II FSK 213/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uchylił interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Spór prawny koncentrował się na możliwości zastosowania przepisu art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.) do ustalania przychodu ze zbycia udziałów w celu ich umorzenia. Organ podatkowy zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, twierdząc, że przychód ten powinien być opodatkowany na zasadach ogólnych, a nie na podstawie wspomnianego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny, podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji, oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że od 2011 r., po wykreśleniu art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., przychód ze zbycia udziałów w celu umorzenia przestał być traktowany jako dochód z udziału w zyskach osób prawnych i podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, podobnie jak zwykłe zbycie akcji. Ta zasada została utrzymana również po nowelizacji z 2018 r., mimo dodania art. 7b u.p.d.o.p. Sąd uznał, że art. 12 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.p. w obecnym stanie prawnym jest niespójny z innymi przepisami i nie może być stosowany samodzielnie, zwłaszcza w oderwaniu od celu nowelizacji. W konsekwencji, przychód ze zbycia udziałów w celu umorzenia powinien być pomniejszony o koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.p. Sąd powołał się na liczne wcześniejsze orzeczenia NSA w podobnych sprawach, potwierdzając utrwaloną linię orzeczniczą.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający