II FSK 3154/19Oddalenie skargi kasacyjnej koszty egzekucyjne 7
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uchylił postanowienie w przedmiocie kosztów egzekucyjnych. Skarga kasacyjna podnosiła zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 oraz art. 153 p.p.s.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. i art. 140 k.p.a., a także art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 153 p.p.s.a. oraz w związku z art. 64 § 1 pkt 4 i § 3 u.p.e.a.) oraz prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. oraz wyrokiem TK SK 31/14, a także art. 64 § 1 pkt 4 i § 3 i 6 u.p.e.a. w związku z wyrokiem TK SK 31/14). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 31/14 zakwestionował jedynie brak określenia maksymalnych kwot opłat egzekucyjnych, nie podważając ich stosunkowego charakteru. Sąd uznał, że dopuszczalne jest stosowanie analogii do art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a. w celu określenia tych maksymalnych kwot. Sąd nie podzielił argumentacji, że koszty egzekucyjne powinny być miarkowane w zależności od pracochłonności, skuteczności czy ekwiwalentności czynności egzekucyjnych, wskazując, że wyrok TK nie daje podstaw do takiej interpretacji. Sąd uznał również, że uzasadnienie wyroku WSA, choć lakoniczne, spełnia wymogi formalne i pozwala na kontrolę instancyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego SK 31/14 w zakresie opłat egzekucyjnych, dopuszczalność stosowania analogii w prawie administracyjnym, zasady ustalania kosztów egzekucyjnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów o kosztach egzekucyjnych w administracji i wyroku TK, może być mniej bezpośrednio stosowalne w innych obszarach prawa.
Zagadnienia prawne (4)
Czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 31/14, stwierdzający niezgodność art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. z Konstytucją RP w zakresie braku maksymalnej wysokości opłat egzekucyjnych i manipulacyjnych, powoduje utratę mocy obowiązującej tych przepisów lub nakazuje rezygnację z pobierania tych opłat?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyrok TK miał charakter zakresowy i negatoryjny, wskazując na lukę prawną. Nie powoduje utraty mocy obowiązującej przepisów, które wykazują zgodność z Konstytucją, a jedynie stwierdza konieczność ich uzupełnienia.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że wyrok TK SK 31/14 stwierdził niezgodność przepisów z Konstytucją z powodu braku określenia maksymalnych kwot opłat, a nie z powodu ich stosunkowego charakteru. Wyrok ten nie eliminuje z porządku prawnego norm zgodnych z Konstytucją, a jedynie wskazuje na potrzebę uzupełnienia luki prawnej.
Czy dopuszczalne jest stosowanie analogii do art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a. w celu określenia maksymalnych kwot opłat egzekucyjnych i manipulacyjnych, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dopuszczalne jest stosowanie analogii do art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a. w celu określenia maksymalnych kwot opłat egzekucyjnych i manipulacyjnych, z uwzględnieniem proporcjonalności stawek procentowych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro TK zakwestionował jedynie brak maksymalnych stawek, a nie stosunkowy charakter opłat, to nadal prawidłowe jest ich obliczanie w oparciu o kryterium stosunkowe. W celu uniknięcia dowolności w określeniu limitu, sąd odwołał się do kryterium obiektywnego z art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a. (opłata za zajęcie nieruchomości) i zastosował je przez analogię, korygując wysokość opłat maksymalnych.
Czy koszty egzekucyjne powinny być miarkowane w zależności od stopnia skomplikowania, nakładu pracy, czasochłonności lub efektywności czynności egzekucyjnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie miarkowanie nie ma uzasadnienia prawnego w świetle wyroku TK i zasad interpretacji przepisów.
Uzasadnienie
Sąd nie podzielił poglądu, że opłaty egzekucyjne powinny być uzależnione od indywidualnej sytuacji zobowiązanego, nakładu pracy organu czy stopnia skuteczności działań. Podkreślono, że wyrok TK nie daje podstaw do takiego rozumienia, a opłaty te ze swej istoty nie wiążą się z ekwiwalentnością świadczenia podmiotu publicznoprawnego.
Czy uzasadnienie wyroku WSA było wadliwe z powodu lakoniczności lub błędnej argumentacji merytorycznej?
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku WSA, mimo lakoniczności, zawierało wszystkie elementy wymagane przez art. 141 § 4 p.p.s.a. i poddawało się kontroli instancyjnej. Kwestionowanie poglądu merytorycznego nie stanowi naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być skuteczny tylko w przypadku braku elementów uzasadnienia lub niemożności kontroli instancyjnej. W tej sprawie uzasadnienie było wystarczające, a kwestionowanie jego treści merytorycznej nie jest podstawą do uznania naruszenia tego przepisu.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (14)
Główne
p.p.s.a. art. 153
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 64 § § 1 pkt 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64 § § 3
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64 § § 6
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 174
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 140
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 144
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Interpretacja wyroku TK SK 31/14 jako wyroku zakresowego, nie powodującego utraty mocy obowiązującej przepisów, a jedynie wskazującego na potrzebę uzupełnienia luki prawnej. • Dopuszczalność stosowania analogii do art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a. w celu określenia maksymalnych kwot opłat egzekucyjnych i manipulacyjnych. • Brak podstaw prawnych do miarkowania opłat egzekucyjnych w zależności od pracochłonności, skuteczności czy ekwiwalentności czynności egzekucyjnych. • Uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi formalne i pozwala na kontrolę instancyjną.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 oraz art. 153 p.p.s.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. i art. 140 k.p.a., a także art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 153 p.p.s.a. oraz w związku z art. 64 § 1 pkt 4 i § 3 u.p.e.a.). • Zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. oraz wyrokiem TK SK 31/14, a także art. 64 § 1 pkt 4 i § 3 i 6 u.p.e.a. w związku z wyrokiem TK SK 31/14). • Argumentacja kwestionująca merytoryczną prawidłowość poglądu WSA dotyczącego kosztów egzekucyjnych.
Godne uwagi sformułowania
wyrok tzw. zakresowy, nie powoduje bowiem uchylenia pewnego fragmentu normy, co jest typowe dla wyroku o charakterze zakresowym negatoryjnym, ale stwierdza będący skutkiem pominięcia prawodawczego brak normy (części normy), której istnienie jest niezbędne dla doprowadzenia do stanu zgodności z Konstytucją. • nie eliminuje więc z porządku prawnego normy (tej części normy), która wykazuje zgodność z Konstytucją, ale stwierdza konieczność jej uzupełnienia o określoną treść normatywną. • nieuprawnione jest wywodzenie tego skutku możliwymi do zakwestionowania zabiegami interpretacyjnymi. • nie ma uzasadnienia prawnego. • nie stanowi o naruszeniu przez WSA art. 141 § 4 p.p.s.a.
Skład orzekający
Sławomir Presnarowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Tomasz Kolanowski
sędzia
Piotr Przybysz
sędzia (del.)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego SK 31/14 w zakresie opłat egzekucyjnych, dopuszczalność stosowania analogii w prawie administracyjnym, zasady ustalania kosztów egzekucyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów o kosztach egzekucyjnych w administracji i wyroku TK, może być mniej bezpośrednio stosowalne w innych obszarach prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii kosztów egzekucyjnych i ich zgodności z Konstytucją, co jest istotne dla wielu podmiotów. Interpretacja wyroku TK i stosowanie analogii są interesujące z punktu widzenia prawniczego.
“Koszty egzekucyjne a Konstytucja: NSA wyjaśnia skutki wyroku TK i dopuszczalność analogii.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.