Z. sp. z o.o. zaskarżyła interpretację podatkową dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację, uznając, że zwrot kosztów energii elektrycznej dla właścicieli nieruchomości, na których znajdują się przepompownie ścieków będące własnością spółki, nie generuje przychodu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną, zarzucając błędną wykładnię przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że zwrot ten jest jedynie rekompensatą za poniesione koszty, do których ponoszenia spółka była zobowiązana, a nie przysporzeniem majątkowym dla odbiorców.
Sprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności kwestii, czy zwrot kosztów energii elektrycznej dla właścicieli nieruchomości, na których znajdują się przepompownie ścieków będące własnością spółki Z. sp. z o.o., stanowi przychód podatkowy dla tych właścicieli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację, uznając, że taki zwrot nie generuje przychodu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej złożył skargę kasacyjną, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędną wykładnię. Organ argumentował, że wypłata zwrotu kosztów energii stanowi przysporzenie majątkowe dla właścicieli nieruchomości i powinna skutkować obowiązkiem wystawienia informacji PIT-8C. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną. Sąd podkreślił, że przepompownie ścieków są własnością spółki i to na niej spoczywa obowiązek ponoszenia kosztów ich eksploatacji, w tym zakupu energii elektrycznej. Fakt, że zasilanie odbywa się poprzez instalacje odbiorców, a następnie spółka dokonuje zwrotu poniesionych przez nich kosztów, nie zmienia charakteru tej operacji. Jest to jedynie zwrot kosztów, a nie przysporzenie majątkowe dla odbiorców, ponieważ spółka była prawnie zobowiązana do ich poniesienia. W związku z tym, sąd uznał, że spółka nie będzie zobowiązana do wystawiania informacji PIT-8C.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zwrot tych kosztów nie stanowi przychodu podatkowego dla właścicieli nieruchomości.
Uzasadnienie
Zwrot kosztów energii elektrycznej jest jedynie rekompensatą za wydatki, które właściciele ponieśli tymczasowo, podczas gdy prawny obowiązek poniesienia tych kosztów spoczywał na spółce jako właścicielu urządzeń i sieci. Nie jest to przysporzenie majątkowe dla właścicieli.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.d.o.f. art. 20 § 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Zwrot kosztów energii elektrycznej dla właścicieli nieruchomości, na których znajdują się urządzenia spółki, nie stanowi przychodu podatkowego.
u.p.d.o.f. art. 10 § 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Wskazany przepis określa źródła przychodów, do których zalicza się m.in. przychody z innych źródeł (pkt 9), jednakże w tym przypadku zwrot kosztów nie jest traktowany jako przychód.
u.p.d.o.f. art. 42a
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepis ten nakłada obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, który nie ma zastosowania w sytuacji, gdy zwrot kosztów nie jest przychodem.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 174 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zwrot kosztów energii elektrycznej poniesionych przez właścicieli nieruchomości, na których znajdują się urządzenia spółki, nie stanowi przysporzenia majątkowego dla tych właścicieli, a jedynie rekompensatę za tymczasowo poniesione wydatki, do których ponoszenia zobowiązana była spółka.
Odrzucone argumenty
Zwrot kosztów energii elektrycznej stanowi przychód podatkowy dla właścicieli nieruchomości w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., co skutkuje obowiązkiem wystawienia informacji PIT-8C przez spółkę na podstawie art. 42a u.p.d.o.f.
Godne uwagi sformułowania
nie ma podstaw do twierdzenia, że ów zwrot stanowi dla odbiorców usług Spółki - jak twierdzi Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej - przysporzenie majątkowe. Skoro zatem jest to tylko w istocie rzeczy zwrot kosztów na rzecz odbiorców, którzy koszty te przejściowo ponieśli, a do ponoszenia których prawnie zobowiązana jest jest Spółka, to nie ma podstaw do twierdzenia, że ów zwrot stanowi dla odbiorców usług Spółki - jak twierdzi Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej - przysporzenie majątkowe.
Skład orzekający
Małgorzata Wolf- Kalamala
przewodniczący sprawozdawca
Marek Olejnik
członek
Jerzy Płusa
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że zwrot poniesionych kosztów, do których ponoszenia zobowiązany jest podmiot wypłacający zwrot, nie stanowi przychodu dla odbiorcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji technicznej i prawnej związanej z eksploatacją urządzeń stanowiących własność spółki na nieruchomościach osób trzecich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii podatkowej związanej z rozliczaniem kosztów w specyficznych relacjach umownych i technicznych, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego i przedsiębiorców.
“Zwrot kosztów za prąd dla sąsiada? Nie zawsze to przychód!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FSK 653/19 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2021-11-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2019-03-19 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Płusa Małgorzata Wolf- Kalamala /przewodniczący sprawozdawca/ Marek Olejnik Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 6560 Hasła tematyczne Interpretacje podatkowe Podatek dochodowy od osób fizycznych Sygn. powiązane III SA/Wa 311/18 - Wyrok WSA w Warszawie z 2018-11-20 Skarżony organ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2018 poz 1302 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf- Kalamala (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Marek Olejnik Sędzia NSA Jerzy Płusa Protokolant Konrad Kapiński po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 311/18 w sprawie ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2017 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.305.2017.1.AK1 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 listopada 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 311/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako "Spółka"), uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych (treść uzasadnienia ww. wyroku dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W skardze kasacyjnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 42a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "u.p.d.o.f.", poprzez poprzez błędną wykładnię i uznanie przez Sąd, że wypłata na rzecz właścicieli nieruchomości zwrotu kosztów zasilania energią elektryczną przydomowych przepompowni ścieków – będących własnością wnioskodawcy i przez niego eksploatowanych – nie generuje po stronie odbiorców zwrotu kosztów energii elektrycznej przychodu, gdy tymczasem właściwa wykładnia wyżej wskazanych przepisów winna skutkować przyjęciem, że w warunkach opisanych w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym wystąpi po stronie właścicieli nieruchomości przychód podatkowy w postaci otrzymanego zwrotu kosztów zużytej energii elektrycznej i tym samym na wnioskodawcy spocznie – zgodnie z art. 42a u.p.d.o.f. obowiązek wystawienia informacji w postaci PIT-8C. W związku z powyższym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest oczywiście bezzasadna. Jedyny zarzut tej skargi, dotyczący naruszenia art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 42a u.p.d.o.f. opiera się, m.in. na stwierdzeniu, że w niniejszej sprawy mamy do czynienia z przysporzeniem majątkowym, które należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. Rzecz jest jednak w tym, iż sądząc ze stanowiska Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, jakie zajął w interpretacji indywidualnej i które powiela w skardze kasacyjnej, organ ten nie przyjmuje do wiadomości, nie uwzględnia w swoim stanowisku okoliczności przedstawionych we wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej. Z wniosku tego wynika, że usytuowane na działkach gruntu należących do odbiorców usług Spółki przepompownie ścieków w ramach ustanowionej na rzecz Spółki służebności gruntowej, jako urządzenia kanalizacyjne stanowią jeden z elementów systemu kanalizacji ciśnieniowej i są własnością Spółki. To po stronie Spółki jako przedsiębiorcy świadczącego usługi w tym zakresie i zarazem właściciela sieci kanalizacyjnej, leży obowiązek ponoszenia kosztów związanych z eksploatacją przepompowni, w szczególności serwisu, napraw oraz ponosznia kosztów zakupu energii elektrycznej, która umożliwia działanie tego urządzenia. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej okoliczności tych w żaden sposób nie kwestionuje. Tylko ze względów technicznych przyjęto rozwiązanie, że to nie Spółka bezpośrednio dostarcza energię elektryczną napędzającą te urządzenia, lecz zasilane są one poprzez intalacje elektryczne odbiorów usług Spółki, a następnie według dwóch możliwych formuł rozliczania tych kosztów (ryczałtowo, bądź według wskazań podlicznika) dokonywany jest przez Spółkę zwrot poniesionych przez tychże odbiorców kosztów energii służącej do zasilania tego urządzenia - jak już wspomniano - stanowiącego element sieci kanalizacyjnej, której utrzymanie należy do obowiązków Spółki. Skoro zatem jest to tylko w istocie rzeczy zwrot kosztów na rzecz odbiorców, którzy koszty te przejściowo ponieśli, a do ponoszenia których prawnie zobowiązana jest jest Spółka, to nie ma podstaw do twierdzenia, że ów zwrot stanowi dla odbiorców usług Spółki - jak twierdzi Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej - przysporzenie majątkowe. W opisanych wyżej okolicznoścach, a więc w sytuacji, gdy to najpierw odbiorcy usług Spółki ponieśli koszty, do których ponoszenia zobowiązana jest Spółka, a następnie otrzymali ich zwrot, nie ma również podstaw do dowodzenia - co czyni w skardze kasacyjnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, że zwrot kosztów zużycia energii jest dla nich korzyścią majątkową, przysporzeniem w majątku, gdyż inny podmiot ponosić będzie za nich koszt finansowy energii elektrycznej, a tym samym nie będą oni musieli uszczuplać swojego majątku. Twierdzenia takie zupełnie abstrahują od stanu faktycznego sprawy i byłyby prawidłowe, gdyby to na odbiorcach usług Spółki ciążył prawny obowiązek ponoszenia kosztów eksploatacji przepompowni ścieków. Tak jednak w opisanym we wniosku stanie faktycznym nie jest. Tym samym za prawidłowe uznać należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że Spółka z racji dokonywanego na rzecz odbiorców jej usług zwrotu kosztów energii elektrycznej, nie będzie obowiązana do wystawiania im imiennych informacji na formularzu PIT-8C o wysokości osiągniętego przychodu. Mając powyższe na uwadze, zarzut skargi kasacyjnej jest bezpodstawny. W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna, jako niemająca usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu stosownie do art. 184 P.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI