II FSK 627/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki "E." Sp. z o.o. od wyroku WSA w Szczecinie, który oddalił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Spór koncentrował się wokół zaliczenia przez spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatku w kwocie 493.150 zł (równowartość 250.000 DM), poniesionego na rzecz niemieckiej firmy "T." GmbH z tytułu reklamy europejskiej. Spółka argumentowała, że wydatek ten był niezbędny do umożliwienia jej sprzedaży elektronarzędzi w sieci marketów "O" w Polsce i stanowił część kosztów rozwoju sieci. Organy podatkowe oraz WSA uznały jednak, że spółka nie wykazała związku poniesionego wydatku z jej działalnością gospodarczą ani wpływu na osiągane przychody, a także nie przedstawiła wystarczających dowodów na faktyczne poniesienie tych kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, podkreślił, że jest związany granicami skargi i zarzutami w niej zawartymi. Stwierdził, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez WSA są nieskuteczne z powodu braku wskazania naruszonych przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.), NSA uznał go za wadliwie sformułowany i nieuzasadniony, wskazując, że spółka nie podważyła skutecznie stanu faktycznego przyjętego przez WSA ani oceny organów podatkowych co do braku związku wydatku z przychodami. Podobnie oceniono zarzut naruszenia art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p., uznając go za nieskuteczny w sytuacji, gdy nie zakwestionowano podstawowego ustalenia, że wydatek nie stanowił kosztu uzyskania przychodu. W konsekwencji NSA oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczących zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego. Potwierdzenie zasady ciężaru dowodu w sprawach podatkowych.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z wydatkami na reklamę i relacjami między podmiotami powiązanymi. Nacisk na formalne wymogi skargi kasacyjnej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wydatek poniesiony na rzecz zagranicznej firmy z tytułu reklamy europejskiej, który według spółki warunkował możliwość sprzedaży jej towarów na rynku polskim, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli spółka nie wykaże związku wydatku z działalnością gospodarczą, wpływu na przychody oraz faktycznego poniesienia kosztów.
Uzasadnienie
Spółka nie przedstawiła wystarczających dowodów na związek wydatku z przychodami ani na jego faktyczne poniesienie. Ogólne sformułowania w dokumentach i brak precyzyjnych danych uniemożliwiają uznanie wydatku za koszt uzyskania przychodu.
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji naruszył przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności dotyczące udostępniania akt sprawy i oceny dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej przez WSA są nieskuteczne w skardze kasacyjnej, jeśli nie wskazano naruszenia przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej przez WSA są chybione, ponieważ sąd ocenia jedynie prawidłowość zastosowania tych przepisów przez organy, a nie stosuje ich bezpośrednio. Skarga kasacyjna powinna wskazywać na naruszenie przepisów PPSA.
Czy zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.) został przez spółkę w skardze kasacyjnej prawidłowo sformułowany i uzasadniony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. został sformułowany wadliwie, bez wskazania na błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i bez uzasadnienia.
Uzasadnienie
NSA uznał, że spółka utożsamiła błędnie naruszenie prawa materialnego przez wykładnię i zastosowanie, nie wyjaśniła na czym polega błąd i nie podważyła skutecznie stanu faktycznego ani oceny organów podatkowych.
Przepisy (10)
Główne
u.p.d.o.p. art. 15 § ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Koszty uzyskania przychodów to wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1. Podatnik musi wykazać związek wydatku z działalnością i jego wpływ na przychody.
u.p.d.o.p. art. 15 § ust. 4
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Koszty uzyskania przychodów potrąca się tylko w roku podatkowym, którego dotyczą, chyba że są to koszty poniesione w latach poprzednich, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego.
Pomocnicze
u.p.d.o.p. art. 16 § ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Ordynacja podatkowa art. 122
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 187
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 178 § par. 1
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 191
Ordynacja podatkowa
Ustawa o rachunkowości art. 20 § ust. 1
Ustawa o rachunkowości art. 22 § ust. 1
Ustawa o rachunkowości art. 9 § ust. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spółka nie wykazała związku wydatku z przychodami. • Spółka nie wykazała faktycznego poniesienia wydatku. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez WSA są nieskuteczne w skardze kasacyjnej bez wskazania naruszenia PPSA. • Zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.) jest wadliwie sformułowany i nieuzasadniony.
Odrzucone argumenty
Wydatek na reklamę europejską stanowił koszt uzyskania przychodu, ponieważ warunkował sprzedaż towarów w sieci "O". • Organy podatkowe i WSA naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej, w tym dotyczące udostępniania akt i oceny dowodów. • Sąd I instancji błędnie zinterpretował i zastosował art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. • Sąd I instancji błędnie zinterpretował art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p.
Godne uwagi sformułowania
Ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wyprowadza skutki prawne. • Dowód musi posiadać postać materialną, bezpośrednio dokumentującą zdarzenie. • Oparcie stanowiska na wykładni dokumentów, dostosowanej do potrzeb postępowania podatkowego, mogło spowodować odmowę uwzględnienia stanu faktycznego w wersji podanej przez Skarżącą. • Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej przez wojewódzki sąd administracyjny jest chybione, jako że sąd przepisów tych nie stosuje, oceniając jedynie w ramach kontroli zgodności decyzji z prawem, prawidłowość ich zastosowania przez organy podatkowe. • Tożsamość zarzutów skargi złożonej na decyzję i skargi kasacyjnej nie wystarcza do przyjęcia ich uzasadnienia zamieszczonego w skardze za właściwe i wystarczające dla wykazania zasadności zarzutów skargi kasacyjnej. Skarga jest bowiem polemiką z decyzją organu podatkowego, skarga kasacyjna - podważa wyrok sądu.
Skład orzekający
Antoni Hanusz
przewodniczący
Bożena Dziełak
sprawozdawca
Krystyna Nowak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczących zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego. Potwierdzenie zasady ciężaru dowodu w sprawach podatkowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z wydatkami na reklamę i relacjami między podmiotami powiązanymi. Nacisk na formalne wymogi skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady dowodzenia w sprawach podatkowych i rygory formalne skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Koszty reklamy: kiedy można je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?”
Sektor
podatkowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.