Orzeczenie · 2020-05-29

II FSK 2885/19

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2020-05-29
NSApodatkoweWysokansa
podatek od nieruchomościzmiana decyzji ostatecznejart. 254 Ordynacja podatkowaochrona zabytkówterminyustalenie stanu faktycznegopostępowanie podatkowesyndyk masy upadłości

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Łodzi, który uchylił decyzję SKO utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. zmieniającą ostateczną decyzję w sprawie podatku od nieruchomości za 2015 r. Spór dotyczył zastosowania art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, który pozwala na zmianę ostatecznej decyzji podatkowej, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na wysokość zobowiązania. WSA uznał, że organy podatkowe błędnie zastosowały ten przepis, ponieważ nie ustaliły precyzyjnie, kiedy nastąpiła zmiana okoliczności (zaprzestanie utrzymania zabytku), a jedynie kiedy została ona ujawniona. NSA oddalił skargę kasacyjną SKO, podzielając stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że kluczowe dla zastosowania art. 254 Ordynacji podatkowej jest ustalenie, czy zmiana okoliczności faktycznych nastąpiła po doręczeniu decyzji ostatecznej, a nie tylko jej ujawnienie. NSA wyjaśnił również, że organy podatkowe mają kompetencje do samodzielnego ustalania faktów w postępowaniu podatkowym, nawet jeśli dotyczą one kwestii specjalistycznych, takich jak stan zabytku, i nie są bezwzględnie związane opiniami innych organów, takich jak konserwator zabytków. Sąd uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej były bezzasadne, a uzasadnienie wyroku WSA spełniało wymogi formalne.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie momentu wystąpienia zmiany okoliczności faktycznych jako przesłanki zmiany decyzji ostatecznej na podstawie art. 254 Ordynacji podatkowej oraz kompetencje organów podatkowych do samodzielnego ustalania faktów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany decyzji ostatecznej na podstawie art. 254 Ordynacji podatkowej, wymagającej ustalenia daty wystąpienia zmiany.

Zagadnienia prawne (2)

Czy moment ujawnienia zmiany okoliczności faktycznych jest tożsamy z momentem ich wystąpienia w rozumieniu art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, warunkującym możliwość zmiany decyzji ostatecznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, moment ujawnienia zmiany okoliczności faktycznych nie jest tożsamy z momentem ich wystąpienia. Kluczowe jest ustalenie, kiedy faktycznie nastąpiła zmiana, a nie kiedy została ona odkryta.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że art. 254 Ordynacji podatkowej wymaga ustalenia, czy zmiana okoliczności faktycznych nastąpiła po doręczeniu decyzji ostatecznej. Samo ujawnienie nieprawidłowości nie jest równoznaczne z ich wystąpieniem w określonym czasie.

Czy organ podatkowy jest związany ustaleniami organu ochrony zabytków w zakresie daty zaprzestania dbania o zabytek przy stosowaniu art. 254 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ podatkowy nie jest bezwzględnie związany ustaleniami innych organów. Opinia organu ochrony zabytków jest ważnym dowodem, ale ostateczne ustalenie spełnienia przesłanek z przepisów podatkowych, w tym daty zmiany okoliczności, należy do organu podatkowego.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że organy podatkowe mają kompetencje do samodzielnego ustalania stanu faktycznego na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Pozbawienie ich tej możliwości ograniczałoby prawo strony do obrony i kontrolę sądową.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Przepisy (4)

Główne

O.p. art. 254 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Pozwala na zmianę decyzji ostatecznej, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji.

Pomocnicze

u.p.o.l. art. 7 § ust. 1 pkt 6

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Przepis ustanawiający zwolnienie od podatku pod warunkiem utrzymywania gruntów i budynków zgodnie z przepisami o ochronie zabytków.

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa uchylenia decyzji przez WSA w przypadku naruszenia prawa materialnego lub procesowego.

P.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kluczowe dla zastosowania art. 254 Ordynacji podatkowej jest ustalenie momentu wystąpienia zmiany okoliczności faktycznych, a nie tylko momentu ich ujawnienia. • Organy podatkowe mają kompetencje do samodzielnego ustalania stanu faktycznego, nawet w sprawach wymagających wiedzy specjalistycznej, i nie są bezwzględnie związane opiniami innych organów.

Odrzucone argumenty

Istota sprawy sprowadza się do wykładni przepisów prawa materialnego (art. 254 Ordynacji podatkowej i art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.). • Organy podatkowe powinny badać dokładną datę zaprzestania utrzymania i konserwacji zabytku, a nie tylko fakt ujawnienia zaniedbań. • Organ podatkowy jest związany ustaleniami organu ochrony zabytków w zakresie stanu zabytku i daty zaprzestania jego konserwacji.

Godne uwagi sformułowania

momentu ujawnienia zmiany tych okoliczności nie można utożsamiać z momentem dokonania się tej zmiany. • nie jest istotne, kiedy ujawniono nieprawidłowości w tym zakresie, lecz od kiedy one wystąpiły. • nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że wyjaśnienie okoliczności, z którymi wiąże się ocena prawidłowości zastosowania art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej mieściło się w zakresie ustaleń Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (...). Niedopuszczalne jest powtórne jej badanie w toku postępowania podatkowego przez organ podatkowy.

Skład orzekający

Jerzy Płusa

sprawozdawca

Mirosław Surma

członek

Stanisław Bogucki

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie momentu wystąpienia zmiany okoliczności faktycznych jako przesłanki zmiany decyzji ostatecznej na podstawie art. 254 Ordynacji podatkowej oraz kompetencje organów podatkowych do samodzielnego ustalania faktów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany decyzji ostatecznej na podstawie art. 254 Ordynacji podatkowej, wymagającej ustalenia daty wystąpienia zmiany.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie podatkowym – możliwości zmiany decyzji ostatecznej i precyzyjnego ustalania momentu wystąpienia zmian faktycznych, co ma znaczenie praktyczne dla podatników i organów.

Kiedy zmiana stanu faktycznego pozwala na zmianę ostatecznej decyzji podatkowej? Kluczowe rozróżnienie NSA.

Dane finansowe

WPS: 240 943 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst