II GSK 273/07

II GSK 273/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-09-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-07-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Korycińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 374/07 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2007-03-29
Skarżony organ
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 182 § 1, art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. z siedzibą w J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 374/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nakazu wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez produkty postanawia: 1. oddalić skargę kasacyjną; 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 grudnia 2006 r., nr [...]
Uzasadnienie
Zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniem WSA w Warszawie na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił skargę K. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej Prezesem UOKiK) z dnia 18 grudnia 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nakazu wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez produkty uznając, że nie został od niej uiszczony wpis stały.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że reprezentujący stronę skarżącą adwokat wnosząc skargę od wyżej wymienionej decyzji, zobowiązany był na podstawie przepisu art. 219 w związku z art. 221 p.p.s.a., do uiszczenia wpisu stałego od skargi w wysokości 200 zł, zgodnie z treścią przepisu § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi do dnia 26 stycznia 2007 r., w którym upłynął termin do wniesienia skargi, podlegała ona odrzuceniu.
W skardze kasacyjnej K. Sp. z o.o. z siedzibą w J. domagała się uchylenia powyższego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz wstrzymania wykonania decyzji Prezesa UOKiK z dnia 18 grudnia 2006 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, to jest:
1) art. 221 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i odrzucenie skargi bez wezwania do uiszczenia opłaty w sytuacji, gdy skarżący nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika;
2) art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nie wezwanie skarżącego do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od doręczenia wezwania;
3) art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nie wezwanie skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w postaci braku podpisu skarżącego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca powołując się na przepisy art. 175 i 184 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) podniosła, że w rozumieniu przepisu art. 36 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo powinno zawierać wzmiankę, iż uprawnia do występowania przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Spółki, skoro pełnomocnictwo opiewało w niniejszej sprawie na reprezentowanie Spółki przed sądami powszechnymi i szczególnymi, urzędami i wobec osób trzecich, to nie uprawniało adwokata do występowania i prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. Spółka podniosła, że w sytuacji, gdy skarga jest wniesiona i podpisana przez osobę wadliwie umocowaną i Sąd stwierdzi brak skargi w postaci wadliwego pełnomocnictwa, powinien wezwać stronę do podpisania skargi. Dopiero po uzupełnieniu tego braku, Sąd powinien wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, której odrzucenie mogłoby nastąpić, gdyby strona nie uiściła tego wpisu w terminie.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa UOKiK z dnia 18 grudnia 2006 r. Spółka podniosła, że niezastosowanie się do tej decyzji obwarowane jest karą, a zatem istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes UOKiK przedstawił swoje stanowisko w stosunku do podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów. Z kolei w piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2007 r. skarżąca ustosunkowała się do złożonej przez Prezesa UOKiK odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest bezzasadna.
W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi. Rozpoznawana skarga kasacyjna opiera się na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, to jest przepisów art. 221 p.p.s.a. i art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zdaniu drugim tego przepisu ustawodawca przewidział możliwość wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, jednakże przepis ten nie ma zastosowania do pism podlegających opłacie stałej. Postępowanie w sprawie nienależycie opłaconego pisma, podlegającego opłacie stałej zostało bowiem uregulowane w przepisie art. 221 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, pisma wnoszone do przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Mając na uwadze treść wyżej wymienionych przepisów NSA w pełni podziela stanowisko WSA w Warszawie, który na podstawie art. 221 p.p.s.a. odrzucił skargę K. Sp. z o.o. z siedzibą w J., wniesioną przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, bez wezwania do uiszczenia wpisu stałego. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga bezspornie podlegała wpisowi stałemu, a więc pełnomocnik miał obowiązek uiścić wpis od tej skargi w wysokości opłaty określonej w przepisie § 2 ust. 5 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., bez wezwania do jego uiszczenia.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, aktualny w rozpoznawanej sprawie, zgodnie z którym wyjaśnienie czy strona skarżąca jest prawidłowo reprezentowana przez pełnomocnika wyprzedza ocenę, czy skarga została należycie opłacona (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt I GSK 2212/06, nie publikowane).
Pełnomocnik skarżącej - adwokat bezzasadnie podnosi w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że udzielone mu przez Spółkę pełnomocnictwo nie uprawniało do występowania i prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że Sąd I instancji badał, czy strona skarżąca jest prawidłowo reprezentowana.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 6 marca 2007 r. adwokat A. J., która podpisała wniesioną w niniejszej sprawie skargę została wezwana do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych tej skargi, przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Adwokat A. J. wykonała powyższe zarządzenie przesyłając do Sądu udzielone przez Prezesa Zarządu Spółki K. pełnomocnictwo do "prowadzenia spraw Spółki przed sądami powszechnymi i szczególnymi, urzędami i wobec osób trzecich".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego adwokat A. J. wykonując to zarządzenie wykazała umocowanie do prowadzenia spraw Spółki K. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (k. 30-31 akt sądowych). Na podkreślenie zasługuje fakt, że Sąd uznał nadesłane pełnomocnictwo za udzielone prawidłowo i skutecznie do prowadzenia sprawy Spółki (mimo, iż w treści pełnomocnictwa nie wymieniono nazwy tego Sądu), czego wyrazem było prowadzenie dalszej korespondencji z ustanowionym w sprawie adwokatem A. J. (wysyłanie zaskarżonego niniejszą skargą kasacyjną postanowienia z dnia 29 marca 2007 r., k. 46 akt sądowych).
Pełnomocnik skarżącej Spółki upatruje wadliwości umocowania do prowadzenia spraw Spółki przed sądem administracyjnym podnosząc, że ustawa - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "sądów szczególnych". Wywody te są bezzasadne. Pojęcie sądów administracyjnych, jako sądów szczególnych funkcjonuje w judykaturze (por. Uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2007 r. o sygnaturze I FPS 1/06). Również w doktrynie prezentowany jest pogląd, że obok sądów powszechnych wymiar sprawiedliwości sprawuje Sąd Najwyższy, a także sądy szczególne, pod którym to pojęciem autor wymienia sądy wojskowe i sądy administracyjne (por. W. Skrzydło, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Zakamycze 2002, wyd. IV; komentarz do art. 177 Konstytucji RP). Skoro pojęcie "sądów szczególnych", do których zaliczane są też sądy administracyjne funkcjonuje zarówno w judykaturze, jak i w doktrynie, zatem za prawidłowe należy uznać zaakceptowanie przez Sąd I instancji pełnomocnictwa udzielonego występującemu w sprawie adwokatowi w wyżej opisany sposób. Powyższe czyni więc chybionym podnoszony w skardze kasacyjnej zarzut wadliwości udzielonego pełnomocnictwa.
Zupełnie bezzasadne w kontekście powyższych rozważań są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące nie wezwania skarżącej do podpisania skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) oraz następnie do uiszczenia należnego wpisu od skargi (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Strona skarżąca ustanowiła bowiem w niniejszej sprawie pełnomocnika będącego adwokatem. Wymaga przy tym podkreślenia, że Sąd I instancji prawidłowo badał kwestię uiszczenia wpisu od skargi dopiero po otrzymaniu nadesłanego przez adw. A. J. pełnomocnictwa. Przy wniesieniu skargi, profesjonalny pełnomocnik wiedząc, że zaskarża decyzję wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, znając treść przepisów cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien liczyć się z obowiązkiem uiszczenia wpisu stałego oraz konsekwencjami jego nieuiszczenia w terminie. Na gruncie rozpoznawanej sprawy wpis stały od skargi wniesionej przez pełnomocnika będącego adwokatem nie został uiszczony, co skutkowało jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze, NSA na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. W sytuacji oddalenia skargi kasacyjnej Sąd uznał wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa UOKiK z dnia 18 grudnia 2006 r. za bezprzedmiotowy i umorzył postępowanie na podstawie przepisu art. 193 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.