II FSK 639/07

II FSK 639/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-06-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Grzelak
Edyta Anyżewska
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Ke 318/06 - Postanowienie WSA w Kielcach z 2007-01-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 37 par.1, art. 46 par. 1 pkt 4 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Rudowski (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Edyta Anyżewska, NSA Andrzej Grzelak, Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. W. i S. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Ke 318/06 w sprawie ze skargi D. W. i S. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 29 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanowił: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt: I SA/Ke 318/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę D. W. i S. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 29 września 2006 r., nr (...), w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że pełnomocnik skarżącego wnosząc skargę nie przedłożył pełnomocnictwa, powołując się na pełnomocnictwo złożone w aktach sprawy.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji złożenie do akt administracyjnych pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym nie wypełnia obowiązku określonego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa ze względu na odrębność postępowania sądowoadministracyjnego od postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego w trybie art. 49 § 1 p,p.s.a. do złożenia w terminie siedmiu dni pełnomocnictwa procesowego. Wobec bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
W skardze kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2007 r. D. W. i S. W. zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwą interpretację art. 37 § 1 p.p.s.a.
Podnosząc naruszenie tego przepisu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że w przypadku złożenia do akt administracyjnych pełnomocnictwa zawierającego jednocześnie umocowanie do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) nie przewidują obowiązku złożenia dodatkowego pełnomocnictwa.
Skarżący zwrócił uwagę, że art. 37 § 1 p.p.s.a. przewiduje obowiązek dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa, a nie złożenia skargi z załączonym pełnomocnictwem. Wobec powyższego, przyjmując, że dokumenty przekazane przez organ wraz ze skargą (art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a.) tworzą akta sprawy sądowej stwierdził, iż znajdujące się w śród nich pełnomocnictwo uprawniające go do działania przed sądem administracyjnym zostało złożone do akt sprawy stosownie do treści art. 37 § 1 p.p.s.a.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), normującej postępowanie sądowe w sprawach ze skarg na m.in. decyzje administracyjne.
Art. 37 § 1 tej ustawy wymaga aby pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej (uwaga Sądu w postępowaniu sądowym) dołączył do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Powyższy obowiązek wynika również z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., który zobowiązuje pełnomocnika składającego pismo procesowe w imieniu strony do dołączenia pełnomocnictwa, jeśli wcześniej nie złożył on pełnomocnictwa. Chodzi tu niewątpliwie o złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a nie w innym postępowaniu, w szczególności podatkowym (niezależnie od jego zakresu), bowiem powoływana ustawa reguluje jedynie obowiązki i prawa stron (i ich pełnomocników) w postępowaniu sądowym.
Takie rozumienie powyższych unormowań potwierdza jednolite w tym względzie orzecznictwo sądów administracyjnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2006 r. sygn. akt II OSK 270/06, z dnia 18 maja 2006 r. sygn. akt I FSK 389/05, z dnia 24 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GSK 1616/06).
Brak skargi polegający na nie dołączeniu pełnomocnictwa jest usuwalny. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik strony został wezwany przez Sąd do usunięcia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pełnomocnik strony nie odpowiedział na wezwanie Sądu, w szczególności nie złożył wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa udzielonego mu w toku postępowania podatkowego, które obejmowało również umocowanie do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący nie podnieśli zarzutów odnośnie do zastosowanej podstawy prawnej odrzucenia skargi, zatem sąd kasacyjny, będąc związany - stosownie do art. 183 § 1 zd. 1 p.p.s.a. - granicami skargi kasacyjnej, nie był władny do badania sprawy w tym aspekcie.
Wobec tego, że zgłoszona podstawa kasacyjna nie była usprawiedliwiona Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniesionego środka zaskarżenia.
Wniosek organu o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego nie mógł zostać uwzględniony, bowiem p.p.s.a. nie przewiduje takiej możliwości, jeżeli przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu I instancji.