Orzeczenie · 2019-07-09

II FSK 2587/17Oddalenie skargi kasacyjnej egzekucja administracyjna 30

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2019-07-09
NSAAdministracyjneŚredniansa
egzekucja administracyjnazarzutyskarga kasacyjnaNSAprawo procesoweprawo materialnerozporządzenieupomnienieśrodki egzekucyjne

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną W. S.-M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wcześniej oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 10 § 1, art. 15 § 1 u.p.e.a., a także zarzuty naruszenia prawa materialnego, kwestionując zgodność § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. z delegacją ustawową zawartą w art. 15 § 5 u.p.e.a. Ponadto zarzucono błędną wykładnię art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. i niezastosowanie art. 6 § 1b u.p.e.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał wszystkie zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 1 § 2 p.u.s.a. i art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd stwierdził brak uzasadnienia ze strony skarżącej. Zarzut naruszenia art. 10 § 1 u.p.e.a. również nie został uzasadniony. Sąd nie podzielił zarzutu sprzeczności rozporządzenia z delegacją ustawową, wskazując na zgodność z art. 92 Konstytucji RP i celowość takiego rozwiązania w przypadku należności wynikających z ostatecznych decyzji administracyjnych. Zarzut dotyczący art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. został odrzucony z uwagi na treść art. 7 § 2 u.p.e.a., a zarzut niezastosowania art. 6 § 1b u.p.e.a. uznano za bezzasadny z uwagi na datę wejścia w życie tego przepisu. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku doręczenia upomnienia w egzekucji administracyjnej oraz zasady stosowania środków najmniej uciążliwych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i rozporządzenia wykonawczego.

Zagadnienia prawne (4)

Czy przepis § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. jest zgodny z delegacją ustawową zawartą w art. 15 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przepis jest zgodny z delegacją ustawową.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że upoważnienie zawarte w art. 15 § 5 u.p.e.a. zostało prawidłowo wykonane przez rozporządzenie, które określiło należności pieniężne, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, uwzględniając kryterium celowości i efektywności. Należności wynikające z ostatecznych decyzji administracyjnych, gdzie strona miała możliwość udziału w postępowaniu, nie wymagają dodatkowego upomnienia.

Czy naruszenie art. 10 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez Sąd I instancji miało istotny wpływ na wynik sprawy?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut nie został uwzględniony z powodu braku uzasadnienia.

Uzasadnienie

Skarżąca nie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej żadnych argumentów mogących uzasadniać twierdzenie o naruszeniu art. 10 § 1 u.p.e.a. przez Sąd I instancji, co uniemożliwiło analizę tego zarzutu.

Czy zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a.) może być podniesiony, gdy organ egzekucyjny może zastosować tylko jeden środek egzekucyjny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zasada stosowania środków najmniej uciążliwych wchodzi w grę tylko w sytuacji możliwości wyboru spośród kilku środków.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 7 § 2 u.p.e.a., który stanowi, że organ egzekucyjny stosuje środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego w sytuacji, gdy istnieje możliwość wyboru spośród kilku takich środków. W przypadku możliwości zastosowania tylko jednego środka, zasada ta nie ma zastosowania.

Czy organ egzekucyjny naruszył art. 6 § 1b u.p.e.a. poprzez niezastosowanie działań informacyjnych wobec zobowiązanego przed podjęciem czynności egzekucyjnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis ten nie mógł zostać naruszony, ponieważ nie obowiązywał w dacie podjęcia czynności egzekucyjnych.

Uzasadnienie

Art. 6 § 1b u.p.e.a. został wprowadzony do ustawy z mocą od 1 stycznia 2016 r., podczas gdy czynności egzekucyjne wobec skarżącej podjęto w listopadzie 2015 r. Zatem przepis ten nie mógł być naruszony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalono skargę
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Przepisy (18)

Główne

u.p.e.a. art. 15 § 5

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia art. 2 § 2

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 1 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

p.p.s.a. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

lit. c

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

u.p.e.a. art. 10 § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 15 § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

p.u.s.a. art. 1 § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

u.p.e.a. art. 33 § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

pkt 8

u.p.e.a. art. 6 § 1b

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 7 § 2

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Konstytucja RP art. 92

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

p.p.s.a. art. 204 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

p.p.s.a. art. 205 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1

pkt 2 lit. a) w zw. z pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa procesowego przez naruszenie art. 1 § 2 p.u.s.a. i art. 3 § 1 p.p.s.a. • Naruszenie art. 10 § 1 u.p.e.a. • Naruszenie art. 15 § 1 u.p.e.a. oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w zw. z art. 15 § 5 u.p.e.a. • Sprzeczność § 2 pkt 2 rozporządzenia z delegacją ustawową. • Błędna wykładnia art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. • Niezastosowanie art. 6 § 1b u.p.e.a.

Godne uwagi sformułowania

naruszenie prawa procesowego przez naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 1 p.p.s.a. poprzez wadliwe wykonanie swojego obowiązku kontroli administracji publicznej, co miało istotny wpływ na wynik postępowania • naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na: naruszeniu art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy obowiązkiem Sądu było stwierdzenie naruszenia przez organ przepisu art. 10 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji • naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na: naruszeniu art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy obowiązkiem Sądu było stwierdzenie naruszenia przez organ art. 15 § 1 u.p.e.a. oraz obowiązkiem Sądu było stwierdzenie, że § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia jest sprzeczny z delegacją ustawową, określoną w art. 15 § 5 u.p.e.a. • naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. […]

Skład orzekający

Jan Grzęda

przewodniczący

Stanisław Bogucki

sędzia

Agnieszka Krawczyk

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku doręczenia upomnienia w egzekucji administracyjnej oraz zasady stosowania środków najmniej uciążliwych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i rozporządzenia wykonawczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy interpretacji przepisów proceduralnych w egzekucji administracyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst