II FSK 2445/16Kara pieniężną zajęcie wierzytelności odpowiedzialność zarządu
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną H. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej. Kara została nałożona na podstawie art. 168e § 1 ustawy Prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) za niewykonanie obowiązków związanych z zajęciem wierzytelności spółki "O." sp. z o.o. przez organ egzekucyjny. Organ egzekucyjny dwukrotnie wzywał spółkę do złożenia oświadczenia dotyczącego zajętej wierzytelności, jednak wezwania pozostały bezskuteczne. Po przeprowadzeniu kontroli i mimo zobowiązania się skarżącego do udzielenia informacji, organ pierwszej instancji nałożył karę pieniężną w wysokości 1.000 zł na skarżącego jako Prezesa Zarządu spółki. WSA w Gliwicach oddalił skargę, uznając, że przesłanki do nałożenia kary były spełnione, a zarzuty dotyczące przedwczesności kary i podwójnego jej wymierzenia były bezzasadne. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, odniósł się do licznych zarzutów procesowych i materialnoprawnych podniesionych przez skarżącego. Sąd uznał, że choć uzasadnienie wyroku WSA nie było w pełni akceptowalne w zakresie naruszenia art. 133 § 1 i art. 106 § 3 p.p.s.a. (poczynienie ustaleń na podstawie pisma bez przeprowadzenia dowodu), to naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że celem kary pieniężnej jest represja wobec dłużnika, a wykonanie zajętej wierzytelności nie uchyla możliwości jej nałożenia. NSA oddalił również zarzuty dotyczące braku odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi oraz naruszenia przepisów K.p.a. w zakresie uzasadnienia kary. Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że członek zarządu jest osobą trzecią w kolejności do nałożenia kary, jednak uznał, że z protokołu kontroli wynikało, iż skarżący był osobą odpowiedzialną za realizację zajęcia. Ostatecznie, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, orzekając o kosztach postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności członka zarządu za niewykonanie obowiązków związanych z zajęciem wierzytelności oraz stosowania kar pieniężnych w postępowaniu egzekucyjnym.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów u.p.e.a., co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych kontekstach.
Zagadnienia prawne (4)
Czy kara pieniężna nałożona na podstawie art. 168e § 1 u.p.e.a. może zostać uchylona w przypadku wykonania przez dłużnika zajętej wierzytelności obowiązków ciążących na nim w związku z zajęciem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wykonanie przez dłużnika zajętej wierzytelności obowiązków ciążących na nim w związku z zajęciem nie jest możliwe uchylenie kary pieniężnej, gdyż celem jej wymierzenia jest represja wobec dłużnika.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że celem wymierzenia kary pieniężnej jest represja wobec dłużnika zajętej wierzytelności i nie jest możliwe uchylenie tej kary nawet w przypadku wykonania przez dłużnika zajętej wierzytelności obowiązków ciążących na nim w związku z zajęciem.
Kto ponosi odpowiedzialność za realizację zajęcia egzekucyjnego w spółce prawa handlowego w kontekście nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 168e § 3 u.p.e.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
W pierwszej kolejności odpowiedzialność ponosi wyznaczony pracownik, następnie kierownik bezpośrednio odpowiedzialny za realizację zajęcia, a w spółce prawa handlowego – odpowiedzialny członek zarządu.
Uzasadnienie
Sąd analizując art. 168e § 3 u.p.e.a. wskazał, że członek zarządu jest dopiero trzecią w kolejności osobą, na którą można nałożyć karę pieniężną, po wyznaczonym pracowniku i kierowniku bezpośrednio odpowiedzialnym za realizację zajęcia. W tej konkretnej sprawie, protokół kontroli wskazywał na skarżącego jako osobę odpowiedzialną za realizację zajęć.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania (art. 133 § 1, art. 106 § 3 p.p.s.a.) poprzez poczynienie ustaleń na podstawie pisma organu bez przeprowadzenia dowodu z dokumentu?
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji naruszył art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 106 § 3 p.p.s.a. przez to, że poczynił ustalenia własne na podstawie pisma Dyrektora IS bez przeprowadzenia dowodu z dokumentu na tę okoliczność w stosownym trybie.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji powołał się w uzasadnieniu wyroku na pismo Dyrektora IS bez przeprowadzenia dowodu z tego dokumentu w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., co stanowi naruszenie art. 133 § 1 p.p.s.a. Jednakże, sąd uznał, że naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nieodniesienie się do wszystkich zarzutów skargi?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sąd pierwszej instancji odniósł się do kwestii odpowiedzialności za realizację zajęcia, co było kluczowe dla oceny legalności działania organów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sąd pierwszej instancji odniósł się do zarzutu naruszenia zasady dwuinstancyjności, uznając, że wyznaczenie osób odpowiedzialnych w późniejszym terminie nie miało wpływu na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. nie może służyć kwestionowaniu prawidłowości zajętego stanowiska sądu.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (18)
Główne
u.p.e.a. art. 168e § § 1 – 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 168e § § 3
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt. 1 lit. a)
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 124 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 18
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 106 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 133 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 1a § pkt. 3
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 89 § § 1 i § 3
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej art. 206 § ust. 4
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący był osobą odpowiedzialną za realizację zajęcia egzekucyjnego, co było kluczowe dla nałożenia kary pieniężnej.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 168e § 3 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie. • Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi. • Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 9 i 124 § 2 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie skargi z powodu braku uzasadnienia wysokości kary. • Zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie merytorycznego rozpoznania wszystkich zarzutów. • Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skargi. • Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi mimo braków w materiale dowodowym. • Zarzut naruszenia art. 106 § 3 oraz art. 133 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez przyjęcie dodatkowych wyjaśnień organu. • Zarzut pozbawienia skarżącego prawa obrony. • Zarzut naruszenia art. 145§1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. w zw. z art.9 i art.217 oraz art.18 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie skargi mimo braku uzasadnienia kary w postanowieniu organu I instancji.
Godne uwagi sformułowania
Celem wymierzenia tej kary jest represja wobec dłużnika zajętej wierzytelności. • Nie jest zatem możliwe uchylenie tej kary nawet w przypadku wykonania przez dłużnika zajętej wierzytelności obowiązków ciążących na nim w związku z zajęciem wierzytelności.
Skład orzekający
Stefan Babiarz
przewodniczący
Bogdan Lubiński
sędzia
Marek Olejnik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności członka zarządu za niewykonanie obowiązków związanych z zajęciem wierzytelności oraz stosowania kar pieniężnych w postępowaniu egzekucyjnym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów u.p.e.a., co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i specjalistów od egzekucji administracyjnej ze względu na szczegółową analizę przepisów dotyczących odpowiedzialności członka zarządu i stosowania kar pieniężnych.
“Odpowiedzialność Prezesa Zarządu za długi spółki: NSA wyjaśnia zasady nakładania kar pieniężnych w egzekucji.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.